Dag lieve dames,
Er is ooit een soortgelijk topic voorbijgekomen over de leuke en minder leuke reacties vanuit de omgeving op de zwangerschap en daar was vraag nummer 1, "is het wel gepland?" goed vertegenwoordigd. Ik wil deze vraag een apart topic geven omdat ik hem, naast enorm onbeleefd, ook heel raar vind naarmate ik er langer over nadenk.
Er wordt verwacht dat je kinderen "plant". Natuurlijk begrijp ik dat het financieel moet kunnen en dat je misschien wacht tot het qua baan en alles allemaal wat rustiger is, en ook je relatie moet er klaar voor zijn, maar blijkbaar is er een pad ergens uitgestippeld en men verwacht dat je dat volgt. Wijk je er vanaf in hun ogen, krijg je de vraag die zo'n dooddoener is geworden.
Mijn zwangerschap was een verrassing, maar wel meteen een heel welkome en we hebben geen moment getwijfeld. We hebben nog geen koophuis, ik heb ook nog geen baan kunnen vinden en qua andere materiele zaken is er ook een hoop "onafgewerkt", maar toch is er geen moment twijfel geweest over de komst van het kindje. Toch heb ik de vraag bijna altijd gekregen nadat ik mensen vertelden over de zwangerschap. Vooral van kennissen en mensen die ik minder zie, goede vrienden hebben er uberhaupt nooit naar gevraagd. Ze begrijpen misschien wel dat je niet alles hoeft uit te stippelen om zo'n grote stap te kunnen of willen nemen.
Bij de zoveelste vraag heb ik gewoon heel droog met "nee" geantwoord en vervolgens een stilte laten vallen. Die persoon wist ook niet meer goed hoe ze moest reageren, en hopelijk wist ze zelf wel dat het een ongepaste en ook niet-relevante vraag is. Het zou bij mij nooit opkomen zo'n vraag te stellen aan iemand die zegt dat ze zwanger is. Of ze moet er zelf over beginnen, over twijfels bijvoorbeeld.
Herkenbaar? Of hebben jullie wel alles "goed gepland"?