Afsluiten kinderwens, met kinderen

Discussie in 'Mama en gezin' gestart door Luna86, 20 feb 2020.

  1. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    Ik wist even niet zo goed hoe ik dit topic moest noemen. Sowieso is er niet echt een onderdeel waaronder dit topic valt. Hopelijk staat hij op de juiste plek.

    Er zullen vast meer meiden zijn die door omstandigheden geen tweede, derde, vierde of vijfde enz kindje meer zullen krijgen. Wellicht al wat verder in het afsluit traject of pas net tot deze keuze gekomen?

    Het lijkt mij fijn ervaringen te lezen van andere moeders. Hoe ga je er mee om? Je hebt tenslotte al een kind(eren), voor de omgeving lastig te begrijpen wanneer een onvervulde kinderwens zo’n verdriet doet. Wanneer voelde je dat het goed was zo? Wanneer heb je het volledig af kunnen sluiten? Of is het iets wat altijd blijft knagen?


    Hier na 2,5 jaar proberen zonder medische molen helaas nooit zwanger geweest. Mijn jongens zijn nu 8&10 en we hebben afgelopen december besloten te stoppen met proberen. Vanuit mijn kant had ik graag de medische molen in gegaan maar mijn partner wilde dat niet. Ik merk dat ik het hier moeilijk mee blijf houden. Verder ben ik nog jong (33) en thuisblijfmoeder. Ik werk onder schooltijd zo’n 4 uur per week. Ik heb genoeg te doen en genoeg contacten maar nog zoveel tijd over. Ik merk dat ik het lastig vind om mijn gedachte te verzetten en me te gaan richten op andere dingen, ik weet ook gewoon echt niet op wat ik me moet richten?!
    Meer werken zit er de komende tijd nog niet in, studie zou kunnen maar het lijkt me allemaal zo lastig te combineren. Mijn man werkt veel en is vaak in het buitenland dus de rest komt echt bij mij neer.

    Het is een hele lap tekst geworden zie ik :oops:
     
  2. NiekeKris

    NiekeKris VIP lid

    13 apr 2008
    15.077
    2.222
    113
    Lijkt me heel erg lastig als je het allebei eigenlijk graag wil, maar het niet lukt. :(

    Qua tijdvulling is er natuurlijk genoeg te bedenken, maar dat is, denk ik, niet het voornaamste probleem. Dat zit hem meer in iets moeten gaan accepteren wat je eigenlijk niet wil. En dat kost tijd.

    Hier was het dat mijn man geen derde wilde, daar was hij na de geboorte van de jongste heel duidelijk over. Inmiddels is de jongste bijna 8 en kan ik zeggen dat ik het min of meer geaccepteerd heb, al zag ik het liever anders. Ik heb me jaren geleden voorgenomen me te richten op mijn dochters ipv op een kindje wat er niet is, daar hebben zij (en ik trouwens ook) recht op. <3 Mijn omgeving weet er niet echt van, ik heb ook niet de behoefte ze hier in te betrekken.

    Hopelijk lukt het jou ook om het met de tijd een plekje te geven en te genieten van je zoontjes en de andere de dingen die je wel hebt!
     
  3. Lief

    Lief Fanatiek lid

    26 sep 2007
    2.688
    113
    63
    Zeeland
    Wat vervelend dat het niet gelukt is.. :(

    Waarom is meer werken geen optie? Hier is dochter bijna 8 en ik werk 28 uur per week. Zou me zonder echt kapot vervelen. Ja ze moet dan naar de bso mja zo erg is dat niet.. mijn voordeel is dat mn man wel 1 dag thuis is dus maar 2 bso dagen. Maar man werkt wel heel veel en tot laat etc.

    Ik zit overigens nog in het traject naar de beslissing toe, mijn leeftijd begint hard mee te spelen (36). Ik heb een vreselijke zwangerschap gehad (hyperemesis, bekken) en erna een soort kraambedpsychose. Ik dúrf dus niet meer, en inmiddels 8 jaar verder wordt de stap terug in de luiers steeds groter. Maar afsluiten lukt me ook nog niet..

