Ervaring met scheidende opa en oma?

Discussie in 'De lounge' gestart door bonita09, 10 aug 2018.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. bonita09

    bonita09 Actief lid

    23 jan 2013
    392
    229
    43
    Vrouw
    Zeeuws-Vlaanderen
    Er komt een eind aan het huwelijk van mijn lieve ouders na bijna 36 jaar. Hun relatie kende de laatste 10 jaar helaas meer downs dan ups. Zonder al te veel in details te willen treden zijn die downs een jaar geleden gigantisch geescaleerd. Ze hebben het nog geprobeerd, maar vandaag kwam mijn vader vertellen dat de scheiding een feit is. Ik ben bang dat het een vechtscheiding gaat worden, aangezien mijn moeder het er niet mee eens is.

    Ook al ben ik bijna 30 en heb ik een eigen gezin, het doet me erg veel. Maar wat mezelf betreft, ik ga dit uiteindelijk wel een plekje kunnen geven. We gaan gewoon het beste maken van de nieuwe situatie, ik heb al voor heftigere stormen gestaan.

    Maar wat wel in m'n hoofd spookt... Hoe ga ik hier het best mee om richting mijn kinderen van bijna 3 en net 4? Ik heb ze altijd ver weg gehouden van de problemen die m'n ouders samen hebben. Voor hun zijn opa&oma net zo onlosmakelijk verbonden met elkaar als bert&ernie, bassie&adriaan, enfin... noem maar op. Hoe moet ik het uitleggen dat ze dadelijk niet meer samen wonen?

    Van de andere kant ben ik m'n eigen er van bewust dat mijn jonge kinderen de scheiding emotioneel gezien waarschijnlijk heel anders gaan beleven dan ik. Hoe ga ik dan om met mijn eigen verdriet richting hun?

    Ik ben specifiek op zoek naar moeders die in dezelfde situatie hebben gezeten als ik nu. Hoe reageerden jullie kinderen? Zijn er websites oid aan te bevelen om me verder in te lezen over dit onderwerp?

    Bedankt alvast.
     
  2. Vulpen

    Vulpen Fanatiek lid

    Allereerst veel sterkte gewenst!

    Mijn ouders zijn ook gescheiden toen ik al volwassen was, maar ik had toen nog geen kinderen. Bij mij was het zo dat mijn moeder zo verdrietig was dat er überhaupt geen plaats was voor mijn eigen verdriet. Ik vind het nu vooral belangrijk om te voorkomen dat mijn ouders gaan kwaadspreken over de ander waar mijn dochter bij is. Als jij een vechtscheiding verwacht, zou ik kijken of ik daar zo snel mogelijk afspraken over kan maken. Verder zou ik het heel feitelijk houden naar mijn kinderen toe: opa en oma wonen straks niet meer samen, ze wonen liever alleen. Vraag wat ze ervan vinden, of laat je partner dat doen (als je die hebt) als het voor jou te emotioneel is.

    Ik vind het zelf vooral erg ingewikkeld met gelegenheden als verjaardagen en zo, dat alles altijd apart moet en gedoe is. Hoop echt dat dat bij jou mee gaat vallen!
     
    bonita09 vindt dit leuk.
  3. lidu1

    lidu1 Fanatiek lid

    28 mei 2018
    1.605
    1.748
    113
    Vrouw
    Niet lullig bedoelt hoor maar waarom laat je het niet op zijn beloop? Kinderen zijn in zulke situaties vaak veel "vrijer" in denken ipv de volwassenen die ze krampachtig voor alles willen beschermen.
    Tuurlijk is de situatie net leuk en zeker verdrietig maar kinderen kunnen wat dat betreft heel veel hebben en op hun eigen manier relativeren.
     
    Caithy en Pinkblossom vinden dit leuk.
  4. sweetL

    sweetL Fanatiek lid

    8 jul 2014
    2.089
    2.095
    113
    Vrouw
    Brabant
    "Gewoon" er buiten houden. Niet te veel woorden aan vuil maken, opa en oma gaan ergens anders apart wonen, meer is het niet...

    Zoals hierboven gezegd vind ik ook, verjaardagen etc is moeilijk en ik vind het vervelend dat mijn ouders niet samen in 1 ruimte kunnen zitten ( kom op heey je bent toch volwassen!)

    Mijn ouders zijn ook gescheiden en sinds vorige week is de jarenlange relatie van mijn vader uit gegaan. Ik heb er eigenlijk verder nog niet echt over gedacht om er iets mee te doen..
     
    Pinkblossom vindt dit leuk.
  5. bonita09

    bonita09 Actief lid

    23 jan 2013
    392
    229
    43
    Vrouw
    Zeeuws-Vlaanderen
    Bedankt voor de reacties. Ik zie ook inderdaad erg op tegen het gedoe dadelijk bij verjaardagen enzo @Vulpen Hoop zo dat dat ons bespaard gaat blijven, maar ik vrees er voor. Van de andere kant vind ik ook niks aan de "gezellige" toneelstukjes die nu opgevoerd worden als we op visite komen bij mijn ouders.

    En wat betreft het op zijn beloop laten, of er buiten houden zoals @sweetL en @lidu1 zeggen. Ik snap wat jullie bedoelen, en ben het waarschijnlijk ook aan het over analyseren (ik in een notendop) Wat ik zie als de voornaamste reden dat mijn ouders gaan scheiden, is een gebrek aan communicatie naar elkaar. Gevoelens? Daar praat je niet over. Ik wil niet sugereren dat ik een slechte jeugd heb gehad, maar ik vind dat wel een gebrek. Ik wil graag eerlijk zijn naar mijn kinderen en verdriet hoort daar ook zeker bij. Van de andere kant, wil ik zeker ook niet mijn verdriet aan hun opdringen. Ik vind het momenteel ontzettend lastig om daar een balans in te vinden.

