Ik ben nu36 weken en heb geen kracht meer om verder te gaan. Vanaf week 30 slaap ik hooguit 2 uur per dag. De reden weet ik niet. Vorige zwangerschap was dit ook zo, toen door krampen. Nu heb ik die niet maar slapen is een ramp. Ik moet ook nog zoveel doen waar ik totaal geen kracht voor heb. Het is nog iets te vroeg maar ik verlang zo naar de bevalling. Ik hoop dat ze volgende week komt .. Nog 4 weken zo leven hou ik niet uit. Ik voel me zwaar depressief door vermoeidheid en als dat nou de enige was. Ook heb ik last van zware b.i. ik kan niet lopen, draaien of overeind komen. Neee, ik voel me zwaar ....

Excuses voor zo'n deprimerend topic; ik moest gewoon even klagen. Het is bijna 5 uur en nog steeds slapeloos... zuchtttt. Oh ja en nog een ding, uit verveling en frustratie eet ik weer teveel; ik denk alleen maar aan eten. Bahhh wat is dit naar zeg

Ik denk niet dat ik de juiste persoon ben om te antwoorden, omdat ik nog niet zwanger ben (geweest) en daardoor inlevingsvermogen mis.
Maar het is midden in de nacht in Nederland (ik woon in Noord-Amerika) en ik denk dat er weinig mensen online zijn hier, dus ik ga het toch proberen. Je zult het dus met mij moeten doen vrees ik.

Wat lijkt me dat rot, het gevoel dat je niet meer kan en dat het dan nog 2 tot 6 weken duurt voor je gaat bevallen! Ik wou dat ik je helpen kon, maar ik vrees dat mijn middelen beperkt zijn. Misschien helpt het een beetje om het probleem wat meer in kaart te brengen?

Waar ligt het aan dat je het zo zat bent, is dat vooral het slaapgebrek? Twee uur per nacht is natuurlijk bijzonder weinig. Is de beeb erg actief 's-nachts? Lig je nog wel (relatief) comfortabel? Kun je eventueel je slaap wat aanvullen met een dutje hier en daar?

Wat moet je dan nog allemaal doen wat niet kan wachten? Moet je echt nog zoveel, of is het meer het gevoel dat het echt niet goed komt als je je hele to do lijst niet van A tot Z hebt afgewerkt?

Kun je niet eventueel iets uit handen geven? Ik denk echt dat het helemaal niet zo gek is als jij het jezelf nu zo gemakkelijk mogelijk maakt.

Je schrijft ook dat je je verveelt. Zijn er dingen waar je normaal van geniet? Hoeven geen wereldschokkende dingen te zijn; als jij houdt van bubbeltjes uit bubbeltjesplastic drukken, dan mag dat ook.

Ik hoop echt dat het beter wordt voor je en dat je gevoel wat je hier beschrijft een momentopname is.

Sterkte en een dikke knuffel!

Sterkte. je ziet het, hier nog een die wakker ligt.
Is helaas weing aan te doen.

Ik hoop voor je ds je snel bevalt, maar ja dan zul je daarna ook niet zoveel kunnen slapen

oh dat lijkt me ook niet bepaald fijn. als je echt depri gevoelens/gedachten hebt zou ik hier niet meeblijven lopen want dag kan echt de verkeerde kant opgaan. heb je dit bij je vk gemeld?
sterkte meid!

Vandaag je verloskundige bellen en je gevoelens en gedachten bespreekbaar maken. Zij zal wel een hele boel dingen herkennen van andere vrouwen en misschien je wel willen gaan begeleiden hierin.

Opgepast dat het geen pre natale depressie wordt he meis..op tijd aan de bel hangen!

Die vermoeidheid en dat niet kunnen liggen en slapen, is heel herkenbaar bij BI.
Loop je bij een bekkentherapeut? Vraag die om tips, misschien dat die nog wat voor je kan betekenen. Heb je nog geen bekkentherapeut, dan alsnog heen hoor! Zie Bekkentherapie.nl - Bekkeninstabiliteit Bekkenpijn voor iemand bij jou in de buurt.

Bespreek die BI ook met je VK. Mogelijk dat, als de groei van je kleintje OK is, je eerder ingeleid mag worden, (bijvoorbeeld iig uiterlijk bij 40 weken. Ik heb met Thirza met heftige BI doorgelopen tot 42 weken en toen bleek ze 4330 gram te zijn. Ik wil volgende keer dus een groeiecho als ik het op het laatst niet meer trek ook, zeker nu met een kleintje in huis, en dan leiden ze me maar in op 40 weken, als het dan weer is zoals bij Thirza.

Ik kon na Thirza's geboorte veel beter slapen: de BI trok een eind weg, en ondanks de nachtvoedingen, voelde ik me toen veel uitgeruster, omdat ik toen idd ook weer meer uren ging maken dan daarvoor.

Sterkte!

Ik doe met je mee! Ik wil ook zoo graag bevallen, word echt zwaar nu en vooral met een 1 jarige erbij

hier begint het slapen ook drama te worden... gelukkig ben ik er bijna en daar houd ik me aan vast! Heeeeeeeeeel veel sterkte de komende tijd en idd, bespreek het met je VK.

Hier juist het tegenovergestelde haha, ik wil juist nog helemaal NIET.

Zieke kinderen met diarree en spugen, enorme bende in huis. Heel veel dingen nog niet in huis voor de baby, man die enorm druk is op het werk en nu in het buitenland zit, die rotkou.. bleeh.

Zeker bespreekbaar maken met je VK, echt doen hoor! Geef ook aan dat je eventueel eerder ingeleid wil worden, dat je er niet op zit te wachten dat je een depressie ontwikkelt, want dan ben je verder van huis. Sterkte!