oh ja vraagje, wanneer vertellen jullie iedereen blijde nieuws of hebben jullie het verteld? verschil tussen prive en werk?!

Wij hebben het meteen verteld, ik rookte nl en het weekend na die positieve test hadden we 2 feesten en een etentje, dus niet roken en drinken.... Dan weet iedereen in mijn omgeving al genoeg. Dus wij hadden zoiets van: we kunnen het net zo goed meteen zeggen, als mensen het aan me vragen kan ik toch mijn gezicht niet in de plooi houden.
Op mijn werk heb ik het ook vrijwel meteen verteld, eigenlijk hetzelfde verhaal: gestopt met roken, dus dat valt op....
Ik vond het ook niet zo erg om het meteen tegen iedereen te vertellen, ik was zo blij. En als het mis was gegaan hadden al die mensen dat ook geweten......

Wij hebben meteen na de positieve test verteld tegen m'n broer en z'n vriendin en een dag later tegen mijn oom en tante, schoonouders, schoonzus en zwager. We hebben met 7 weken een pretecho gedaan (ik wilde gewoon weten of het goed zat..hoezo ongeduldig haha) en na die echo hebben we de rest ingelicht.

Wij hebben het beide keren vrij snel in kleine familiekring verteld (ouders en zussen/ zwagers). Dit was zo met 7 weken. De vorige keer was dat met Kerstmis en dit keer direct na onze vakantie. Op werk heb ik het de 1e keer met 10 weken verteld omdat ik niet meer goed kon functioneren door vermoeidheid. Naar mijn idee kan je dan beter zelf maar vertellen wat er aan de hand is dan dat je op je functioneren wordt aangesproken. Ik was trouwens ook net een nieuwe baan begonnen....

Dit keer heb ik het verteld met 13 weken. Het 1e trimester afgewacht. Er was geen aanleiding om het eerder te vertellen.

Ik ben de eerste keer ook gestopt met roken maar ik geloof niet dat iemand dat bij mij door heeft gehad!

Ik dacht dat ik het wel geheim kon houden tot 12 weken, maar ik vind het toch veel te leuk om te vertellen. Mijn moeder en broer weten het, mijn beste vriendin en verder mensen met wie we allerlei dingen hadden afgesproken. Ik voel me best slap, dus snowboarden lukt gewoon echt niet en om dan voortdurend een griepje te faken vind ik zo vervelend.

@Snoesje: Ja mooi!!! Heerlijk dat alles goed was bij de echo.
En idd, minder misselijk nu? Ik hoop het voor je.

@Citroentje: gefeliciteerd!
En ook ik zie het niet op de echo's hoor net als Hellie, maar ja, das gewoon ook nog onervarenheid denk ik.
Wel geinig dat je het toch wel kan vergelijken.

En het wel of niet weten of het een jongen of meisje wordt: ik wil ALLES weten! Ik wil geen verrassingen meer, heeft al lang genoeg geduurd.
En lijkt me ook alleen maar handig en praktisch en gewoon lekker om al aan dat idee te wennen.
Maar ieder op z'n eigen manier natuurlijk.

@Doosje: Alles nog check, nog steeds de kwaaltjes dus hartstikke zwanger lijkt me! Gelukkig wel.
Deze week ging het wat beter tot nu toe. Nog wel misselijk de hele dag en soms hevig maar niet meer de hele dag heftig en die extreme snerpende hongeraanvallen zijn ook minder.
De nachten zijn dus ook wat rustiger. Gelukkig maar.
En nu maar hopen dat het over een paar weken helemaal over is!
Deze week weer aan het werk gegaan en dat leidt ook wel wat af.
Maar goed, zoals een aantal mij verteld hebben is het positieve van de misselijkheid (of dit 100% zeker is...) dat als je flink misselijk bent en dus een hoog gehalte zwangerschapshormoon hebt, een miskraam vaker wegblijft..
Of dit zo is weet ik natuurlijk niet maar ik probeer me er toch maar een beetje aan vast te houden, om het van negatief naar iets positiever om te buigen.
En dat er meerderen zijn die dit hebben, helpt ook soms wel wat om het te relativeren. Hoewel ik het natuurlijk niemand toewens!

@Sunny: Fijn dat je gisteravond even niet zo heel misselijk bent geweest. Hopelijk zet dat zich voort en is alles natuurlijk helemaal goed!