    De scheiding is nu nog niet zichtbaar voor de kinderen, het definitieve besluit is nog erg vers, dus ik heb tijd om er over na te denken. Vandaar mijn vraag naar ervaringen.
     
  6. sweetL

    sweetL Fanatiek lid

    8 jul 2014
    2.089
    2.095
    113
    Vrouw
    Brabant
    Maar je kunt toch ook prima zeggen " mama is verdrietig omdat opa en oma apart gaan wonen"

    Je kan het best een béétje uitleggen. Ik zou er alleen verder niet te veel op in gaan. Ze zijn 3 en 4, waarschijnlijk halen ze hun schouders op en accepteren het als de nieuwe waarheid.
    Als je er zelf een gigantisch groot iets van maakt raken ze wss van streek omdat jij dat bent.
     
    rums, In your eyes, lidu1 en 1 andere persoon vinden dit leuk.
  7. bonita09

    bonita09 Actief lid

    23 jan 2013
    392
    229
    43
    Vrouw
    Zeeuws-Vlaanderen
    Lijkt me overigens ook een lastige situatie voor jullie! Toch zeker als je oudste kindje een band had met die persoon? Weet natuurlijk niet of dat zo is. Hoe dan ook niet leuk, als iemand waar je om geeft door een scheiding of relatiebreuk heen gaat.
     
  8. sweetL

    sweetL Fanatiek lid

    8 jul 2014
    2.089
    2.095
    113
    Vrouw
    Brabant
    Oh en ik zit aan de andere kant van het spectrum, mijn moeder dumpte altijd al haar gevoelens etc bij mij. Ook al toen ik klein was, en nogsteeds doet ze dat..

    Daar wordt je ook niet beter en vrolijker van dat is super veel verantwoording voor een kind.
     
  9. sweetL

    sweetL Fanatiek lid

    8 jul 2014
    2.089
    2.095
    113
    Vrouw
    Brabant
    Is ook lastig ja, ze is peuterjuf dus idd was altijd leuk met mijn zoontje, en ze heeft heel mn zw van de jongste meegemaakt, is op kraam visite geweest enz enz. Een belangrijke gebeurtenis van ons leven, en nu is ze helemaal weg.
     
  10. puzzelstukje

    puzzelstukje VIP lid

    13 mei 2010
    10.958
    2.215
    113
    Mijn ouders zijn pas gescheiden na 34 jaar huwelijk. Ik heb twee kids van 4 en 7. Je mag mij pben. Liever spreek ik hier niet over in het algemeen.

    Sterkte!
     
    bonita09 vindt dit leuk.
  11. bonita09

    bonita09 Actief lid

    23 jan 2013
    392
    229
    43
    Vrouw
    Zeeuws-Vlaanderen
    Nee dat is weer de andere kant inderdaad. Ook alles behalve ideaal!
     
  12. bonita09

    bonita09 Actief lid

    23 jan 2013
    392
    229
    43
    Vrouw
    Zeeuws-Vlaanderen
    Dank je, dat ga ik zeker doen :)
     
  13. Dobbertje26

    Dobbertje26 Actief lid

    7 dec 2016
    104
    24
    18
    Vrouw
    Mijn grootouders zijn gescheiden toen ik zelf ongeveer 14 a 15 jaar was. in het zelfde jaar als mijn ouders. en zowel mijn ouders als grootvader zijn ook binnen dat jaar alle 3 weer getrouwd. Ik moet zeggen dat de scheiding van mijn ouders harder aankwam dan die van mijn grootouders. Met mijn opa kon ik super goed.. en wist ook dat hun huwelijk al heel lang heel slecht was, maar mijn opa heeft zich er heel lang bij neer gelegd omdat hij zijn kinderen en kleinkinderen geen verdriet wilde doen. het gebeurde voor mij allemaal op een hele moeilijke leeftijd en heeft mij absoluut gevormd tot wie ik nu ben. daar ben ik iedereen dankbaar voor. Zowel mijn opa als mijn moeder hebben hun eigen geluk na lange tijd voorrang gegeven en dat vindt ik nog altijd heel moedig.
    Ik heb nu zelf twee kinderen. Zij weten niet beter dan dat mijn ouders gescheiden zijn.
    Mijn schoonouders echter wonen ook niet meer samen. dit heeft mijn oudste wel redelijk goed meegekregen. hij was ongeveer 3 a 4 jaar toen dat gebeurde en had altijd een hele goede band met mijn schoonvader. alleen omdat mijn schoonmoeder ivm ziekte niet meer thuis kan wonen komt ook mijn zoontje bijna niet meer bij zijn opa. samen op de kleinkinderen passen ging prima, maar nu hij alleen is kan dit niet meer. dat vindt ik wel heel sneu voor zowel mijn zoontje als zijn opa.

    Mijn advies: overdenk het niet te veel. Kinderen kunnen veel meer hebben dan je denkt. en als je het op zijn beloop laat gaan en wanneer er om gevraagd wordt een simpele verklaring geeft zijn ze al gauw tevreden. ze hebben nu ook een leeftijd waarop ze het meeste of niet mee krijgen of al heel snel niet meer duidelijk herinneren later.

    succes voor jullie allemaal met de nasleep van deze beslissing.
     

Deel Deze Pagina