Wij zaten onverwachts in eenzelfde situatie, wij hebben gewacht tot twee dagen na de begrafenis. Wat een tranen van geluk, ze zaten nog vol met emoties, maar konden dit positieve nieuws heel goed gebruiken. Achteraf ben ik blij dat we het zo gedaan hebben.

Goed om te horen. Ik zou mij daar ook het prettigst bij voelen, maar ja zijn man zn ouders natuurlijk

Wat een vervelende situatie voor je zeg! Ik zou het denk ik nu vertellen, dus niet wachten. Dan ligt de vreugde en verdriet iets meer uit elkaar en kunnen ze beide dingen meer aandacht geven.

wat een vervelende situatie! als jouw man het graag wil vertellen en denkt dat ze het goed opnemen dan zou ik dat gewoon doen denk ik.

Helaas staat leven en dood heel dicht bij elkaar, dat blijkt maar weer.
Ik denk dat je het vertellen alleen uit zou moeten stellen als het om n plotseling ziekbed gaat of een jong persoon.
Dit is de natuurlijke levensloop.. dus t is misschien zelfs mooi om dit nieuws nog te kunnen delen met oma en de familie

ja, het staat idd dicht bij elkaar. 3 jaar geleden toen mijn mans andere oma overleed zat ik daar met een babytje van 2 weken oud. Ik wilde haar eerst niet meenemen, maar mijn schoonouders wilden dat zelf graag. Daarom denkt mijn man ook dat ze het nu wel leuk vinden als ze het vrijdag horen. Het leven gaat verder ook gewoon door.

Als je het overgrootoma niet gaat vertellen, dan denk ik dat ik zou wachten met je schoonouders vertellen.
Of ze moeten het juist erg fijn vinden dit te horen in deze periode. Maar dat kunnen alleen jullie bepalen. Sterkte!!