Meiden ik weet niet wat ik moet.
Ben bij mijn huisarts geweest,die zei je bent oververmoeid.
Je blijft 10 dagen thuis, laat bloed priken, dan kom je bij me terug en praten we verder.

Heb mijn werkgever gebelt, en die zegt ik heb niet te luisteren naar je huisarts.
Zij gaat de arbo bellen, en voor ander werk zoeken anders.
Terwijl ik gewoon er helemaal doorheenzit, moet alleen maar huilen.
Heb mijn huisarts weer gebeld, die zegt anders belt de arbo mij maar

Ben zo teleurgesteld in collegas. Hoorde van een andere collega dat ze gisteren ook hadden gezegt ze moet zich er eens overheen zetten, en anders maar een cup a soup nemen.
Ik weet niet meer wat ik moet

Je huisarts zegt dit niet voor niks. Je moet nu echt om jezelf denken. Dan kunnen je collega's etc. wel moeilijk gaan doen maar die weten niet hoe jij je voelt en als ze een beetje nadenken dan zouden ze het wel snappen.
Ik ben vanaf begin zwangerschap heel ziek geweest. Moe, misselijk, flauwvallen en ik stond inderdaad ook vaak te kokhalzen op het werk.
De keuze was voor mij heel makkelijk. Heb me ziek gemeld. Werd dag daarna gebeld door uwv, ik heb het verhaal uitgelegd en hij zei dan moet jij om jezelf denken en lekker thuis blijven. Heb gewoon 100% doorbetaald gekregen.
Werd af en toe even door uwv gebeld hoe het ging.

Ik ben nu wel mijn baan kwijt doordat ik uitzendkracht was. Maar het is niet anders en ik ben blij dat ik voor mezelf en de kleine heb gekozen!

Je werkgever heeft wettelijk gezien gelijk. De arbo arts is diegene die mag bepalen of jij kunt werken of niet. Je huisarts heeft daar wettelijk gezien niets over te zeggen.

Je zult dus toch echt voor een gesperk met de arbo arts moeten en afwachten wat hij/zij ervan zegt.

ik zou me niet druk maken, ik zou afwachten of en wanneer de arbo belt
je hebt je ziek gemeld en je leidinggevende heeft haar mening gegeven en als de arbo belt gewoon dat gesprek doen
als je zwanger bent gaat de arbo niet zo snel tegen je in omdat als er iets mis gaat het werk verantwoordelijk kan zijn

sterkte ermee!

Maar mijn leidinggevende zou vanmiddag overleggen met de arbo, en ik zou dan horen wat ik moet doen.
Maar de arbo moet mij toch eerst zelf zien lijkt mij?

Als die iets voorstelt wat jij niet wilt, dan kun je aangeven dat je een gesprek wilt met de arbo arts.

Probeer wel ook beetje te geven en nemen. Je zwangerschap duurt nog lang. Je kunt ook voorstellen iets later te beginnen of bijvoorbeeld eerst halve dagen te werken.

Je zult ook een eigen verantwoordelijkheid moeten laten zien en het is logisch dat je werkgever dat ook van je verwacht.

Als iets het ongeboren kind schaadt dan stopt alles, dat is logisch. Maar op het moment dat het voor jou alleen vervelend is moet je af en toe even door de zure appel heen bijten.

Denk aan jezelf en je kleintje, die zijn belangrijker dan je werk.

Ik heb vanaf augustus thuis gezeten ivm ziekte, begin november ging ik zwangerschapsverlof in.dit was 6weken van tevoren omdat ik ziek ben geweest tijdens zwangerschap.arbo arts heb ik contact mee gehad.ik ben thuis gebleven van het werk.Als het gevaarlijk voor je kleintje word dan ga je echt niet meer werken.

Als je lang ziek blijft krijg je een gesprek met de arbo arts en dan zou ik als ik jou was even alle problemen aangeven ook die met je werkgever.

huisarts staat hier buiten, het tussen jou, je werkgever en de arbo arts.

Maar luister naar je eigen gevoel en kijk wat voor jou het belangrijkste is, als het echt niet gaat dan gaat het ook echt niet.en dan moet je ook niet gaan werken als het echt niet gaat.

Tnx meiden

Wil echt wel werken, vind mijn werk ook leuk.
Maar ik blijf kwakkelen, al vanaf 7 weken zw schap.
Ik voel me steeds moeier ipv beter, en voel me gewoon niet happy.
Ik denk alleen maar hoe red ik het allemaal nog.

Mijn baas heeft me niet teruggebeld, zou vanmiddag bellen over afspraken

nou zo achter je rug om zonder dat de arbo arts je gezien heeft kan en mag de arbo arts geen uitspraken doen over wat je kan en mag, hij zal je waarschijnlijk willen zien of spreken en dan zou je het nummer van je huisarts kunnen geven/meenemen, dan kunnen de artsen onder elkaar even overleggen.