Geen kwaaltjes zegt niets! Heb ik ook nauwelijks gehad, niet misselijk, niet moe, alleen een paar kleinere dingetjes, een steekje hier en daar ofzo. En de termijnecho was in ieder geval vast goed! Hij zat er echt! Bewegend en al Kan het overigens nog steeds niet geloven, en ben nog steeds bang dat het misgaat...

Ik heb het ook heel erg gehad, maar kwam ook doordat het bij mij in eerste instantie leek op een miskraam (krampen, helderrood bloed en stolsels).
Anderhalve week in onzekerheid, er vanuit gaande dat het een miskraam was. En toen ineens een kloppend hartje!
Daarna nog 2 echo’s gehad tot de termijnecho en bij alledrie megazenuwachtig en bang.
Toen de termijnecho goed was en ik me langzamerhand beter voelde, ging het een stuk beter en kon ik eindelijk blij zijn en wat dingetjes kopen.
Voor 20-weken-echo was ik ook weer strontzenuwachtig, bang dat er een afwijking te zien zou zijn.
Wat een opluchting daarna! Nu kan ik pas echt genieten, maar heb ook af en toe nog wel eens angsten. Als ik de baby even niet voel bewegen bijv. dan kan ik echt schrikken en probeer ik hem/haar wakker te maken door op mijn buik te kloppen. Of ik ben bang dat ik de bevalling niet aankan, of de verzorging daarna.
Ik denk dat het vrij normaal is dat je zulke angsten hebt. Een soort zelfbescherming. Als je er altijd maar vanuit gaat dat alles goed zal gaan en er gebeurt dan wat, dat hakt erin hoor (ook als je bang bent, maar denk dat je er dan wel een soort rekening mee hebt gehouden en dat scheelt toch).