Mijn partner is eerder getrouwd geweest. Geen kinderen uit deze relatie. Die relatie is nu ruim 20 jaar voorbij. Sindsdien hebben wij een relatie. Ex heeft zich tegen mij in de begin jaren zeer onplezierig gedragen, en dan druk ik mij zacht uit. In die 20 jaar heeft de ex van mijn partner oppervlakkig contact gehouden met ouders van mijn partner. Kaartje op verjaardag en kwamen elkaar sporadisch tegen want wonen in zelfde dorp. Nu is mijn schoonvader overleden en wil de ex op de uitvaart komen. Ik heb aangegeven dit niet te zien zitten. Het is, ook voor mij, een emotionele dag. Nu vind schoonfamilie maar dat ik me wat aanstel. Ook mijn partner had niet verwacht dat ik er een punt van zou maken. Ik zit er best wel mee. Het is een beladen dag, zo'n dag van uitvaart. Ik zie het niet zitten om dan me ook nog bekeken te voelen door een ex. Ook voel ik me er wat raar onder dat m'n partner niet helemaal het zelfde er in staat als ik doe. Ex kan toch op een ander tijdstip afscheid nemen? De aula is gewoon te bezoeken op afspraak. Dat hoeft toch niet perse die dag? Of kijk ik er raar tegenaan.
Tja, ligt er denk ik ook aan hoe druk het überhaupt daar wordt. Komen er heel veel mensen, dan heb je er denk ik weinig last van en gaat ze op in de menigte. Zit je met een klein clubje dan zou ik het vreemd vinden. Überhaupt: waarom wil ze komen? Voor wie is zij een steun?
Alhoewel ik je gevoelens heel goed kan begrijpen, zou ik je adviseren om je er overheen te zetten. Even hard gezegd, het gaat niet om jou, jullie zijn allemaal iemand verloren, ex-vrouw maakte ooit deel uit van die familie en zal warme herinneringen aan schoonvader hebben en haar respect willen betuigen.. ik denk dat je in een periode van rouw mensen dit niet moet ontzeggen. Al helemaal als het je schoonfamilie betreft. Ik denk dat je moet willen voorkomen dat jij als de jaloerse vrouw wordt weggezet. Neemt nogmaals niet weg dat ik wel heel goed kan begrijpen dat je het ongemakkelijk zal vinden. Je hoeft haar verder ook niet uitgebreid te woord staan. Een knikje, een hand of een gecondoleerd volstaat prima.
Ik begrijp het eigenlijk het probleem niet zo. Het is niet jouw begrafenis maar die van je schoonvader, als zij een warme band onderhielden met de ex van jou man. Kan je daar moeilijk iets van vinden. Het gaat namelijk even in deze niet om jou maar wat je schoonvader gewild had of wat jou schoonmoeder wilt. We hebben het over een huwelijk van 20 jaar geleden. Dat het jou dubbele gevoelens geef kan ik wel inkomen.
TS zegt dat de ex oppervlakkig contact had met de schoonouders... dus dan vraag ik me af waarom ze erbij wilt zijn?
Wat wil schoolmoeder en wat had schoonvader gewild? Denk dat dat het belangrijkste is. Gaat niet om jou of ex, even lullig gezegd maar niet lullig bedoeld. Dat het ongemakkelijk voelt is wel begrijpelijk.
Haar respect betuigen lijkt mij? Als je elkaar nog tegen komt in het dorp waar zij blijkbaar allebei wonen, elkaar nog kaartjes op verjaardagen sturen etc. dan lijkt het mij niet helemaal misplaatst wanneer iemand dan een laatste groet wil brengen en zijn vrouw even de hand wil schudden. Blijkbaar voelt het voor de schoonfamilie als gewenst, dat lijkt mij veelzeggend.
In dat geval ben ik blijkbaar fout. Ondanks dat er veel gebeurd is (oa dat zij mij mishandeld en aangereden heeft) moet zij dan maar naar die uitvaart. Ik heb voor mezelf besloten niet met haar in 1 ruimte te willen zijn. Dus in plaats van dat zij een ander moment van afscheid kan kiezen, zal ik dat dan maar doen.
