Ja, ik ervaar het nog steeds als erg dubbel allemaal...
Aan de ene kant wil ik het het liefst aan iedereen op het werk vertellen ( met als eerste persoon mijn leiding gevende)... Ook omdat ik juist iemand ben die gewoon heel open is en het vervelend vind om één of ander smoesje op te hangen voor het een of het ander... Ik ervaar dat als last.
Aan de andere kant heb ik ook mijn angsten. Ik ben gek op mn werk, heb geweldige collega's, en vind de doelgroep waar ik mee werk heerlijk. Ik zou het zo'n zonde vinden dit te verliezen...
Tuurlijk, we krijgen een wondertje in ons leven opeens! En dat is ook echt nummer 1 !!!
Maar je werk verliezen is iets wat niemand wil... En wat helaas nog te vaak gebeurd in Nederland ( terwijl het op papier niet mag!) En ik zou het het liefst samen zien... Ons kindje en mn werk...
Ik denk dat ik het over anderhalve maand (als we 13/ 14 weken ver zijn) ga vertellen... Dan is er meer duidelijkheid over het verloop van de zwangerschap en heb ik 'kunnen laten zien' dat ik in die drie maanden geen één keer extra vrij heb gevraagd, gewoon mijn werk ben blijven doen en hebben mijn werkgever en ik genoeg tijd hierover ideëen uit te wisselen...
Ons plan hebben we al klaar. Ik werk sowieso maar drie dagen per week. Mijn vriend gaat vier dagen per week werken ( en één dag studeren, of omgekeerd en dan is hij veel thuis). Mijn moeder wilt graag één dag in de week bij ons in huis meehelpen en voor de baby zorgen.
Dus dat komt wel goed, waardoor ik niet minder hoef te gaan werken en mijn leidinggevende zich ook geen zorgen hoeft te maken over meer uitval dan wat nu is...
Maar goed... We gaan het zien... Spannend hoor! Ik hou jullie op de hoogte...
Liefs!
__________________
23 januari: Een positieve test!!!
5 maart: echo; We hebben je zien koprollen, hikken, spelen met je navelstreng en uitrekken! Wat ben je toch lief!!!
15 maart: nekplooimeting: alles in orde!
8 mei: 20 weken echo, alles dik in orde en we krijgen een...!!!