@Melanie013 : Ik ben zo brutaal geweest om even je verhaal te lezen in een ander topic...begreep het niet helemaal, vandaar..Zelfs ik kan boos worden om het feit dat ze zomaar jullie behandeling hebben gestopt!!! me haren gaan recht over eind staan hihihihi
Ik heb ook soms het idee dat er gewoon niet naar me geluisterd wordt door de doktoren. Tenslotte heb ik ook al 30 jaar een medische studie ondergaan......van mijn eigen lijf. Ik weet wel dat artsen de echte studie hebben gedaan, maar als je het gevoel hebt dat er iets niet goed zit in je lichaam, kijken ze je aan alsof ze willen zeggen : Wie heeft hier nu voor gestudeerd??

Als ik jou was zou ik me maar niet zo druk maken over je gewicht.. Ben zelf ook altijd "te"mager geweest volgens de curve..Eten, eten, eten, de hele dag door, geen gram erbij, dus ik het frustatie gevoel. Toen ik 25 werd leek het wel alsof het er ineens aanzat. Van maandag op dinsdag kreeg ik heupen, een kont en alle andere rondingen en gelijk 10 kilo zwaarder.. Ben nu 30jaar, 161cm lang en 54kilo..Voel ik me anders dan 5 jaar geleden?...nee hoor...pas alleen maatje 34 niet meer, dus goed moment om nieuwe kleding te kopen hahahahahahaah..en...de artsen zijn ook allemaal blij...geen gezeik meer dus hihihi.

Lief van je dat je zegt dat ik me geen aansteller hoef te voelen!! Ik ga je in de gaten houden..je mag altijd pb-en of zoiets hoor als het even niet lekker loopt...we kennen de frustatie allemaal :-) xxx

@Flower: Hoeist nu met je? Voel je je al weer wat beter?

@karin1981: Thnx voor je reactie! Ik snap precies wat je bedoeld met dat verhaal over die studie. Wij probeerde de artsen ook duidelijk te maken dat het gewicht er weinig tot niets mee te maken heeft. Maar nee dat wilden ze niet horen. Ik kon het zelfs onderbouwen met een brief van de kinderarts van toen ik 1 jaar was. Daar stond gewoon in een te mager smal meisje staat voor me.. Maar toch wilde ze niet luisteren!
Ik zelf voel me ook kiplekker en zo dus ik zag het probleem sowieso niet.
Ook voor jou geld natuurlijk dat je altijd een pb mag sturen. Vind ik wel gezellig beetje nieuwe contacten op doen die toch een beetje in het zelfde schuitje zitten.

liefs Mel

Meisjes,
Ik ben heel blij met dit topic. Soms lijkt het alsof bijna iedereen maar in een wip zwanger is en voel ik me zo'n buitenbeentje dat dat niet zo is bij mij. Dus ik vind het heerlijk dat ik "lotgenoten" heb gevonden, gedeelde smart is halve smart .
Maar ik weet dat ik zeur, want ik lees ook de andere verhalen, van stellen die al 4 jaar bezig zijn en sommigen hun droom zelfs moeten opgeven. Voor hen heb ik diep respect dat ze het zo lang volhouden!

@Danitcha : Ik vind dat je helemaal niet zeurt!!!!! je mag toch ook gewoon je ei kwijt....haha dat klinkt lekker dubbel...niet verkeerd bedoeld!! :-)
Zelf ben ik helemaal blij dat ik niet de "enige" ben waar het niet lukt...en wat je zelf al zegt : Gedeelde smart is halve smart!! We gaan elkaar gewoon lekker helpen, peptolks geven en duimen...en weet je : het kan al een geruststelling zijn als je weet dat je niet alleen bent!!!!! Wij zijn er nl!!!!

Ja ik voelde me ook vaak alleen, iedereen in 1 wip zwanger.. en jij blijft daar zwanger/kindloos over. maar ben best veel gaan praten met mensen die ik vertrouw erover en wat blijkt echt superveel mensen hebben het medische traject moeten volgen of hebben er echt lang over gedaan..

