Volgens mij kan dat heel erg wisselen...maar als ik naar mijn situatie kijk, zat die bloeddruk op het eind ook steeds rond de 95. Met een uitschieter van rond week 35 naar 160/110 toen een week opgenomen. ( overigens nergens last van gehad, gewoon een weekje daar op bed gelegen met heel veel boekjes) Daarna bleef het steeds een onderdruk van 95. Zelf wilde ik toen wel uitzitten tot week 40, maar zij hebben toen gezegd we nemen geen risico en hebben ingeleid bij week 38.

in week 32 had ik een bloeddruk van 95/140.. de gyn vond het redelijk, maar besloot toch even een urinetest te doen.. Ik had nergens last van, behalve minder plassen en heb een keertje sterretjes gezien. Hoppa eiwitten en werd meteen opgenomen, ctg gemaakt en aan de medicijnen gezet (metyldopa), bloed afgenomen.. resultaat Pre-eclampsie.. nier en lever falen.

volgende morgen was mijn bloeddruk ondanks de medicijnen omhoog.. kreeg infuus, medicijnen omhoog en flowmeting van de placenta (was gelukkig goed) ook begonnen ze met de longrijpingsmedicatie en ging ik naar een prive kamer. Ik kreeg te horen dat ik voor de bevalling niet meer naar huis mocht. ik mocht me aanmelden voor een studie en werd ik uitgeloot dan zouden ze haar met 34 weken halen.. mocht ik zover komen.

Langzaam maar zeker zakte mijn bloeddruk, en hoe! na een week werd er weer bloed afgenomen en bleek mijn lever weer optimaal te functioneren en lekte mijn nieren amper nog.. Een wonder volgens mijn gyn. Ik mocht naar huis om daar te rusten (miste mijn meid en mijn man zo erg) zou met 37 wk worden ingeleid, maar ging zo goed dat ik het tot 38+2 heb volgehouden.. toen was ik het zo beu (continu ctg's) dat ze Fiene hebben gehaald.. ze woog 3640 gram, geen kleintje dus.

de naweeen zijn beroerder, na de bevalling zakte mijn bloeddruk dus zijn ze met de medicijnen gestopt. vervolgens steeg ie als een bezetene met een record van 120/205 waardoor ik even een bezoekje naar de hartbewaking mocht brengen. Cardioloog heeft me nu goed ingesteld en mijn bloeddruk is nu netjes. Helaas ben ik nog erg moe en mijn concentratie is echt nihiel. Kan nog een hele tijd duren voor dat weer beter wordt.

Maar oh wat ben ik blij dat het zo is gelopen! had veel erger kunnen aflopen..

Hm als ik dat allemaal lees ben ik toch wel blij dat ik "al" bij week 36 ben en het dus eigenlijk nog maximaal 1 weekje "moet" volhouden. Hoewel ik nog steeds hoop dat het straks nog spontaan mag gaan gebeuren....

vanmorgen een uur aan de ctg gelegen, zag er goed uit. Eiwit was nog maar een heel kjlein spoortje dus positief, alleen de bloeddruk weer hoger 140/100...
Was niet nodig om de medicatie te verhogen.
Vrijdag weer heen voor ctg en dan gaan ze ook weer bloedprikken. Tenzij ik eerder klachten krijg dan moet ik uiteraard eerder bellen..