Gekke dingen eten, nouja héle gekke dingen (nog) niet maar wel dingen waar ik van te voren niet over na zou denken om te eten...
Mijn zus at vroeger als kind boterhammen met ham en mayo.....Daar gruwel ik dus van, normaal gesproken, sowieso eet ik haast geen varkensvlees.
Vorige week en de week ervoor had ik ENORME behoefte aan boterhammen met ham en mayo!!! Kwam ineens in me op. En ze smaakten heerlijk!
Nu is dat weer min of meer over en ben ik weer gek op cervelaatworst, maar das niet zo gek.
Ik at wel graag leverworst en paté maar die mag je nu natuurlijk maar heel weinig, en dat mis ik wel heel erg. Ik zit nu maar aan de vegapaté.
Er zijn wel veel dingen waar ik nu gewoon helemaal geen zin in heb.
Friet heb ik geen overdreven behoefte aan, normaal eet ik dat al niet zo vaak. Gelukkig niet want ik ben van mezelf al een maatje meer.

Oja, ik heb vandaag de Seabands binnen gekregen. Had ze besteld nadat ik hier ergens er iets over had gelezen. Ik heb ze nu een paar uurtjes aan. Ben nog wel lichtelijk misselijk.
Kijk wel of ze helpen... Kent iemand ze hier ook?

Het vertellen hebben we vrijwel meteen gedaan aan heel veel mensen. Maar ja, wij zijn natuurlijk al zo lang bezig en dat weet ook haast iedereen wel van familie, vrienden, kennissen en collega's.
Dus die wisten de data van de behandelingen en de tests enzo.
Ik praat sowieso makkelijk over onze behandelingen en dat heeft me alleen maar geholpen om er mee om te gaan. Het geeft heel veel begrip en das alleen maar fijn, hoef je niets uit te leggen op sommige momenten en smoesjes te verzinnen.
Schoonouders weten het, mijn collega's, m'n zus (met mijn ouders heb ik geen contact), een aantal vriendinnen en vrienden. Maar er zijn nog genoeg mensen die het niet weten. Ook vrienden die wat verder weg wonen.
Wil het wel van de daken schreeuwen maar het is ook wel wat eng om het echt aan iedereen te vertellen.
Wel heb ik als het fout gaat, en veel mensen weten het, je niet heel veel hoeft uit te leggen. Dat is wel weer fijn.
Volgende week na de echo willen we het wel aan weer wat meer mensen vertellen. Geeft toch weer ietsjes meer zekerheid zo'n echo ook al is het dan nog maar einde 9e week.

Hoi allemaal,

Wij hebben het redelijk veel mensen vrij snel verteld. Ook al omdat wij ons mond niet konden houden hahaha. Maar voor mij ook dat ik dan steun zou kunnen hebben als het niet goed zou gaan (waar we natuurlijk niet van uit gaan).
Mijn stiefzoontje van bijna 6 weet het sinds van de week. Mijn vriend wilde het eigenlijk gewoon vertellen, terwijl ik eigenlijk vind dat het nog te ver weg is en om nou 7 maanden een zenuwachtig kind om me heen te hebben ...... Hij reageerde heel erg enthousiast, maar hij is er ook echt an toe om niet de enige meer te zijn. Kwam vorige week zelf dat hij een zusje wil en is daar ook heel erg mee bezig. We hebben hem verteld dat het nog heel lang duurt en dat hij dan al in groep 3 zit. Dat is nog ver weg, maar dan weet ie wel dat het niet volgende week al is. Ik heb hem zelf op school laten vertellen en dat vond ie geweldig.
We hebben hem ook uitgelegd dat het kindje nog ziek kan worden en dat het dan mis kan gaan. Dat snapt ie niet helemaal, maar het is denk ik wel goed om hem daar misschien een beetje op voor te bereiden, mocht het fout gaan.
Tot zover,

Groetjes,
Elleke

Ik heb het meteen aan een paar mensen verteld, ik moest het gewoon kwijt. En vorige week me vader en broer ingelicht. (moeder is overleden). Afgelopen zondag schoonvader en zwager, nu me schoonmoeder nog. Denk dat ik het dan echt niet langer voor me kan houden. Trouwens. me buik is best wel al opgezet, dat is wel te zien en van die hele wijde kleding heb ik niet, dus om speculeren te voorkomen denk ik dat het wel snel bekend zal worden. Ik zou het eigenlijk nu meteen al willen vertellen, maar ja manlief wil nog even wachten.

Ja ik ken ze. Ik ben een keer zeeziek geweest toen we gingen duiken, achteraf bleek ik gewoon nog last te hebben van een jetlag. Een paar jaar later weer zeeziek geworden en dat kwam achteraf door m'n zwangerschap, daarna heb ik ze gekocht omdat we nog een keer met een boot mee zouden gaan en toen niet ziek geworden...maar goed of dat dan door die bandjes komt is nog maar de vraag omdat ik verder nooit zeeziek ben geweest.

Hoe vind je je zwangerschap zonder moeder? Mijn moeder is nl ook overleden (8 weken na de geboorte van Tim) en ik mis het echt enorm..gewoon om zomaar ff iets te vragen over hoe zij haar zwangerschap beleefde bv..lijken zulke onbenullige vragen...tot je ze niet meer kan stellen.