Meiden, wat niet gaat gaat niet. Zo simpel.
Mijn vorige zw heb ik ook veel te hard doorgelopen.
Dat was voor niemand goed. Dat heeft mijn meisje mij wel geleerd na haar overlijden. Nu is het doorlopen van mij niet de oorzaak maar ik heb er wel van geleerd. Je bent maar even zwanger en daarna kun je weer zoveel werken als je wilt.

@Aloe; wat erg dat jullie, jullie Fay zijn verloren! Je hebt helemaal gelijk met de stelling "je bent maar even zwanger en daarna kun je weer zoveel werken als je wilt"!! Ik neem dan ook echt de tijd en vertik het om te beginnen met werken terwijl ik me nog niet fit voel! Gelukkig dus een fijne baas, met veel begrip! Volgende week moet ik wel bij de bedrijfsarts komen, ben benieuwd hoe hij het verder ziet nu.... Hij wil namelijk een plan van aanpak op gaan stellen.... Maar ik weet nu al, dat ik geen afspraken ga maken als ik me dan nog niet beter voel!
Ik wil eerst thuis weer een beetje op de rit hebben, mijn eigen boodschapjes kunnen doen, beetje poetsen in huis; dat lukt me nu echt niet! En zolang dat niet gaat, ga ik NIET aan het werk! Ik ga mijn werk niet boven mijn prive-leven, mijn gezondheid en de gezondheid van ons kindje stellen....

Helemaal mee eens!! Wat vreselijk aloe om jullie dochter te moeten verliezen En je hebt helemaal gelijk,w aarom perse werken als het echt niet gaat. Ik ben ook van mening dat je lichaam niet zomaar aangeeft dat t niet gaat, misschien een soort zelfbescherming voor jou en de baby. Ik zal dan ook de laatste zijn die tegen een vrouw zal zeggen: ajoh probeer het gewoon. Nee, wat niet gaat, dat gaat niet en dat is bij iedereen anders!

Sjah tis maar wat je er mee doet he, ik ben behalve paar keer misselijk geweest gelukkig niet over mn nek gegaan, maar tijdens mn eerste en nu dus derde zwangerschap ben ik non-stop bek af. Ik werk in de zorg en als ik om 5 uur mn nest uit moet dan ga ik er savonds om half 8 in. Ik heb me nu voor de tweede keer 1 dag ziek gemeld omdat ik door lichamelijke ongemakjes niet in slaap kon komen tot 4 uur en mn wekker ging om 5 uur. Maar normaal ga ik gewoon naar mn werk. Ik heb de eerste 10 weken gewoon nachtdiensten gedraaid met mn tong op de grond.


Er zullen inderdaad een aantal vrouwen zijn die zo velemeotne overgeven dat ze gewoonweg op zijn, die vanaf de positieve zwangerschapstest bekkeninstabiliteit etc. hebben, en die zo moe zijn dat ze hun bed niet uit kunnen komen, en je hebt vrouwen die ontgelooflijk depressief zijn door die hormonen.

Maar er word tegenwoordig ook bijna net zo veel zo niet meer misbruik gemaakt van het zwanger zijn. Ik vraag me af hoeveel vrouwen daadwerkelijk thuis zouden blijven als ze niet uitbetaald zouden krijgen... ik denk alleen de vrouwen die daadwerkelijk echt last ondervinden en niet degene die leuk 'mee liften' op de serieuze klachten van anderen.

Sommige zwangere vrouwen mogen zichzelf wel eens een gigantische schop onder hun uitdeiende hol verkopen.

En ik spreek hier niemand persoonlijk aan want ik ken geen van jullie, wie weet heb je er echt last van, wie weet ben jij ook zo een profiteur geen flauw idee, maakt me ook niet zo veel uit. Maar ik zie in mn omgeving wel een hoop aanstellers en word er een beetje moe van!

Maar hoe weet je nou of iemand een aansteller is? Dat vraag ik me dan af. Ik kan niet over een ander oordelen hoe zij zich voelt. Als ze niet kotst, hoeft het nog niet zo te zijn dat ze zich niet belabberd voelt. En ik vind het niet verantwoord om maar gewoon door te gaan terwijl je lichaam aangeeft dat het kapot is. Wat is er mis mee om een paar weken uit de roulatie te zijn? Voor mij gaat mijn gezondheid en die van de kleine voor alles en als het dus niet gaat, dan gaat t niet. Ik ga me niet forceren voor een ander.

Ik heb overigens nog nooit meegemaakt dat iemand er misbruik van maakt, ook nooit aan gedacht eigenlijk. Als een zwangere zich ziekmeldt, dan ga ik er vanuit dat t ook echt niet gaat. Zal mij een zorg zijn of dat echt zo is, het is haar leven.

Vind het ook kort door de bocht hoor.
Je kan nooit weten hoe een ander zich voelt, en of die zich aanstelt.
Op mijn werk zullen ze ook wel vinden dat ik me aanstel, maar niemand kan zien hoe jij je voelt.

Ik ga maandag weer voor 50% van mijn uren beginnen.
Ben nog steeds heel moe, maar wil toch weer wat doen