Er is niemand die zegt dat ze er perse bij moet zijn. Dat heeft ze kennelijk zelf zo bedacht. Maar ze vinden het ook prima als ze er wel zou zijn en vinden dat ik me daar dan maar overheen moet zetten. Ik vind dat erg lastig, zeker gezien wat er in het verleden allemaal gebeurd is.
Dat kan toch ook op een ander moment? Dat hoeft imo niet perse op die dag. Er is gelegenheid genoeg om niet met elkaar geconfronteerd te hoeven worden.
Het gaat er niet om dat jij fout zit hè, iedereen geeft duidelijk aan dat ze je gevoel heel goed kunnen begrijpen, maar dat het een lastige kwestie is als schoonfamilie het wel kan waarderen. Nu geef je aan dat het eigenlijk meer uit initiatief van ex komt. Dan lijkt mij een een eigen moment op afspraak een prima alternatief, zoals je zelf al voorstelde. Dat jij een grens voor jezelf trekt is je goed recht. Wij missen duidelijk een heel stuk van het verhaal, waar je nu details van loslaat. Als iemand mij mishandeld en aangereden zou hebben, zou ik daar ook niet fijn mee in één ruimte zitten. Maar dat was wel een belangrijk detail voor de context natuurlijk. Er zit een verschil tussen een wat aanhankelijke ex en een psycho.
Ik snap echt dat de situatie hele dubbele gevoelens oproept. ik was benieuwd hoe je er achter bent gekomen dat ex op de uitvaart zal zijn? Hoe heeft zij dan kenbaar gemaakt? Je weet bij een uitvaart wel vaker nooit precies wie er komt. En weet de schoonfamilie vd mishandelingen in het verleden? Ik vind wel dat je het erg op spits drijft. Zelf zou ik denk ik bij mijn partner dan wel eerlijk zijn over wat het bij je teweeg brengt, zodat hij wel ook begrip kan tonen voor jouw gevoelens. Maar ik zou je er in dit geval toch over heen proberen te zetten. De uitvaart draait niet om jou. Uit respect naar de familie zou ik em hierin mee bescheiden opstellen, en niet het op de spits drijven, door dan zelf weg te blijven. Dat vind ik nog al provocerend.
heb je het nooit lastig gevonden dat je schoonouders een soort van contact hebben gehouden ondanks wat er is gebeurd?
Daar heb je een punt. Nou, ze heeft mij dus inderdaad van mijn fiets getrapt en daarna mn halve haar uitgetrokken, klem gereden met de auto, in de supermarkt met een winkelkar in mn rug gedrukt, gestalkt met telefoon en geprobeerd mn banden van de auto lek te steken. Schoonfamilie heeft haar niet persoonlijk uitgenodigd. Ze had zelf de aanname dat ze welkom was. Nu staat mn schoonfamilie daar dus neutraal in. Vinden het prima als ze wel zou komen. Ze heeft met verder niemand van de familie verder contact gehouden, alleen schoonouders sporadisch dus. Is ook niet op andere uitvaarten binnen de familie geweest. Ik geef alleen aan dat ik haar het afscheid niet misgun, alleen dat het wat mij betreft niet perse op die dag hoeft, in mijn bijzijn. En als dat wel zo zal zijn, dan ben ik daar op dat moment niet. Dan neem ik afscheid op een ander moment. Ik voel me daar echt niet comfortabel bij.
Dit is natuurlijk een moeilijke situatie voor je. Maar ik denk ook niet dat je de ex van je partner de kans mag ontnemen om bij de uitvaart aanwezig te zijn. Je hoeft toch op het moment van de uitvaart geen contact te hebben met ex. En ik ga ervan uit dat ex ook niet op de voorste rij zal zitten. Probeer met je partner af te spreken dat hij tegen ex zegt dat ze wat meer naar achteren gaat zitten. Na het overlijden van mijn moeder, deed haar broer een in mijn ogen zeer kwetsende uitspraak. Ik hoefde hem niet meer te spreken, maar hij was wel gewoon welkom in het crematorium. En bij de koffietafel heb ik hem gewoon vermeden.
Je mag het op de spits drijven noemen, vind ik prima. Het zijn mijn gevoelens. En hoe je die noemt is voor jou. En ja, familie weet wat er allemaal voorgevallen is.