    Overigens op dochter ook 2 jaar moeteb wachten (onverklaarbaar).
     
  4. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    @NiekeKris Dank je wel voor je reactie. Iets andere situatie maar ook iets af moeten sluiten wat je graag anders had gezien. Ik durf nu wel steeds vaker uit te spreken dat we bezig zijn geweest voor een derde maar dat het niet gelukt is. Dat geeft al een fijner gevoel. Door het uit te spreken is het iets meer onderdeel van mijn leven ofzo.. klinkt misschien wat gek ;)
    Volgende maand ga ik met mijn jongste zoon een nachtje weg! Hier kijken we allebei erg naar uit. Hier was de afgelopen 2 jaar niet zoveel ruimte voor en nu wel weer.
     
  5. IkbenTess

    IkbenTess Fanatiek lid

    14 dec 2016
    1.775
    771
    113
    Vrouw
    Nederland
    Onze situatie is iets anders. Wij wilden graag 4 kinderen maar omdat onze oudste oa ass heeft en jongste ook eea besloten we na 2 kinderen te stoppen. Ik kon het niet aan.
    Dat was puur rationeel,ons gezin was en is niet compleet. Voor ons gevoel horen er nog 1 of 2 personen bij.
    Behalve dat we er veel over hebben gepraat (en soms nog) moesten we echt rouwen. We hebben echt bewust het verdriet gevoeld van onze ontbrekende kinderen, en dat deed pijn.
    Maar juist door dat toe te laten werd het minder. We zijn nog steeds incompleet, maar het is oke. Ik weet niet hoe het voelt als de keus je ontnomen is, al is dat voor ons deels ook zo. Heel veel sterkte in ieder geval!!
     
  6. Sjanani

    Sjanani Actief lid

    1 aug 2019
    167
    70
    28
    Vrouw
    Luna86 vindt dit leuk.
  7. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    @Lief meer werken is nog geen optie omdat mijn man onregelmatig van huis is. Ene keer 1 nacht andere keer 3 of langer. We hebben wel een klein vangnet maar daar wil ik liever geen gebruik van maken. Het werk wat ik nu doe heeft geen gunstige tijden 7.15 tot 15 of 15 tot 22.30. Dit alles maakt het op dit moment wat lastiger.

    Gebruiken jullie nu geen anticonceptie? Jullie hebben het ook niet cadeau gekregen he! Heftig om dan zo’n nasleep te hebben.
     
  8. Lief

    Lief Fanatiek lid

    26 sep 2007
    2.688
    113
    63
    Zeeland
    Wij gebruiken anticonceptie hoor :)

    Verstandelijk sluit ik het af maar gevoel weet het niet ;)
     
  9. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    @IkbenTess Dank je wel voor je reactie. Wat een moedig besluit hebben jullie gemaakt. Weet je nog hoe lang het duurde voor je er ok mee was? Hier verwerk ik het voornamelijk alleen. Mijn man vind het jammer voor mij maar is allang weer bezig met andere dingen.
     
