Ja ik moest er ook enorm aan wennen. Wij wisten bij 16 weken dat we een zoontje zouden krijgen, oudste is een meisje.
Ik wist echt totaal niet wat ik 'ermee moest'. Zag mezelf als een meisjes mamma. Heb tijdens de zwangerschap ook nauwelijks wat gekocht aan kleertjes etc.
Dat is compleet veranderd toen hij er eenmaal was. Ik voelde zo'n sterke band met hem!! Op een heel andere manier dan met mijn dochter. Hij is echt mijn zoontje en hij is geweldig.
Vind het nu ook zo leuk om en een meisje, en een jongentje te hebben!

bij eerste wist gewoon het is een zoon was ook bijde tweede ja dit is een dochter was ook en nu had ik echt het gevoel het is een ..... en bleek andere geslacht te zijn, ik moest niet omschakelen of wennen eraan.

Hier ook.
Man was overtuigd van een jongen en ik van een meisje.
Wij kregen savonds de echo en het bleek een jongen.
Man dolgelukig en hoe ondankbaar het ook klinkt was ik op dat moment een beetje overdonderd.
Er was namelijk ,hoe stom ook, niet echt bij me opgekomen dat het een jongen kon zijn aangezien ik er zo heilig van overtuigd was dat het een meid zou zijn.
Die avond dan ook even een traantje gelaten en de volgende dag met een taartje gevierd dat het een jongen is.
De omschakkeling was voor mij dan ook het moeilijkst.
17 weken heb ik gedacht een meid en nu was het dan toch een jongen.
Ik moet zeggen dat ik er dan ook wel heel snel aan gewend was.
Maar als ik soms in de winkel loop en zie een lief schattig roze jurkje hangen denk ik soms toch dat had ook wel heel leuk geweest.

Ja, als je je zo gericht hebt op een meisje, dan zal het zeker even wennen zijn. Maar het is natuurlijk altijd 50/50..!
Je went er vast snel aan hoor. Ook wel voordat de baby er is. Probeer het beeld van een meisje los te laten en lekker los te gaan op jongensdingen!

heeeeeeeeeel herkenbaar,,, !!!

na onze dochter, dachten wij ook dit keer wordt het ook een meisje... had me er eigenlijk onbewust er al op in gesteld.... zal wel altijd een meisjes-moeder blijven !
maar bij de 20-weken echo, kregen we toch te horen dat het deze keer een jongetje zal worden.... super blij !!!
als je maar een winkel in stap(te) eerste liep in al automatisch naar de meisjes kleren maar ben nu pas, na 3 week gewend dat ik het geluk mag hebben dat ik van beide kanten moeder mag zijn !!!!!

Kan me dat ergens wel voorstellen ja. Ik dacht bij m'n vorige zwangerschaps steeds dat het een meisje zou worden. Droomde ook steeds over meisjes. In eerste instantie ging m'n voorkeur wel uit naar een jongen, maar omdat ik steeds over meisjes droomde had ik me daar op ingesteld. Wij wisten ook de hele zwangerschap niet wat het geslacht was, en toen het geboren was en het bleek een jongen te zijn was ik zooo verbaasd. Maar ook zo blij!!

Een jongen is ook echt leuk. Lekker mamma's jochie is het, en die stoere blousjes, tuinbroekjes, spencertjes, och kan er geen genoeg van krijgen .
Heerlijk van genieten dus!!

hadden jullie veel meisjes spullen? Lijkt me wel schikken als je bent ingesteld dat je meisje krijgt en het blijkt bij de bevalling een jongen te zijn

Joh je bent echt voor je bevalling wel gewend hoor! Waarschijnlijk volgende week wel!

Als je mij een half jaar geleden had gevraagd om te kiezen wat me het leukst zou lijken (en nee, het maakt uiteindelijk geen bal uit), had ik gezegd "maak er dan maar gewoon 3 meiden van!". Alleen de hele zwangerschap was ik echt heilig overtuigd van een jongen, en toen het met 17 weken toch een meisje bleek te zijn, moest ik echt heel erg wennen en omschakelen, zo stom! Ik vond het toch even erg jammer dat dat jochie dat ik in mijn hoofd had gekregen er nooit zal komen.

Het geeft niks als je even moet wennen! Het geeft pas als je er echt van gaat balen en het je zwangerschap, maar vooral daarna gaat beinvloeden.

Succes en geniet ervan!

Grappig om te lezen dat veel van jullie al een bepaald ''voorgevoel'' hadden betreffende het geslacht van jullie kindje(s). Vooral als het dan juist blijkt te zijn moet dat heel leuk zijn, maar het blijft beide leuk.

Ik ben nu bijna negen weken zwanger en het is mijn eerste zwangerschap, dus ik heb werkelijk nog geen enkel idee wat het eigenlijk gaat worden. Geen voorkeur, maar wel onwijs nieuwsgierig!

Toen ons tweede kindje bij de geboorte een meisje bleek te zijn, had ik echt een paar dagen de tijd nodig om eraan te wennen. Op de een of andere manier had ik me helemaal ingesteld op een jongen.
Ik heb me altijd al als jongensmama voorgesteld. Al die frutsels, rokjes, maillotjes, haardingen en maandverband, verschrikkelijk! En er zou hoe dan ook absoluut geen roze in huis komen. Haha, inmiddels hebben we drie dochters en roze, tja... daar ontkom je toch echt niet aan.
Nu ben ik ruim 11 weken zwanger van ons vierde kindje en als dit een jongetje blijkt te zijn, zal ik toch flink om moeten schakelen. 'k Ben nu al die meidendingen gewend. Haha, dan heeft die arme gup meteen vier moeders! Nee, doe dan maar weer gewoon een meisje. Papa verhuist dan maar lekker naar de garage, haha...
Maar zonder gekheid, 't maakt me nu echt helemaal niks uit. Maar we willen het geslacht wel graag weten, omdat mijn gevoel me toen zo ontzettend voor de gek heeft gehouden. Dat teleurgestelde gevoel na de geboorte van onze tweede wil ik echt never-nooit-niet meer meemaken. Ik vond dat zo erg!