Goedenavond!
@wannabeman; ik duim voor je, meid. Hopelijk heb je snel positief nieuws..
@nayr; klinkt heerlijk zo'n dagje sauna.
@noorus/mama1987; ook voor jou duim ik!
@Veerle/Noorus/Carmen; goed bezig, sportievelingen. Ik heb vanochtend weer heerlijk gefitnessed.
Verder was mijn dag rustig. We hebben een wandeling gemaakt door het dorp. Tussendoor gestopt bij mijn ouders en even bijgekletst. Daarna lekker thuis gerelaxed.
@allemaal; bedankt voor jullie lieve reacties. Wat jullie zeggen; het maakt alles zo klein. Je komt weer met beide benen op de grond. Je waardeert je leven en alles daarin ineens veel meer. Geloof me, meiden; Genieten van je leven is zo ontzettend belangrijk. Het kan zo voorbij zijn.
We (vriendlief en ik) waren er ook bij toen onze vriend O. overleed. Ik was aan het sporten toen vriendlief voor me stond dat ik nu moest mee komen omdat dat het niet goed ging met O. Daar aangekomen hebben we een half uur gekeken hoe hij werd gereanimeerd door zes hulpverleners, in zijn eigen achtertuin. Stortte in toen hij in zijn zwembroek klaar stond om in de jacuzzi te gaan. Ging super snel. Veels te snel. Hartverscheurend om vriendin L. zo kapot te zien gaan, nadat ze waren gestopt met de reanimatie. Iets wat ik nimmer nooit meer zal vergeten. De hele nacht bij haar, O. en de moeder van O. geweest. Was een hele mooie nacht.
Een paar dagen voordat ze gingen trouwen zaten vriendin en ik in de auto op weg naar de foto-locatie die ik had geregeld. Toen zei ze;
moet je kijken. Eerder hadden we het altijd over onze vriendjes, hoe lief ze zijn. Maar ook hoe stom ze kunnen zijn. En nu ga ik trouwen met de enige, eerste liefde van mijn leven. Niet alleen omdat ik van hem houd, maar omdat hij zal sterven. En onze liefde geen lang en gelukkig einde zal kennen. Samen hebben we toen enorm gehuild. Dat is ook het enige moment dat ik L. heb zien huilen in die week. Op de bruiloft heeft iedereen gehuild; behalve L. en O. Voor veel gasten op de bruiloft was het ook een afscheid, want zes dagen later was het al voorbij. Ben zo ontzettend blij dat ik hun deze dag heb kunnen organiseren; was enorm vermoeiend en emotioneel zwaar. Maar erg mooi.
Tot een anderhalf jaar geleden hadden vriendin L. en ik dezelfde dromen. Gelukkig zijn, huisje, boompje, beestje enzovoort. Toen O. ziek werd kreeg hun leven een hele andere wending. Zij moesten eerst overleven, terwijl vriendlief en ik ons huidige huis kochtten en plannen maakten voor onze toekomst. We hebben de hele ziekte van O. van dichtbij meegemaakt en dat was erg heftig. Ondanks hun positiviteit heeft het helaas niet zo mogen zijn. Dit verschil merk ik nu wel heel sterk. Ik heb nog steeds dezelfde dromen met vriendlief. En vriendin L. is heeft nu andere prioriteiten. Rouwen, niet alleen willen zijn, zichzelf proberen te vinden, stappen enzovoort. Maar we praten hier gelukkig wel heel open over en vinden onze momentjes wel. Het heeft onze vriendschap alleen maar sterker gemaakt. En ik weet zeker dat het ons aan elkaar bind voor de rest van ons leven.
Het heeft mijn relatie met mijn vriendlief alleen maar verbeterd. Niks is vanzelfsprekend. Er zijn zaken die veel belangrijker zijn... En ik hoef maar aan L. en O. te denken en ik weet weer waarom. Ik denk nog regelmatig terug aan die avond/nacht en kan het soms nog steeds niet geloven hoe dit heeft kunnen gebeuren.. Het is oneerlijk. Dan kijk ik naar vriendlief, knuffel ik hem nog eens, besef en voel dat ik me geen leven zonder hem kan voorstellen en vertel hem nogmaals wat en hoeveel hij voor mij betekent.
Klinkt stom; maar het is fijn mijn verhaal aan jullie te kunnen doen. Het interesseert jullie misschien niks, maar omdat het zo anoniem kan voelt het voor mij wel goed. Besef me nu dat ik het er nog steeds moeilijk mee heb, nu ik het zo aan het typen ben...
Fijne avond, meiden..
Alvast bedankt voor jullie luisterend oor. Ook al kennen jullie me niet.
Lfs,
S.
Re: Winter 2011/2012 gaan voor je eerste kindje!
