Nu ik je verhaal gelezen heb, snap ik het wat beter. Zo met je verhaal in je achterhoofd, denk ik idd dat je kindje niet in je trouwboekje hoort, omdat het niks te maken heeft met je ex-vrouw.

Misschien als je de situatie uitlegt.... kindje wordt sowieso niet erkend begrijp ik.

Daisy

maar ben je nu nog wel getrouwd? want in NL is het zo dat je partner daarmee automatisch het kind erkend. als zij ook niets met de kleine te maken wil hebben denk ik dat het wel te regelen moet zijn, maar hier is het zo dat bij de geboorte zij dan automatisch gezaghebber is en het kind daarmee ook rechten heeft bij haar, er van uitgaande dat de biologische vader het kind niet zal erkennen. dus ik zou er wel voorzichtig mee zijn. moeilijk hoor zoiets, succes ermee!

In Nederland is dat idd zo...

Maar waarom duurt het scheiden zo lang?

Het scheiden duurt zolang omdat mevrouw van de éne psychiatrische instelling naar de andere gaat en al nagenoeg in elk ziekenhuis van het land heeft gelegen ivm borderline en zelfmoordpogingen (48 op nog geen 11 maand tijd).
Telkens het zou voorkomen, is ze wel ergens opgenomen.
Maar in mei zijn we 2 jaar van tafel en bed gescheiden en hoeft ze niet meer te verschijnen voor de rechter, kan ik het alleen regelen wegens 2 jaar uit elkaar.
Aanvraag is al ingediend :-) (en die zelfmoordpogingen zijn de grootste redenen waarom ik niet wil dat ze iets met de beeb te maken heeft, ze is gewoon gestoord...)

zoals ik het zie kwam de baby uit een relatie met een man die het kind niet erkent. dan heeft je ex er volgens mij niets mee te maken

Ja alleen is dat niet de juridische kant van het verhaal... Zou je niet beter een advocaat raadplegen die gespecialiseerd is in scheidingsrecht? Wellicht kan hij je adviseren en raad geven?

Want ik neem aan dat je niet wil dat door een juridisch addertje onder het gras je ex dadelijk juridisch bv. wél iets met de kleine te maken heeft?

Ik begrijp dat dit je derde kindje is? Zijn je andere kinderen ook geboren in deze relatie met je ex-of bjna ex-vrouw? In ieder geval succes, ben benieuwd hoe het afloopt, tenminste hoe het nu 'echt' zit.. m.b.t. de juridische stand van zaken.. Ik hoop dat je ons op de hoogte houdt..

Groet Hilde

m'n 2 oudste zijn van een donor, m'n beste vriend. Ze dragen zijn naam (hij heeft hen dus erkend) en aan hen kan ze niet aan.
Mijn gootste angst is dat ze aan de beeb wél iets gaat te zeggen hebben, en dat wil ik voorkomen.
Ik heb voor deze namiddag een afspraak met een advokaat (eerste consultatie is gratis, en zo weet ik waar ik voorsta)
Hopelijk kan hij me ook iets zeggen ivm dat trouwboekje.

Nou kijk, ik durf te wedden dat hij je precies kan vertellen wat de stand van zaken is en hoe je kan voorkomen dat ze op wat voor manier dan ook iets over dit kindje te zeggen heeft! Heel veel succes bij die advocaat!

Groet Hilde

Ik denk dat je ex ondanks een huwelijk op papier niets in te brangen heeft over je kindje.
Jij draagt het kindje (jou eicel) een vrouw heeft geen zaadcellen dus logischerwijs is zij niet de vader.
Aangezien de hele geschiedenis en situatie van 2 jaar geen duurzame huishouding met elkaar voeren en de scheiding al aangevraagd, zal geen enkele rechter haar voogdij gaan geven, zeker niet met haar geestelijke toestand in het achterhoofd.

Ik ben benieuwd wat de advocaat gaat zeggen maar ik neem aan dat een belgische rechter ook wel inziet dat zij nooit de vader van je kind kan zijn.
Een huwelijk is niet meer zo heilig als een halve eeuw geleden, en een rechter beslist dan ook altijd in het voordeel van het kind, en een borderline patiente lijkt me niet de beste keuze als mama.