Ik heb idd. ook een spastische darm, al vanaf mijn 17e, ben nu 19. Ik ben toen voor de aanvallen diclofenac zetpillen gebruikt. Daarna werd het een hele tijd relatief rustig. Bij mijn zwangerschappen heb ik praktisch geen last gehad, behalve maagzuur. Maar een jaar geleden kreeg ik zo erge maagkrampen dat alleen omeprazol nog helpt. Volgens mijn arts gaat de maagzuur hoogstws. ipv. naar boven, richting mijn darmen en daar komen die krampen van. Hoogstws. gaat het om een breuk, maar dan moet ik een gastroscopie ondergaan, en ik ben als de dood daarvoor, ik heb ooit op mijn 20e een sigmoidscopie gedaan (via de anus dus) en dat was echt verschrikkelijk. Ik durf het gewoon niet meer aan.
Ik heb, heel stom, eergisteren een hamburger gegeten, en ik voelde al dat het misging toen ik ging slapen. Mijn maag voelde heel gespannen, ik voelde me opgezet en ik kreeg al last. 's Nachts ging het dus weer mis, met een paar uur daarna diarree. Ik heb nu nog steeds maagpijn, en het is al zondagmiddag, diarree is zo goed als voorbij. Maar ik ben zo bang dat wanneer ik zwanger wordt van een 3e, het alleen maar erger wordt door die groeiende buik.
Maar ik ga nu idd. weer heel strikt op mijn eten letten. Punt is, dat ik echt 2 dagen knock-out ben en bijna een week amper kan eten, ik krijg die aanvallen ongeveer om de 8 weken denk ik. Maar ik kan dan dus helemaal niets, en 2 kinderen die nu vrij zelfstandig zijn gaat dan nog tot op bepaalde hoogte, maar een baby? maar aan de andere kant, wil ik mijn wens dan helemaal voor die kl*te aanvallen opzij zetten?
Eerst maar weer eens heel streng zijn qua eten, geen lekkers, geen chocolade, geen koffie en geen vette dingen meer. Alcohol doet me niets, dat drink ik al 10 jaar niet meer

Ik was eerlijk gezegd wel vergeten dat maag en darmkrampen heel vaak samen gaan. Ik snpa nu dus wel waarom ik die erge pijn dan heb, maar op het moment van de aanvallen ben ik zo in mijn cocon dat ik niets meer kan scheiden op een of andere manier.