  10. cowgirl80

    cowgirl80 Fanatiek lid

    28 jul 2010
    4.483
    1.577
    113
    zuid-holland zuid
    Mijn man en ik wilden altijd graag 3 of 4 kinderen, maar het liep anders. Toen mijn jongste nog geen jaar oud was werden allebei mijn ouders ernstig ziek. Mijn man en ik waren de enige mantelzorgers, verder was er geen familie, een heel hectische periode. Na 2 jaar overleed mijn moeder en na een periode van rouw wilden we gaan proberen voor een derde... maar ik bleek een schildklierziekte te hebben waardoor ik niet zwanger mocht worden. Ik bleek niet goed te reageren op behandelingen en deze herfst is mijn schildklier verwijderd, nu zou ik weer zwanger mogen worden, maar ik ben nu bijna 40. Dus we hebben toch besloten om het niet meer te proberen. Maar het doet echt pijn. In mijn omgeving zie ik veel vrouwen met 4 of 5 kinderen en ik kan op slechte momenten echt geïrriteerd erdoor raken. Gelukkig heb ik een lieve vriendin die een beetje in hetzelfde schuitje zit en met wie ik erover kan praten. Maar als ik ineens onverwacht mooie babykleertjes zie in een winkel, of een hippe kinderwagen, lief dreumesgezichtje, dan kan ik toch ineens zo’n diepe pijnscheut voelen. Er valt mee te leven, je raakt eraan gewend. Maar ik weet niet of ik het helemaal af kan sluiten. We hebben een kitten genomen, dat hielp een beetje. Misschien gaan we ooit nog eens (weekend)pleegzorg doen als onze eigen kinderen ouder zijn.
     
  11. zonnetje2015

    zonnetje2015 VIP lid

    13 sep 2014
    6.435
    1.402
    113
    Hier loopt onze kinderwens ook heel anders dat ik me ooit voor had kunnen stellen. Nu ik weer zwanger ben een weet hoe het voelt na al die mk, nu met pittig medicijn schema weet ik het zeker. Ik wil dit nooit meer of deze zwangerschap nu goed gaat of niet.. dit is de laatste keer. Ik kan t hierna afsluiten ondanks dat we de wens voor een derde nog lang gehad hebben. Fijn nee zeker niet maar wel de enige juiste keuze.
     
  12. IkbenTess

    IkbenTess Fanatiek lid

    14 dec 2016
    1.775
    771
    113
    Vrouw
    Nederland
    Oef dat duurde helaas wel even.. 1-2 jaar ongeveer:$
     
  13. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    @cowgirl80 Je hebt eerder een berichtje achter gelaten, heel lief dat je je verhaal wilt delen. Heel eerlijk, ik denk dat het gevoel nooit helemaal weg zal gaan.

    Zo oneerlijk als je de ruimte hebt voor nog meer kindjes en het kan niet :( Wat mooi dat jullie willen nadenken over pleegzorg voor in de toekomst.
     
    cowgirl80 en maxsade vinden dit leuk.
  14. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    Jullie hebben zo veel mee moeten maken. Ik hoop voor jullie dat het deze keer goed blijft gaan.
     
  15. taliaa

    taliaa VIP lid

    2 mrt 2007
    14.447
    454
    83
    Brabant
    Hier een beetje hetzelfde verhaal.
    Ik kan soms echt wel even verdrietig zijn en het is onbegrepen verdriet.
    Ik weet niet of het verlangen ooit weggaat, maar ook wij hebben naast het verlangen voor een "eigen" kindje ook een pleegzorgverlangen.
    Omdat een zwangerschap uitblijft, gaan we wel weer echt die kant op denken.
     
  16. Deedee91

    Deedee91 VIP lid

    10 jun 2015
    9.929
    2.970
    113
    Ik heb nog geen tips voor je zoals je weet maar ik wilde je wel even een digitale knuffel geven! Hopelijk vind je wat tips in dit topic.
     
  17. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    lief van je! Dank je wel!
     
  18. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    @taliaa
    Het is idd onbegrepen verdriet.. zo voelt het in ieder geval wel. Mag ik vragen hoe lang jullie nu bezig zijn voor een 4e? kindje?
     
