Hey meiden,
Ik durfde het eigenlijk nooit zo te zeggen omdat ik altijd bang was voor reacties" mss wil ie eigenlijk helemaal niet zo graag vader worden" enz. Maar dat ik echt niet aan de orde. Hij is gek om kids en praat ook altijd " als onze kids later...."
Maar idd als het erop aankomt, dan houdt hij het 2 keer (om de dag) vol en als de 3e keer komt, dan issie moe. Ik dacht altijd dat hij het erom deed, maar ik weet wel beter.
Het is alleen strontvervelend als je maar 2 dagen vruchtbaar bent. Bij ons is het een tijd geweest dat ik echt obsessief was, maar heb dat laten varen. Om hem toch ook bewust deel te laten nemen van het hele proces geef ik nu alleen aan als het de belangrijke week is, maar ik ga niet meer op de dag zelf aan zijn kop zeuren. Het is niet altijd makkelijk omdat ik wel vind dat we SAMEN een kindje willen, dus dat hij er dan ook wel wat moeite voor mag doen.
Afgelopen week wilde hij het ook laten afweten maar nu heb ik volgehouden. Normaal als hij een opmerking maakt, waar ik uit kan opmaken dat ie geen zin heeft, laat ik um ook gewoon slapen, maar nu dacht ik: Ik zet mezelf er zo vaak overheen voor jou, zet jij je er nu maar overheen voor mij.
De volgende dag zei hij dat het leek alsof hij moest overwerken. Dat vond ik niet echt heel erg leuk om te horen. Heb toen ook gezegd dat er iets niet goed is als hij sex met overwerk vergelijkt. Hij zei er toen wel gelijk bij, dat dat niet altijd zo is, maar dat hij dat die dag zo voelde omdat hij erg moe was van zijn werk.
Ik ben 4 weken geleden geopereerd (kijkoperatie). Gelukkig niets verontrustends gevonden, behalve dat rechts wat weerstand bood met het doorspuiten van de contrasvloeistof en links op mn eierstok wat restanten van een ontsteking zaten. Hij is met 9 maanden al getest en was helemaal goed. Ik onderga nu dus al het lichamelijke en vind gewoon dat hij zijn steentje moet bijdragen.
Aan de andere kant heb ik nu soms wel zoiets van; weet je wat, ik ga niet me er niet meer druk over maken. Ik laat het gewoon op insemineren aankomen en dan heb ik dat gezeur ook niet. Maarja, dat ik natuurlijk ook niet de goede instelling, maar word er soms zo moe van.
En net als dbrgrsme hierboven schreef, hebben wij normaliter ook niet zo vaak sex en vinden we dat allebei prima, maar als we een kindje willen is het wel handig natuurlijk.
Als ik mezelf zo terug lees, klinkt het ontzettend negatief allemaal, maar we hebben verder een fantastische relatie. Ik zou niet meer zonder hem willen. Hij zou een fantastische vader zijn en we hebben giga veel lol samen. Doen ook altijd dingen samen, van de hond uitlaten tot racen op de playstation. Maar sex is bij ons nogal een pijnpuntje.....
Nou meiden, kom op... laten we onszelf niet ontmoedigen. Voor ons is het ook weggelegd en bedenk wel....Er is maar 1 zwemmertje nodig