Hallo daar, ik zit ook in het onderwijs, maar dan hbo. Ik heb het ook moeilijk gevonden om te werken terwijl ik ontzettend moe was. Daar komt ook bij dat ik in het laatste anderhalf jaar 4 miskramen heb gehad. Dat was ontzettend moeilijk te bolwerken zonder iets te laten merken. Op een gegeven moment heb ik tegen studenten gezegd dat ik problemen met mijn gezondheid heb zonder in details te treden. Ik vermoed dat een paar meiden het wel door hadden en dat vind ik prima. Ze mogen de conclusie best trekken, maar ik vind het niet prettig om het aan te kondigen voor een klas of zo.
Bij de zwangerschap van mijn zoontje viel het mij ook op dat hij ontzettend begon te schoppen als er veel werd gepraat in de klas. Ik heb daarom ook wel eens geroepen of het wat zachter kon want mijn kind schopte mij bijna het lokaal uit

.
Nog wat: mijn manager zit bij mij op de kamer en heeft mijn worsteling meegemaakt. Hij heeft van al mijn zwangerschappen geweten. Na de vierde heb ik gezegd dat ik ermee zou stoppen - maar nu ben ik per ongeluk weer zwanger! Ja stom. Per ongeluk, min of meer. Maar nu durf ik het bijna niet meer te zeggen als het weer mis gaat! Zo stom! Vijf is gewoon te veel. Ik schaam me een beetje als ik heel eerlijk ben. Ik word achter elkaar zwanger en raak ze kwijt. Ik overweeg om deze keer maar niets te zeggen, maar ik weet dat het mij zwaar valt als ik alles geheim probeer te houden. Hij zit bij mij op de kamer, dus dat vergt best wat inspanning. Je weet nou eenmaal altijd waar de ander is en je merkt als er wat is.
Nou, wat een een verhaal zeg. Poeh. Het houdt mij eigenlijk best wel bezig want morgen begin ik weer met werk.
Dominique