Hoe moet je genieten?

Discussie in 'Alleen en zwanger' gestart door essie1986, 13 mei 2019.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. essie1986

    essie1986 Lid

    11 jan 2016
    53
    5
    8
    Vrouw
    Professionele visagiste
    Heerenveen
    Hallo lieve dames,
    Ik schrijf mn bericht omdat ik het idee krijg er weinig mensen in mn omgeving mij ook echt lijken te snappen.
    Ook heb ik er lang over na gedacht om dit te doen.
    Ik zal mijn situatie zo goed mogelijk & kort mogelijk uit te proberen leggen.

    Vanaf jongsafaan had ik al de diepste wens om een gezin te hebben & moeder te mogen worden.
    Met verschillende exen lukte dit steeds niet ondanks dat ik op mn 23ste al gestopt was met de pil, microgynon 50.

    Toen ik Michel tegen kwam leek alles te kloppen, een geweldige kerel met dezelfde gekke humor & intresses als mij. we waren dan onafscheidelijk.
    ook wij wouden dolgraag kinderen ondanks de problemen die ik had met zijn ouders, hun accepteerden mij niet, waarom weet ik nog steeds niet.
    Helaas bleef een kindje uit, ik was toen 29jaar toen wij naar de gynaecoloog gingen. hier kwam al heel snel uit dat ik Pcos heb en wij moesten het proberen met hormoontabletten clomid, want de natuurlijke manier was geen optie volgens de arts.
    Hierdoor kreeg ik wel een positieve eisprong, maar alsnog zwangerschap bleef uit.
    ook begon ik overal uitslag te krijgen & hele grote bulten.
    Ook kon ik het mentaal niet meer aan & huilde ik overal om, onze relatie ging volledig kapot.
    Toen terug naar de gynaecoloog die adviseerde om te stoppen en door te gaan met IVF.
    Wij hebben toen besloten om dit even te pauzeren en om aan onze relatie te werken, helaas kwamen wij erachter dat onze relatie niet meer te redden was en gingen uit elkaar in Januari 2018, ik was toen 31jaar.
    Dit dubbele verdriet heb ik flink moeten verwerken dat ik waarschijnlijk nooit kinderen zou krijgen, en werd extreem onzeker & haatte mezelf.

    Toen in oktober kwam ik Hannes tegen, en de vonk was er niet direct. Wel vond ik hem een onwijs lekkerding, met zn bos met lange krullen & mooie ogen.
    De vonk sprong over op 17 november en ik was smoor verliefd op hem & zn praatjes. hij was dan al wat ouder dan mij.
    Hij had praatjes over hoe verliefd hij op me was & van mij hield, en dat als wij ooit kinderen zouden krijgen wat voor kinderwagen hij wou en dat hij graag wou dat de kleine naar zn pa vernoemd zou worden.
    Dus ik was in de 7de hemel maar was altijd eerlijk tegen hem, dat ik hem mogelijk geen kinderen zou kunnen geven.
    Maar nu was hij wel een losbalig type, als ik bij hem was moest hij altijd even iets voor zichzelf doen & bleef zo uren weg. Wat ik erg naar vond, en kwetsend.
    Ook gebruikte hij elke dag heel veel wiet, hij stond ermee op en ging er mee naar bed. Waardoor hij geen geld had voor boodschappen & ik veel moest betalen.
    Maar ik was zo verblind door liefde, en geloofde zijn praatjes en ik was helaas niet de enigste mijn familie dus ook.

    Op 21 januari 2019 kreeg ik een eisprong & wist direct dat het er 1 was want dat deed altijd zoveel pijn.
    En dit vermelde ik ook aan Hannes, maar hij zei toen nou dan zien we het dan wel, komt vast goed.
    Dus wij hebben toen gewoon seks gehad.
    Op Donderdag avond 7 februari merkte ik dat mn borsten enorm zeer deden, ik vroeg mij dus af van; hey, ben ik niet overtijd? jawel al 4dagen.
    Dus ik vrijdag ochtend urine een test gedaan & had 2dikke strepen dus een positieve test. ik heb geloof ik een half uur op die wc gezeten naar die test te kijken. en gehuild van blijdschap & snapte er niks van.

