Juni 2009 ben ik gestopt met de pil... hopend om zwanger te raken in dat jaar... Toen dat niet lukte riep ik: 2010 wordt ons jaar!
Niets was minder waar... 2010 werd ons jaar helemaal niet... teleurstelling op teleurstelling kregen we te verwerken, clomid die niet aan sloeg, dan maar hoger doseren, pregnyl die niet werkte waardoor onze 1e en enigste IUI poging gedoemd was te mislukken, en als klap op de vuurpijl hield ik een flinke cycste aan die IUI poging over waar ik 2 weken later aan geopererrd moest worden met spoed omdat hij om zijn as gedraaid was en de bloed toe en afvoer naar mn eierstok af sloot.... man wat deed dat pijn.

Na de operatie over gestapt naar een ander ziekenhuis, onderzoeken opnieuw gedaan..
Uitslagen: ik ben kern gezond alleen lange cyclussen, mijn man heeft genoeg zwemmers (VCM 66, hij kwam van 3 vandaan) allen 95% antistoffen.
We werden naar huis gestuurd om het nog maar even zelf te proberen, we hadden immers pas 6 echte kansen gehad volgens de gyn en al die andere maanden mogen we niet mee rekenen...
Maar dat zijn wel maanden dat wij hoopte, droomde en geloofden een kans te hebben...

Nu, eind 2010, nog steeds niet zwanger...
Ik weet dat er meiden nog veel langer bezig zijn dan ons, dat we misschien helemaal niet moeten klagen maar goed...
Ik klaag wel, ik ben het wachten zat!
Hopelijk wordt 2011 ons jaar wel... ik durf het haast niet te zeggen.

Mijn zus is in de tijd dat wij bezig zijn nu al zwanger van haar 2e wondertje, in juni 2011 is zij uitgerekend.
Ik ben zo bang dat wij dan vrolijk en gezellig op kraamvisite moeten en dan zelf nog niet beloond zijn voor ons wachten...

Zijn er nog meer meiden die dit zo voelen en dit herkennen?

Herkenning JA, ik voel precies het zelfde.
Een gevoel van overmacht... Je wilt wel blij zijn, maar het doet ook zo'n pijn.
Wachten is heel heel erg moeilijk, vooral als je het heel graag wil.

Ik ben gestopt met de pil in 2007. Wij dachten dus ook dat 2007, 2008, 2009 en 2010 ons jaar zou worden... Maar het tegendeel is waar.

2007 was het jaar van een goede vriendin en buur(t)vrouw.
2008 was het jaar van de buurvrouw en een kennis.
2009 was het jaar van mijn lieve collega en 2 buur(t)vrouwen.
2010 is het jaar van mijn schoonzusje en 3 kennissen.
en 2011.... Durf het bijna niet te zeggen, maar zou het dan eindelijk ons jaar zijn?????.....
Ondanks alles houden we hoop!!

Voel me je mee meid!
Ook wij denken elk jaar weer: dit jaar gaat her worden!
En ook wij gaan 'kaal' 2011 in.
Maar hoop doet leven! Probeer in de overtuiging te staan dat het gaat lukken! Alleen dan kun je verder.
Ik hoop op een mooi wondertje voor ons beiden in 2011!

ik moet me jammer genoeg hier ook melden,
2009 MISKRAAM NA 14 WEKEN
2010 BUITENBAARMOEDELIJKE
8 IUI'S EN 1 IVF VERDER
2011 GA DIT ONS JAAR WORDEN
HOOP MOETEN WE HEBBEN MAAR IS ZO MOEILIJK

Heel herkenbaar meid!

Je staat hierin echt niet alleen...schrale troost misschien...

Ik schreef pas nog dit in mijn eigen topic:

In december 2006 zeiden wij tegen elkaar 'volgend jaar kerst zijn we zwanger!'

December 2007 was nog steeds hoopvol. Onze wens voor 2008: eindelijk zwanger!

December 2008 werd het al moeilijker om nog hoop te hebben. Hoopvol en lichtelijk bang vroegen we ons af of 2009 dan wel een vruchtbaar jaar zou worden.

In december 2009 wilde ik onze kinderwens niet eens meer uitspreken. Zou het ooit gebeuren?

Nu is het bijna december 2010 en ik hoop zoooo dat ik nu eindelijk geen rauw vlees mag eten met kerst en geen champagne mag drinken op 31 december. Dat ik zwanger mijn 25ste verjaardag mag vieren de 19e.

Heel veel sterkte in deze grote oneerlijkheid

Hier ook het gevoel inderdaad. In sept 2007 gestopt met de pil.
Had verwacht in 2008 wel een kindje in mijn armen te kunnen houden.
Nichtje van man werd zwanger begin 2008. Schoonzusje zwanger eind 2008. Net toen wij naar de huisarts wilde en het zouden vertellen aan de familie (letterlijk dezelfde avond dat we hadden bedacht het te gaan vertellen aan schoonfamilie).

Toen hadden we zoiets van 2009 moet lukken volgens de uroloog. Was op te lossen met medicijnen.

Misschien 2020 met iui.

En helaas wordt het 2011 met ivf.

En elk jaar hoop ik weer op ons klein wondertje.

Heel herkenbaar. December 2005 gestopt met de pil...Dit wordt onze 6e kerst,inmiddels durf ik het al bijna niet meer te hopen..

Aan de ene kant fijn te lezen dat ik niet alleen sta in dit gevoel...
aan de andere kant zo jammer en verdrietig dat dit zo veel stellen teft...
Ik hoop dat voor ons allen 2011 een mooi jaar gaat worden, met eindelijk een blijvende 2e streep.

Dit stukje had ik zelf kunnen schrijven, ook vanaf dec 2008 bezig en nog nooit zwanger geweest, 7 mislukte IUI's, 1 mislukte IVF en 1 afgebroken IVF verder. Ik kan de mensen die in al deze tijd wel zwanger zijn geworden en een kindje hebben gekregen (of 2) niet meer op 6(!) handen tellen, op dit moment alleen al zijn er meer dan 10 mensen in onze dichte omgeving in verwachting of net bevallen. Maar het meest zie ik nog op tegen 2011, want dan verwacht ik dat mijn twee beste vriendinnen met blij nieuws komen, aangezien ze beiden gestopt zijn met de pil.....zucht!
Ik hoop maar dat het ons ook ooit gegund is....

@Tessie: ow meis wat naar om te lezen Ik leef met je mee... in mijn omgeving ook heeeel veel zwangeren, bevallen vrienden/famillie en zoals mijn zus alweer van de 2e zwanger
Je gunt het iedereen natuurlijk, maar je gunt het jezelf ook zo...