owh jee meid, een bloedbad !!!
Spannend weer

Hihi; ja, zo kan je het ook noemen.....(klinkt tenminste lekker spannend!) Ach....tis voor een goed doel!

Vakantie alweer voorbij; gets

Merk dat met dat hele MMM-gedoe het elke keer weer een beetje moeilijker is om na een vakantie of weekend met een positief gevoel aan t werk te gaan. Waarom zet een niet vervulde kinderwens je leven zo op z'n kop? Ik ga gewoon twijfelen aan zoveel dingen. Afgelopen week lekker kunnen ontspannen en dan gaat t allemaal wel prima. Maar ja, morgen weer aan t werk en ik heb zo'n GEEN ZIN. Als je leven zo stil staat op 1 gebied wil je in de rest wel wat beweging, dus wordt het werk dat je al jaren doet ineens ook veel te saai en niet leuk! Dit lijkt zo'n logische verklaring voor dat negatieve gevoel, maar of dat t ook is? T kunnen ook alleen maar de hormonen zijn die dit veroorzaken....toch???
Mentaal was ik er na een behoorlijke dip wel weer redelijk bovenop, maar nu komen de "zondagavondblues" weer aardig de kop op zetten. Of heeft iedereen daar stiekem last van?

Nog steeds niet erover uit wat de beste prikplek is. Gisteren ruim boven de navel geprikt; ging perfect. Vandaag zelfde hoogte maar andere kant....deed behoorlijk zeer. Manlief kon van verre zelfs zien hoe bot die naald is; moest m er aardig hard doorheen jassen.
Het spuiten valt behoorlijk tegen deze ronde. De spuiten lijken wel steeds meer te gaan branden en bijna 24 uur later voel ik de spuitplek nog een beetje jeuken. Hoop toch niet dat ik een allergie voor deca aan het ontwikkelen ben......
Nog geen ongi, wel beetje voortekenen, dus hoop dat t doorzet. (over bloedbad gesproken Elif, laat maar komen!!!!!!)

Dus......ongi......deze kant op graag en snel een beetje!!!! (moet voor woensdag het ergste gehad hebben, dus t wordt krap) Heb op zich wel een goed gevoel erover. (of gewoon een hele sterke hoop dat t ons eens meezit deze ronde, want een extra week deca prikken.....word ik toch niet echt blij van)

Ga er maar lekker op tijd in....supermoe!

Trusten allemaal!

XXX hypo

hey hypo,

even een posipowerknuffel voor jou!!!!

wat je zegt herken ik goed. dat het alles gaat overheersen en dat je daarvoor minder zin in de rest van je leven hebt.
KLOTE gewoon!

dat spuiten, doe jij dat boven je navel? is onder niet handiger anders?

hoop dat je werk toch wel weer leuk is, take care meisje!
smak!!

Herken het ook! Had echt het gevoel dat ik stilstond (op alle vlakken) en de rest van de wereld in sneltreinvaart voorbij ging. Alsof niets in mijn leven liep zoals het hoorde of moest...bah akelig gevoel.

Wbt het spuiten, bij mij was er ook geen pijl op te trekken waar ik die naald moest zetten voor 'goed' resultaat, sosm een bloedbad, soms pijn, soms perfect.

sterkte met werken!

Arme Hypo. Kom op meis; je kunt het.
Ik spuit altijd onder / scheef langs mijn navel. En dan het goedje er in 1 x inspuiten, zonder te treuzelen. Dat werkt bij mij het beste.


Vorige week hebben we groen licht gekregen van de acupunctuur man. Ik ben gister ongesteld geworden, dus we zijn weer van start. Gisteren de 1e Deca koste met toch wel veel moeite; mezelf weer prikken moet ik eerlijk toegeven..... Het was al weer even geleden.

Vandaag uitgangsecho gehad; er liggen maximaal 5 eitjes klaar.
Nu maar hopen dat ze alle 5 mee willen gaan groeien, liefst natuurlijk ook evenredig.
Vrijdag of maandag weer terug voor de 1e FM.

Ik ga vanavond starten met de Gonal F. 300 eenheden deze keer.
375 eenheden Fostimon zoals de vorig keren brachten ook niet het gewenste resultaat. Misschien deze keer wel.

