Wat jammer dat ze zo reageert. Ik zou het even laten bezinken en misschien komt ze er zelf op terug.
Ik zou niet gaan zitten wachten op een excuus, maar zelf aankaarten dat je het jammer vindt dat ze zo reageert en dat je niet snapt waarom. Jullie zijn tenslotte 2 volwassenen die een kind krijgen en zijn er ontzettend blij mee en ze heeft nog 29 weken om aan het idee te wennen.

oh poeh meis wat erg!

ik kan het me niet indenken... hoe kan het neuws dat je oma word nu niet leuk zijn
misschen niet geheel zoals ze verwacht had ofzo... maar dan ben je toch blij!
vind het erg voor jou en je vriend want dat is niet leuk zo... en snap dat jij niet de 1e stap wil zetten...

ik weet niet zo goed hoe je in zo een situatie moet handelen...
maar hoop dat ze nog bijdraait..
wie weet heeft ze zelf wel 'spijt" gehad van het vroege zwanger zijn...
en denkt ze dat jij nu haar zoons leven verpest (jaja want zo denken mensen ook nog, JIJ bent zwanger dus JIJ hebt t gedaan... terwijl er toch echt 2 voor nodig zijn hihi)

nou.. ieder geval zijn jou ouders erg blij en ik ben ook blij voor jullie

hoop dat dit nog goedkomt *knuffel*

Salapio ik heb nergens gezegd dat ze eerst een excuus aan moet bieden om haar kleinkind te zien hoor? Heb gezegd dat ik niet meer bij haar in 1 ruimte wil zitten als zij niet een gesprek aan wilt gaan om haar reactie uit te leggen en dat ze niet hoeft op te passen als ze dat niet wilt. Nooit zal ik zeggen tegen haar dat ze haar kleinkind niet mag zien. Wilde dit toch even duidelijk maken!

Verder begrijp ik heel goed dat ze gemengde of vervelende gevoelens heeft gehad toen ze zo jong zwanger was, daarom schreef ik ook als reactie dat ze waarschijnlijk die ervaring projecteerd op ons en dat ze even vergeet dat we 6 jaar ouder zijn dat zij was.. begrijpelijk maar dan nog hoeft ze niet boos weg te lopen snap je? Er is genoeg ruimte voor een openlijk gesprek maar niet als die wordt ingegaan met het idee ''dat wil IK niet'' ''Jullie kunnen dat niet aan'' ''Alles komt op mij neer''. Ik ga niet mezelf verantwoorden vind ik nergens voor nodig. Een gesprek over hoe we het allemaal voor ons zien is natuurlijk prima.

Het lijkt me heel erg als één van de aanstaande grootouders niet blij is. Ik zou er zelf erg verdrietig om zijn als ik dit zou meemaken!

Toch denk ik dat het haar verlies is en niet het jouwe. Ik heb de laatste jaren een aantal mensen in mijn omgeving opa of oma zien worden. Het lijkt mij geweldig om dat mee te mogen maken! Door haar houding, loopt zij het risico een geweldige ervaring mis te lopen!

Gelukkig heeft ze nog even de tijd om bij te trekken. Ik vind het slim van je dat je de deur open houdt, maar aan de andere kant ook even afstand neemt. Laten we hopen dat ze straks als ze van de schrik bekomen is, gaat inzien dat het prima gaat lukken straks. En dat zij samen met jullie volop kan gaan genieten!

Ik hoop dat het jou ondertussen niet al te veel plezier ontneemt. Succes de komende tijd! En geniet straks lekker van de echo, kleertjes kopen, kamertje inrichten.... Leuk hoor!

Gefeliciteerd met je zwangerschap!! Super!

Ik vind het belachelijk en egoistisch van haar om zo te reageren. Ze heeft niets te willen en wie zegt dat zij er ook maar iets mee te maken krijgt wat betreft zorg/oppas/e.d. ???

Ik zou heel hard en duidelijk zijn dat jullie niet gediend zijn van zulke opmerkingen en dat jullie het zelf zeker zullen redden. Haar eigen ervaring hoeft ze niet op jullie te projecteren.

Veel geluk en plezier!