    NU komt het: ik heb hannes gebeld & hem verteld als eerste dat ik zwanger was, hij reageerde heel droog dat hij eigenlijk niet kon bellen, dus hij hing weer op.
    Hij zei dat hij weer contact met me op nam (?), dit duurde de hele dag en ik stuurde hem appjes of alles wel goed was.
    Rond 18uur belde hij me op & was woest!!
    Gooide van alles naar mn hoofd: dat ik mn leven niet op orde had & ik geen kind kon opvoeden.
    Dat ik geen goede moeder zou worden & dat het kind er NIET ging komen. dat hij wel een afspraak ging maken naar een abortus kliniek & dan wel mee wou.
    Ik zei tegen hem: hoe durf je dit soort dingen te zeggen, terwijl je weet van mijn verleden.
    Hij heeft toen gezegd dat ik tussen hem & de zwangerschap moest gaan kiezen en zn telefoon viel uit.
    10 minuten later belde hij terug & zei laat maar je hoeft geen keuze te maken die maak ik voor je, ik zet hier een punt achter.

    Sindsdien hoor ik weinig tot niks van hem, wel heb ik hem datums door gestuurd en nog met hem gebeld erover.
    Van zijn kant is het een ik wil wel/niet verhaal, en laat het contact van zijn kant komen.
    Ik heb geaccepteerd dat hij een rotte appel is & dat ik hem zo weinig mogelijk in het leven van mij & ''mijn'' kleintje wil hebben.

    Nu zit ik ermee dat ik er als alleenstaande moeder ervoor sta, ik krijg genoeg hulp kwa familie.
    Maar dit is anders als met partner.
    Dit voel ik door merg en been gaan, hier kan ik moeilijk mee omgaan.
    Ook omdat ik flink wat zwangerschaps kwaaltjes heb & alles zo nieuw eng en onzeker is.
    Ik worstel me er doorheen want dit kleintje is meer dan gewenst, maar ik voel me zo alleen & heel erg gekwetst!
    Wel help ik hulp via Siriz & huishoudelijk hulp.

    Nu mijn vraag: hoe moet ik door dit alles gaan leren genieten??ook doordat ik nu 18 weken ben & al een flinke toeter van buik heb en vocht in mn voeten vast hou.
    Alsnog is dit een flink verhaal geworden, sorry dames!
    Alvast bedankt dat jullie dit hele verhaal hebben gelezen (k) (k)
     
  2. GroeneBomen

    GroeneBomen Fanatiek lid

    7 mei 2019
    1.210
    1.184
    113
    Vrouw
    Wat een vreselijk verdrietig verhaal! Sterkte meid.... Is niet niks.

    En je moet helemaal niets! Je moet niet genieten, je hebt al genoeg aan jezelf om de dag door te komen. Focus je op kleine positieve puntjes van de dag; misschien heb je wel even lekker in de zon gezeten en sta je daar even bij stil.
     
    essie1986 vindt dit leuk.
  3. Piep15

    Piep15 Lid

    14 dec 2018
    52
    25
    18
    Vrouw
    Jeetje wat heftig zeg!

    wat kan een mens het toch slecht treffen dan...
    Gelukkig heb je fijne mensen om je heen en zie je zelf al in dat het een 'rotte appel' is.
    Het zal een verwerkingstraject worden en vast ook niet gemakkelijk

    achteraf zul je er straks positief naar kijken, maar dat je dan nu nog niet kan genieten kan ik me wel voorstellen..

    je had het zo anders in je hoofd... je zult tijd nodig hebben om even te schakelen...

    piep
     
    essie1986 vindt dit leuk.
  4. chrystel73

    chrystel73 Fanatiek lid

    9 jan 2009
    4.592
    429
    83
    Ik denk dat je in deze situatie moeten genieten even moet vergeten.