Ik snap heel goed dat sommige mensen het voor zich willen houden, maar voor mij werkt het goed als ik erover kan praten. Zo kan ik mijn "ei" kwijt

****maar ben best veel gaan praten met mensen die ik vertrouw erover en wat blijkt echt superveel mensen hebben het medische traject moeten volgen of hebben er echt lang over gedaan..*****

@Jipje: Dit heb ik woensdag ook ondervonden met een mannelijke collega van me. Kwam woensdag op mijn werk na de gyno en kon wel huilen(ik nooit verteld dat ik kinderen wil, wel dat ik naar gyno moest). Komt ie naar me toe, arm om me heen, kopje koffie erbij, en zegt ie : Tis niet erg hoor meid, ik weet hoe het voelt..wij zitten al 2 jaar in een medisch traject! Alsof ie het voelde!!! Maar niemand praat erover...

Ik vind het fijn dat ik er met meiden als jullie over kan praten, het geeft veel steun en begrip. Net gehoord dat mijn vriendin zwanger is van de 2de...blij en teleurgesteld hier...
Morgen weer naar de gyno voor de 3de follikelmeting! Ben benieuwd Fijne avond allemaal xxx

@karin: Hoop voor je op een mooie follikel! Hier in de familie zijn er nu 3 zwanger.. allemaal pas na ons begonnen aan een kindje. Je moet blij voor ze zijn maar soms lukt het me gewoon niet. Ik gun het ze wel maar... IK WIL OOK!!! haha.

paar vriendinnen van me zijn nu zwanger.. en dan zie je die echo foto's en dan baal je verschrikkelijk, waarom zij wel en jij niet.
bij 1 vriendin heb ik het er heeeel erg moeilijk mee gehad, echt een week lang gejankt, heb er wel met haar over gepraat. Dit kwam omdat het zo onverwachts bij hun kwam, super slechte relatie, iedere dag ruzie en ineens wij zijn zwanger!! ja dan ben je echt blij voor iemand ja.. (niet dus) die andere vriendin zat in de mmm dus voor haar ben ik gewoon super blij dat het eindelijk na 2 jaar is gelukt!

het is jammer dat we de mmm in moeten,, maar me vriend zei heel droog, als dat de manier is voor ons om een kindje te krijgen, dan moet dat maar.. vond die opmerking eerst niet zo leuk, dacht wat voor boer ben jij nou weer, je wilt toch dat het gewoon lukt! maja mannen praten er minder over (die van mij dan toch) maar hij baalt ook enorm en als we naar het ziekenhuis moeten is hij ook zenuwachtig, dus ik weet gewoon dat die opmerking goed bedoelt was..

mijn oom en tante hebben ook het hele traject moeten volgen en hebben nu 2 adoptiekindjes.. dus met hun kan ik er heel goed over praten (gelukkig heb ik iemand). mijn ouders snappen het ook wel een beetje, maar de mensen die snel zwanger zijn geraakt hebben toch niet echt het besef dat het zo'n enorm wonder is.. (niet lullig bedoelt naar die mensen).

@jipje: Ik heb ook zoiets meegemaakt. Een vriendin van me die dagelijks ruzie had met haar lover is nu zwanger. Ze vond het best rot om het tegen me te vertellen. Maar eigenlijk was ik best blij voor haar. Ze had het goed overwogen van moet ik het wel houden of niet. De relatie tussen hun is be-eindigd maar ze wil wel voor het kindje gaan. Super vind ik dat van haar.
En dat je vriend zo iets zei is idd een mannentrekje. Toen wij naar het ziekenhuis moesten zei die van mij: "ach ja dan maar naar het ziekenhuis, worden we goed in de gaten gehouden en is weer beter voor ons toekomstige kindje". Ik dacht ook van hallo.. ik wil liever dat het zo lukt. Maar ik ben zo blij dat er tegenwoordig zoveel mogelijk is. als ik 60 jaar geleden had geleefd had ik waarschijnlijk te horen gekregen, sorry u blijft kinderloos. Nu is er nog hoop! Gelukkig maar.
Blijf hoop houden jipje, en dan zul je zien dat je ook ineens een wonder in je buikje hebt!

liefs mel