Opvallend he, dat t voor zoveel hetzelfde voelt. Ook wel fijn, voelt t ook minder vreemd op een of andere manier. Andere mensen kunnen dit zo moeilijk begrijpen.
Ik kan ook geen pijl trekken op het spuiten hoor. Tis maar net geluk als ik een goed plekje heb gevonden. Ik ga me er maar niet meer druk over maken!

Meiden; thanxxx voor de lieve woorden weer! En wat een herkenbaarheid!

Klingel: ik spuit in principe onder mijn navel, maar had nu eens rechts iets hoger geprikt en dat was een perfecte plek. Maar dat waarschijnlijk toeval, want links deed t weer net zo zeer (ook boven de navel). Thanxxx voor je posipowerrrrrr!!!!!! En hoe blij moet jij wel niet zijn zeg! Hoe snel kan je leven keren!!!! Wat geweldig gaaf dat je bent gevraagd. En wat een superhotel! Heb al even op de site gespiekt; helemaal tof! (nog eens voor in de toekomst een leuk idee)

Ieoor: Fijn dat je nu echt mag beginnen (en 5 die klaarliggen is nog zo gek nog niet toch?). 1e keer prikken is wel weer een enorme drempel he? Ik had dat ook vorige week. En dat terwijl je denkt...heb t toch vaak genoeg gedaan! Blijkbaar werkt t niet zo; tis toch erg tegennatuurlijk!

Oh trouwens.....hier weer een #@#@#$verhaal... Kreeg vanmiddag ineens enorme buikpijn en niet zo'n klein beetje ook. Ik heb de afgelopen paar jaar dat wel eens vaker gehad (een keer of 2/3). Vlak voor of aan het begin van mijn ongi enorme buikpijn. T lijkt wel of mijn baarmoeder in de kramp schiet ofzo. Toendertijd (we waren nog niet eens bezig met kids krijgen) ben ik al eens onderzocht hiervoor (echo enzo), maar hebben ze de oorzaak niet kunnen vinden. Nu had ik het al een hele poos niet meer gehad, maar vanmiddag was t weer zo ver. Ik heb dan zo erge kramp dat ik niet meer rechtop kan staan en er helemaal misselijk van wordt. Ik ben naar huis gegaan (voor zover dat lukte) en met een hete kruik en een zware zetpil in bed gaan liggen. Gelukkig was het daarna na een uurjte over. Maar goed, het zit me natuurlijk niet lekker dat dit weer gebeurd is, zeker zo voor die ICSI. En wat is het??????
Ongi laat zich intussen niet zien, maar is blijkbaar wel in aantocht. Helaas niet op tijd dus....dat wordt een extra weekje deca prikken (Bah!).
Wilde vanavond lekker dansen (sportschool), nu weet ik niet of dit gaat lukken met dat gespring straks. Manlief zei dat ik onder t koken dan het springen maar ff moest testen..hihi!!! Hoop dat t wel kan...tis nu een lekkere uitlaatklep!

Nou ladies, fijne avond! (en o zo lief dat jullie zo lief reageren steeds!)(

xxx hypo

Heeeeeeee Hypo,

Zie nu pas je eigen topic! Ik kom je gezellig bemoedigen, hoor!
Hier ook flink de zondagavondblues gisteravond gehad.
En ongelooflijk hoe gepreoccuppeerd ik ben door 'de kinderwens', zie mezelf alleen nog maar als mama zonder kindje. Hierrrrr ben ik, kindje! Kom maar hieeeeerheen!
En de rest van je leven lijkt onbelangrijk, lijkt stil te staan.
Heftigst als anderen dan ineens aankondigen spontaan zwanger te zijn geworden. Hun leven heeft niet stil gestaan. Zij hebben leuk baby gemaakt, krijgen een kindje en gaan gelukkig verder. Zomaar...
En hier staat het leven stil tot we eindelijk ook dat stadium hebt bereikt. Heb je dat ook zo?

Ja Mijs, dat voelt zo dubbel idd. Het doet zo pijn, je voelt je eigen verdriet ineens weer zo en de jaloezie komt dan ook nog eens om de hoek kijken. Tegelijkertijd ben ik dan boos op mezelf vanwege die gevoelens, want je gunt t een andere ook. (maar jezelf nog zoveel meer!)
Wat is het leven soms oneerlijk....
Dikke knuf, voor jou!
xxx hypo