  19. Luna86

    Luna86 VIP lid

    11 jan 2009
    8.647
    2.813
    113
    Vlakbij Arnhem
    Ik heb vandaag informatie aangevraagd voor een opleiding pedagogisch medewerker.
    Een moeder van school heeft al voorgesteld dat ik bij haar op het werk mag meedraaien. Daar ga ik nu eerst gebruik van maken zodat ik kan kijken of het echt wat voor me is. Mijn hele leven zeg ik al met kinderen te willen werken en vanuit deze positie is er wel een mogelijkheid om dat te gaan doen. Ik zou het zo als vrijwilligerswerk willen doen voor een aantal uur per week, dat lijkt me al echt geweldig. :D
    Wel wil Ik eerst nog even de tijd nemen voor het verwerken, wat lichamelijk dingen, ons net gekochte huis gaan afmaken en dan hopelijk volgend jaar starten als het allemaal bevalt.
    Het voelt in ieder geval heel positief om hier mee bezig te zijn :)
     
    smax vindt dit leuk.
  20. Amaranthas

    Amaranthas Fanatiek lid

    29 nov 2013
    1.700
    1.129
    113
    Jammer dat een derde er niet meer in zit voor jullie.

    Zelf krijgen we een 2e en ik merk dat ik er nu inmiddels vrede mee heb.
    Met een ex bijna 8 jaar geprobeerd zonder resultaat. De relatie ging stuk en daarna nog een soort "friends with benefit" gehad waar ook niets is uit gekomen want we gebruiken geen voorbehoedsmiddelen. Door mijn PCOS wist ik al dat zonder hulp het er nooit van zou komen, en zeg nu zelf. 10 jaar lang zonder anticonceptie en niet zwanger, dan reken je nergens meer op. Ik leerde mijn man kennen en zei al dat huisje, boompje beestje er waarschijnlijk niet in zou zitten. Hij vond het wel best en had zijn leven eigenlijk ook niet echt met kinderen gezien maar mocht dat veranderen we er dan wel mee zouden dealen.
    3 maanden na onze eerste ontmoeting was het raak. Zomaar vanuit het niets. Natuurlijk weet je dat het ergens zou kunnen maar nooit op gerekend na zo'n lange tijd. Was voor beide even slikken. Weghalen zou voor mij sowieso geen optie zijn en hij vond dat hoe het ook zou lopen tussen ons, hij zijn verantwoording moest nemen.
    Jaar later werd onze zoon geboren, dus dat huisje, kindje, beestje kwam er wel degelijk. En de liefde is ook zeker nog niet op ;)
    Na onze zoon wilde we stiekem toch graag een 2e want blijkbaar kon mijn lichaam het wel!
    Hoewel we ieder zijn mening respecteren besloten wij wel dat we geen medische molen wilde want daar hebben wij persoonlijk een mening over.
    Ik kreeg na onze zoon 3 miskramen en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap waarbij ze de rechter eileider verwijderde. Nog minder kans dus. En dat was het moment dat we besloten het idee van een 2e te laten varen. We hebben een prachtige zoon en hoewel in het begin het zien van babykleertjes e.d. wel lastig was, was ik snel gewend aan het idee.

    Tot dus 8 maanden geleden..... Nergens mee bezig zijn behalve vooruit kijken. Ik was mijn eigen bedrijfje begonnen + een parttime baan en we hadden heel andere plannen.
    Weer dat rare knagende gevoel en een test gaf uitslag. Tadaa, weer zwanger.
    Natuurlijk zijn we door het dolle heen, en deze keer krijgen we een dochter.
    Uiteraard ben je al super blij en gelukkig, en de kers op de taart is als je kindje gezond is, maar ook nog een dochter. Dat vonden wij toch wel fantastisch ook.
    Wel hebben we besloten het bij 2 te laten. We zijn al zo dankbaar voor wat we nu hebben en krijgen en dat zonder hulp of ingrijpen. Ik zie het een beetje als het lot ofzo.
    Daarnaast is mijn man 40, en voor iemand die zijn leven nooit met kinderen zag is 2 kinderen al veel. Wij sluiten het na de 2e dus af (hij laat zich helpen) en we zijn gewoon dankbaar voor wat we wel hebben gekregen en laten ons niet beïnvloeden door wat er eventueel/misschien nog had kunnen komen.
     

Deel Deze Pagina