Oorspronkelijk geplaatst door SRB

Ja, heel erg! En (dat heb ik net ook ergens al geschreven) door die hormonen kan ik ook niet meer relativeren. Ik heb gisteren de hele middag zitten huilen om niets. En het is ook zo gek, want als je besluit dat je zwanger wil worden, dan weet je wel dat er mensen zijn bij wie het niet direct lukt, maar je gaat er niet vanuit dat jij daarbij gaat horen, tenminste, ik niet. En als dat dan toch zo blijkt te zijn, en je niets of niemand de schuld kan geven, dan kan je alleen maar naar jezelf kijken, hoe onterecht ook. Na de boosheid op mezelf ben ik nu ook heel boos op mijn arts, natuurlijk ook niet eerlijk. Die wil me alleen maar helpen.

Wel heel positief dat je naar Antwerpen gaat trouwens. Een vriendin van mij kwam in Nederland op een wachtlijst, waarbij ze pas komende zomer aan de beurt zou zijn voor ivf. Zij heeft nu een dochtertje van 3 maanden. In België gaan ze veel sneller, en ze hebben in zo'n centrum ook veel meer ervaring, dus ze schrijven je ook niet de verkeerde hormonen voor, zoals hier dus wel eens gebeurt...

Bedankt voor de uitleg trouwens. :-) En heel veel sterkte. Hopelijk heb je het vanmiddag weer een beetje van je af kunnen zetten en van de zon kunnen genieten...

Liefs, SRB