    Soms is het gewoon niet leuk en moet je je vooral dealen met de situatie en als je een beter moment hebt is dat mooi meegenomen.

    Je krijgt van alle kanten hulp. Dat is goed om te lezen.
     
  5. essie1986

    essie1986 Lid

    11 jan 2016
    53
    5
    8
    Vrouw
    Professionele visagiste
    Heerenveen
    Dank je voor je reactie.
    Dat klopt maar ik ben al heel dankbaar dat ik dit mooie wonder mag dragen, en ja ik geniet zowieso van de dingen die ik nog kan en heb zoals mijn lieve huisdieren...

    Dank je voor je reactie, slecht heb ik het niet getroffen. want ik ben zwanger van een heel groot wonder. dat is mij alles waard.
    Ja ik had het heel anders in het hoofd, iedere vrouw wel die plots alleenstaande mama word.



    Ook jij bedankt voor je reactie, ik heb veel goeie momenten zoals spulletjes voor de kleine kopen. dat helpt met verwerken van het verdriet dat ik gehad heb.
    Ook kijk ik naar het positieve, zoals dat ik eindelijk zwanger ben en ik geloof ook in dat een mens iets op zn bordje krijgt wat diegen aan zou kunnen
     
  6. Jacy82

    Jacy82 Actief lid

    24 nov 2018
    147
    55
    28
    Vrouw
    Ja ik voelde me ook wel alleen in mn zwangerschap. Maar ben wat meer bij mn ouders op bezoek geweest, heb vaker met vrienden gesproken, ben wat opener geworden naar vertrouwde mensen toe. Daardoor werd het ook makkelijker problemen te bespreken. Ook ben ik veel op dit soort fora gaan zoeken naar info.

    Over je gelukkiger voelen. Ik ben gewoon heel erg gaan genieten van wat kleinere dingen. Kon zo blij worden van even een wandeling langs het meer. Iemand die gewoon groet onderweg, en dit zelf natuurlijk ook doen. Met kind lacht sowieso een groot deel van de mensen je toe haha. En af en toe gewoon lekker niks doen, ontspannen, sauna, lezen. Of een avondje iets leuks doen buitenshuis
     
    Ninge en essie1986 vinden dit leuk.
  7. MariTheresa

    24 jan 2019
    97
    47
    18
    Vrouw
    Het klinkt alsof je al heel goed geniet van je zwangerschap! Je doet iig je best. Het komt goed! Sorry, ik zit wat om woorden verlegen. Ik hoop en denk dat je heel rijk mag zijn met je kleintje!
     
    essie1986 vindt dit leuk.
  8. MariTheresa

    24 jan 2019
    97
    47
    18
    Vrouw
    P. 'S. Houd een dagboek bij over je zwangerschap en het eerste jaar van je kindje!
     
    essie1986 en Wanda68 vinden dit leuk.
  9. essie1986

    essie1986 Lid

    11 jan 2016
    53
    5
    8
    Vrouw
    Professionele visagiste
    Heerenveen
    Ik ben sinds kort weer woonachtig waar mn familie woont & probeer dan ook weer te socialiseren.
    Maar zelfs nu merk ik dat er van hun kant weerstand is, ik zal wel gefaald hebben in hun ogen.
    Helaas voor hun als ze zo gedragen, dus ik hou het een beetje op mezelf gericht.
    Dit raad Stichting Siriz mij ook aan, gezien de spanning die er elke keer achter weg komt.
    Ik probeer inderdaad te genieten van de kleine dingen, zoals wandelen met de honden etc...
    Bedankt voor je advies!!

    Geen probleem hoor, super dat je toch even de moeite neemt.
    De situatie is niet niks om dit te verwerken, maar inderdaad ik doe mijn best.
    Dit kleintje is mijn wereld en mijn grote geschenk.
     
