Zijn er mensen die net als ik een angststoornis hebben en een kinderwens? Ik werk en kan de dagelijkse dingen gewoon doen. Ben alleen wat vaker moe en moet bedenken wat ik wanneer inplan om alles een beetje te verdelen. We willen dolgraag een kindje. Maar ik ben soms wat onzeker over mijzelf... herkent iemand dit?

Hoi tiepetje,

Ik heb hier laatst ook een forum over geopend: paniekaanvallen en zwanger worden. Ik heb een combinatie van angst/paniekaanvallen met hyperventilatie. Ben hiervoor in therapie en aan de antidepressiva. Naar omstandigheden gaat het nu redelijk, afgezien van enorme humeurwisselingen. Ben er begin maart 2011 voor het eerst mee geconfronteerd en toen ook een paar maanden ziek thuis geweest. Ik deed een duale opleiding werken/leren, maar moest daar mee stoppen omdat ik het niet trok. Heb nu gelukkig een nieuw baan en heb het daar enorm naar mn zin. Wilde altijd al kinderen, tijdens mijn ziek zijn is dat alleem maar sterker geworden en nu ik weer aan de helende hand ben helemaal!
Ik herken wat je schrijft over moe zijn en dingen inplannen. Heb hier ook enorm last van! Als het niet gaat zoals ik het in gedachten had of wanneer er onverwachte dingen op het laatste moment er tussen komen ben ik helemaal van slag. Ik heb nu een ritme gevonden waarin ik echt tijd voor mezelf inplan. Sowieso spreek ik niks af op de dagen dat ik werk, anders red ik het niet tot het einde van de week. Dit houdt wel in dat ik maar 3 dagen per week over houd om wat af te spreken (werk er 4 per week), maar op dit moment gaat mijn gezondheid voor. Hoe het in de toekomst gaat lopen weet ik nog niet, maar voor nu is het te handelen en dat vind ik alleen maar fijn. Misschien gaat het straks in de zomer wel weer beter, dan heb ik meestal ook meer energie.
Ik ben met mijn paniekaanvallen naar de HA toe gegaan en heb toen ook verteld over mijn kinderwens. Samen met haar heb ik toen besproken wat we het beste konden doen (blijf nu aan de antidepressiva, omdat ik me daardoor veel beter voel). Dit houdt wel in dat ik in het ziekenhuis zal moeten bevallen, maar dat vind ik helemaal niet erg. Doordat ik onder de controle sta van de HA voel ik me ook zekerder. Mocht ik in de toekomst zwanger raken en ik val weer terug in angst en paniek dan kan ik gelijk naar de HA.
Ik denk dat het voor jou ook wel verstandig is om naar de HA te gaan. Wil niet zeggen dat je gelijk aan de medicijnen moet, maar het is altijd fijn om met de HA te bespreken wat te doen als je straks zwanger bent en je angst wordt erger. Het is dan fijn dat de HA er al vanaf weet en er gelijk actie tegen genomen kan worden. Misschien kan je je angsten en onzekerheid ook met een psycholoog bespreken, al is het maar alleen om even je verhaal kwijt te kunnen. Hoop dat je er iets mee kan! Je mag me altijd vragen stellen!

Hey ladies,

Ook ik heb last van paniekaanvallen en dwangmatig handelen. Ik heb het nu eigenlijk heel goed onder controle en zie mijn onderschrift...

Succes dames!

Mochten jullie vragen hebben, stuur me gerust een PB.

Hey!!

Ook ik heb last van een angststoornis..ik zou graag met anderen hier over willen kletsen.Het gaat nu heel erg goed met me, madat ik twee jaar geleden een enorm zware periode heb gehad waarin ik dus ok een jaar niet heb gewerkt en in therapie ben geweest.
Sinds 1 jan ben ik helemaal van de medicatie af...

Ook ik wil heel erg graag kinderen..Ik heb deze wens al heel erg lang...maar mijn onzekerheid heeft me ook tegengehouden.Dat moe zijn dat herken ik zo ontzettend!!Ik werk wel gewoon maar ik slaap wel af en toe overdag om alles vol te houden..

Wij zijn sinds april 2011 bezig om proberen zwanger te raken..helaas tot nu toe nog geen wondertje voor ons..

