ik wou altijd voor me 25ste de eertse ( dat is ook geluk een week voordat ik 25 werd) en de 2de voordat ik 30 zo worden en die is nu onderweg..

ik had de grens voormezelf gezet bij 32 .. ik heb zelf ook hele jonge ouders..
ik ben nu zelf 27 en mijn moeder is 49 en me vader 51 en heb dat altijd als de goed voorbeeld gehad en vond het erg fijn..

x

Je hebt het natuurlijk niet voor het zeggen maar ik heb van jongs af aan wel een heel duidelijk beeld in mijn hoofd van hoe ik het zou willen zien. Ik wilde altijd voor mijn 30e aan de kids. Tussen de 25-30 vind ik persoonlijk een mooie leeftijd.

Ik ben volgende maand uitgerekend van ons 1e kindje, net voor mijn 26e.

Als de natuur het toelaat wil ik rond mn 30e/32e de laatste hebben....makkelijk praten...ben 24 als mn eerste geboren wordt...en willen daarna snel een 2e...met zijn kind uit vorige relatie hebben we er dan al 3...en wie weet ...als het financieel en de situatie er is...nog 1tje...maar die mag nog ff wachten...

Ik wou altijd vroeg moeder worden, zo met 21 of 22, maar dan moet je wel de juiste man hebben he
Ik vond het heel jammer dat ik die toen niet had, en toen ik op mijn 24ste mijn huidige vriend tegen kwam had hij zoiets van ik vind 30 een mooie leeftijd om te beginnen.
Natuurlijk wel tegen hem gezegd van tsja maar als het niet lukt dan heb je nog maar zo weinig jaar om het te proberen.

Denk dat ik vanaf mijn 27ste zoiets had van ik zie het wel, de wens was niet erg aanwezig, en op ons 30ste kijken we wel hoe het er dan voor staat.

Uiteindelijk ben ik door de pil heen zwanger geworden op mijn 29ste, en ik ga ook bevallen op mijn 29ste.
Dan wil ik dus eigenlijk ook een compleet gezinnetje hebben voor mijn 35ste, maar dat is meer omdat ze dan niet zo ver uit elkaar liggen.

Ik denk dat als ik nu niet zwanger was geworden ik rond mijn 37ste had gezegd van ok de wens is er nog steeds niet, dus ik laat het varen.
Maar dat ligt dan natuurlijk ook aan mijn lichamelijke conditie.

Ik zou niet weten wanneer ik me te oud voel om zwanger te worden. De tweede (en waarschijnlijk laatste) is onderweg en ik ben 24 jaar. Een kennis van mij is 48 en zwanger... ja dat vind ik erg oud, maar wie ben ik?? Misschien voel ik me op die leeftijd nog wel 24

nu ik net zelf 42 ben en 10 weken zwanger merk ik de afgelopen 2 jaar dat je de leeftijd ook voor je uit schuift dacht zelf ook eerst 40 maar goed dan word je 41 en denk je ach kan toch nog steeds? en helemaal na 4 miskramen denk je het lukt nog steeds om zwanger te worden ook erg snel maar alleen het uitdragen van een gezonde baby dat wordt iets moeilijker, was zelf 20 toen mijn eerste kwam en 26 toen de tweede werd geboren en 30 met nummer 3 dus was in principe "klaar" toen ik 30 was maar nu nieuwe relatie en dan wordt de situatie toch wel anders. toen ik rond de 25/30 was dacht ik 40 is oud maar nu ben ik zo oud en voel ik me nog hetzelfde haha dus het klopt je bent zo oud als je je voelt!

In eerste instantie wou ik graag voor mijn 30ste 'klaar' zijn. Toen ik begon met zwanger worden (23 jaar) dacht ik dat het zou lukken, maar na 3 miskramen had ik 'pas' mijn eerste kindje met 26 jaar in mijn armen. En nu dat ik alleenstaand ben, denk ik niet dat die 30 nog haalbaar is. Mijn grens ligt bij 35. Ik heb daar nog ruim 7 jaar de tijd voor. Hopelijk lukt dat, vind ik iemand en lukt het om zwanger te worden! Och, de tijd zal het leren!