Ik heb een recept voor staaltabletten gekregen mijn HB was 6.2 maar ik had wat gegeten en gedronken en voelde me niet meer zo slap als vanmiddag dus mocht zelf kiezen of ik naar huis wilde.

Dit was echt een vreselijke dag en ik ben blij dat ie voorbij is!

Vanmorgen had ik nog flinke krampen en toen voelde ik flink wat bloed stromen en toen ik op de wc zat zag ik iets in mijn maandverband zitten een, stolsel maar ik dacht eigenlijk dat dat het vruchtzakje was en dat het klaar was. Ik hield alleen enorme kramp dus was in bed gaan liggen, moest het ook echt wegzuchten. Had m'n man al gezegd dat hij thuis moest blijven en die was dus beneden aan het werk bij de kindjes. Toen hij boven kwam voelde ik weer veel bloed lopen en toen ik ging staan... Dat was zo naar, bah... Heel veel bloed, ik naar de douche om m'n kleren uit te doen en de vloer lag bezaaid met bloed en stolsels dus ik was helemaal in paniek, ik had hier totaal geen rekening mee gehouden... Mijn man bleef heel rustig en zei dat dat normaal was. Maar ik bleef bloeden en zei dat we even de vk moesten bellen want het was echt veel. Toen ik de douche uitdeed werd ik heel slap, hing aan m'n man en toen werd ik wakker op de grond. Ik was onderuit gegaan. Hij had me op de grond gezet met m'n hoofd tussen m'n benen en toen kwam ik gelukkig snel weer bij maar zo zielig, hij was zich suf geschrokken. Ik op bed, vk gebeld en toen verloof ik nog stolsels en veel bloed maar had ook nog altijd krampen die ik echt moest weg zuchten dus ze kon niet zeggen of dit een volledige miskraam was en heeft de ambulance laten komen, mijn schoonouders kwamen ong. tegelijk aan dus die waren hier bij de kids. Ik had onderweg naar beneden nog weer veel bloed verloren en in het zkh hebben ze inwendig een echo gemaakt en zagen ze dat er nog veel meer "rommel" in m'n baarmoeder zat. Toen heeft die arts met een inwendig onderzoek nog eea eruit gehaald, weer een echo maar het was nog niet volledig dus ik moest naar de OK. Het bloeden was op dat moment gestopt en toen had het geen spoed meer en om half 3 lag ik op de OK en om half 5 was ik weer bij. Zo slap als een vaatdoek, niet normaal! Maar na een uurtje 2 beschuiten op en wat thee en voor ik naar huis mocht nog brood en een cracker en je voelt je weer heel wat! Maar goed, nu dus gelukkig thuis!

Wesley heeft er helaas wel wat van meegekregen maar hij vond het niet eng. Hij kwam bij mij op bed zitten en ik zei "ga lekker op je kamertje spelen" Maar nee hij wilde bij mama zitten en naar het bloed kijken! maar dat zag hij alleen op m'n benen dus toen ik net thuis kwam werd hij wakker en moest mijn benen zien en toen was ie gerust... Och arm mannetje... Al met al, nooit verwacht dat het zo heftig zou zijn, hoop dit nooit, nooit, nooit meer mee te maken!

Jeetje meis... ik word er gewoon eng van van je verhaal. Zo erg had ik t niet maar goed ik heb dan geen bloed verloren en werd gewoon gecurreteerd maar ben eigenlijk wel blij als ik jouw verhaal zo hoor... dit is niet niks geweest meis! Wel goed dat je hubby in eerste instantie de rustzelve was. Daar heb je wel steun aan gehad. Ook erg prettig dat ie met jouw meegegaan is en je schoonouders bij de kids zijn gebleven!
Ik schrok eigenlijk wel van je verhaal hoor... zo erg!!! Nou, hopelijk NOOIT meer en nu dit een plaatsje gaan geven meis. Morgen komt t echte besef denk ik.
Beterschap met je en nogmaals vanuit hier... doe rustig aan alsjeblieft!
En uhhh... geen dank meis... ik leef zo mee met jullie hier dat ik dit gelijk moest posten. Had mijn lappie uit gezet maar Chris zat achter zijn pc en die heb ik even weggekeken achter zijn pc uit zodat ik dit hier kon posten voor je!
hahahaha hij moet er ook maar wat van over hebben.
Dikke knuffel he meis en als er iets is kun je me altijd smssen!

Heftig Deli!!! Wat een verhaal. Hou je aub nu echt even rustig!! Want bloedverlies hakt er in. En dan nog maar niet te spreken over het emotionele verhaal. Ik ben blij om te lezen dat je man thuis was en je dus niet alleen was. Heel veel sterkte en geef het even de tijd. Ik hoop ook voor je dat je het nooit meer hoeft mee te maken. Nogmaals dikke knuffel!!

@ Miran, bedankt meis! En Chris ook tja, het valt sowieso niet mee maar die confrontatie vandaag met alles wat ik verloor vond ik nog het heftigste. Ik was steeds zo nuchter maar voor het eerst vandaag voelde het als een kindje verliezen, vreselijk!

Ik ga zeker rustig aan doen! Heerlijk m'n bed zo in, die heeft m'n schoonzus lekker verschoond en dan even bijkomen!

@ Dag, bedankt! Ik was ook blij dat m'n man er was. Die werkt nl. 2 uur uit de buurt en reist met de trein. Ik wil niet weten wat er anders had kunnen gebeuren!

Deli: meis ik schrik echt van je verhaal.. Wat heftig zeg.. Zoveel bloed is het bij mij nooit geweest.. Wat een geluk dat je man gewoon thuis was.. Nu heel rustig houden hoor. Knuf!

Deli ik weet er alles van hoe een MK echt fout kan gaan .
DUs neem echt de tijd om het verwerken want niet alleen je MK wat normaal erg verdrietig is maar ook je spoedopname erbij is erg heftig .
Ik vind het soms ook nog steeds moeilijk te geloven dat het met mij ook heel anders had kunnen aflopen .
Dus wil je erover praten kan dat altijd hoor krop het iig niet op.

Deli wat een verhaal. Sterkte meis


Soew heb ik even van tien tot acht geslapen. Blijkbaar zo hard liggen snurken dat joep op de bank is gaan liggen....

oh wat heerljk voor je yojo! Ben je lekker uitgerust als de bevalling vandaag begint Al snap ik jullie man wel als hij nog even blijft zitten.. WIe wil er nu uit de warme buik €als het zo koud is buiten

Ja dat snap ik ook....ik zou blijven zitten. Maar hij mag nu toch echt komen! Haha.