Mijn ha zei..dat je beter medicatie kunt gebruiken zodat je je redelijk goed voelt dan geen medicatie gebruiken en erg veel stress en eventueel paniekaanvallen(deze heb ik niet) hebt..dit is niet goed voor de groei van je kindje..


@Fbdb Gefeliciteerd!!!

Groetjes Liz

wat fijn, jullie reacties !!
Fijn dat er meer meiden zijn die hiermee te maken hebben.
Ik heb soms periodes geen last en opeens kan de angst of paniek weer een tijdje aanwezig zijn. Maar deze klachten heb ik al meer dan 10 jaar en ik wio mijn kinderwens hier niet voor opgeven. Ik heb een kidnej genoeg te bieden en het is zo gewenst !! Ook mijn vriend en familie zien geen problemen. Dus het is echt mijn eigen onzekerheid! Ik ben al een tijdje met de pil gestopt maar nog niet zwanger. we gaan nu ovutestjes bestellen om wat meer zicht te krijgen op mijn cyclus. Mijn HA is op de hoogte avn mijn paniek en begeleidt mij goed. alleen wil hij me eerst in een traject aanmelden om mezelf te ontdekken, wie ben je wat wil je etc. Beetje zweverig en ik wil nu gewoon een kindje en mijn mijn vriend samen genieten van een gezinnetje ! Dus de HA steunt mij deels. Ik gebruik geen medicatie omdat ik de dagelijkse dingen meestal wel aankan. /bij hele moeilijke dagen neem ik weleens een kalmeringstabletje.
Ik vind het wel fijn met jullie te kletsen via het forum en ervaringen te delen !!

oh ja, en de keus wel/geen medicatie die jij beschrijft Liz, herken ik ook !

Feli FBdB!! Hoe voel je je?
Meiden, zou het leuk vinden om tijdens onze zwangerschappen contact met elkaar te houden, misschien kunnen we elkaar steunen als we het moeilijk hebben!

Tiepetje,

Je bent zeker niet de enige. Kijk even hier, als je er meer over wilt weten: www.poppoli.nl

Wat een mooi onderwerp is dit, in mijn jeugd veel meegemaakt waardoor ik nu af en toe (sommige momenten) angstig/paniekerig word..
Rond mijn 18e de diagnose borderline/adhd gekregen maar later is gebleken dat dit gedrag een pure schreeuw om aandacht was vanwege de thuis situatie.
Ik ben nu ook samen met mijn vriend bezig voor ons eerste wondertje..
Doordat we allebei veel hebben meegemaakt zitten we op een lijn qua opvoeding als de kleine er is..

Toch ben ik af en toe bang... dan ga ik twijfelen kan ik wel een goede moeder zijn.. wat als ik angstig/paniekerig word tijdens mijn zwangerschap, is het kindje hierdoor ook meer vatbaar voor een evt. angst/paniek stoornis...

Alle dames hier heel veel sterkte!
Lijkt mij ook leuk om elkaar op de hoogte te houden ook dalijk bij eventuele zwangerschappen..

Liefs Mariahh

Hallo meiden...

Ook ik heb een angst/dwangstoornis, helaas. Inmiddels al 5 jaar. Afgelopen jaar ben ik vier maanden opgenomen geweest hiervoor. Ik was daarvoor gestopt met mijn medicatie i.v.m. kinderwens, maar het is helemaal fout gegaan waardoor een opname onvermijdelijk was. Ik was zo gefrustreerd omdat ik mijn grote wens weg zag waaien. Geen kindje voor mij, dacht ik. In oktober ben ik bij de poppoli geweest en kreeg ondanks de medicatie toch groen licht. Wat was ik blij. Door het goede nieuws kreeg ik, hoe raar het ook klinkt, meer last van angst en dwang, gewoonweg omdat ik bang ben dat ik deze kans ga verliezen en omdat het gewoon een hele spannende periode zal zijn. Desondanks ben ik toch gestopt met de pil op 4 nov. Ik wil niet meer dat de angst en dwang mijn leven beheerst.
Op 14 dec. heb ik mijn eerste echte menstruatie gekregen. Volgende week (al ik uitga van 28 dagen) zal ik weer ongesteld moeten worden (of niet) Ik heb vanochtend al getest (stuk ongeduld ben ik) maar die is natuurlijk negatief. Een beetje te vroeg.

Liefs Angelique
p.s. ik ben trouwens 27 jaar.