  10. Libra89

    Libra89 Bekend lid

    10 aug 2017
    648
    332
    63
    Vrouw
    Jeetje wat een verhaal. Wat fijn voor je dat je kinderwens nu in vervulling is gekomen!

    Jammer dat de vader een ‘rotte appel’ blijkt te zijn. Uit je verhaal maak ik op dat je hem ook niet helemaal vertrouwde ‘hij was soms uren weg’. Dus misschien ben jij/zijn jullie ook beter af zonder hem. Je zei dat hij wat ouder was, kan dit de reden zijn dat hij zo reageerde? Dat hij zichzelf te oud vind om nog vader te worden? Of doet dat er nu niet meer toe?

    Ik kan goed begrijpen dat het niet het ideaalbeeld is wat je voor ogen had. Je klinkt sterk en wijs genoeg om je kindje een fijn en veilig thuis te bieden.

    Genieten is geen verplichting. Je kunt alleen de mooie momenten waarderen als je ook de slechte kent. Er is geen licht zonder donker en andersom. Heel cliche maar waar.

    Mijn tip zou zijn probeer te focussen op het positieve. Er zijn altijd dingen die beter, mooier en leuker kunnen. Waarover ben je al wel tevreden? Wat gaat er goed? Wat wil je straks zeker op orde hebben? Hoe kan je dat voor jezelf/jullie bereiken. Dat soort dingen :).
     
    essie1986 vindt dit leuk.
  11. Rabi

    Rabi Lid

    9 mei 2019
    41
    41
    18
    Vrouw
    Omgeving Amsterdam
    Wat een heftig verhaal en een heftige situatie. Ik kan enorm met je meevoelen om meerdere redenen. Een daarvan is dat ik zelf kind ben van een alleenstaande moeder en een afwezige vader. Mijn moeder heeft toen trouwens ook een dagboek bijgehouden die me nog steeds enorm dierbaar is. Mijn moeder is ook altijd weg gebleven van negatieve verhalen over mijn vader, wat mijn eigenwaarde als kind zeker goed heeft gedaan. Hij vond het moeilijk en was er nog niet aan toe vader te worden, niets meer en niets minder. Ik raad je dat wel aan, om, hoe pijnlijk het ook allemaal is, zo neutraal mogelijk te blijven naar je kind over zijn of haar vader. Hoe moeilijk je het er zelf ook mee hebt (dat mag je kwijt bij vrienden of familie).

    Als zwangere vrouw is het zo fijn als je een steunende man naast je hebt staan. Het is pittig als dat niet zo is, zondermeer! Maar je doet het volgens mij al enorm goed. En zoek echt hulp waar nodig. Misschien is het fijn met een professional te praten (verder kijkend dan Siriz, die toch vooral op steunen in je keuzes zitten, maar wellicht dat het goed is om ook te kijken naar je angsten en je gevoelens van in de steek gelaten zijn te onderzoeken/ruimte te geven). Verder komt het echt goed. Ik en mijn moeder hadden het saampjes ook enorm goed! Dikke knuffel!
     
    essie1986, Whoopy en MariTheresa vinden dit leuk.
  12. Loolaa

    Loolaa Fanatiek lid

    6 apr 2015
    1.770
    426
    83
    Wat heb je al een hoop voor de kiezen gehad zeg. En toen dacht je dat je een goede vent had getroffen en was het hem weer niet. Heb echt met je te doen. En ik snap echt dat je nu even niet kunt genieten. Dat komt vanzelf wel of niet. En dan is het ook maar zo.

    Fijn dat je steun hebt vanuit je familie. Probeer zo goed mogelijk voor jezelf te zorgen. Heel veel sterkte met alles!!!
     
    essie1986 vindt dit leuk.
  13. JoyeuxNoel

    9 feb 2019
    51
    12
    8
    Vrouw
    Ik las je post en werd er erg door geraakt. Wat een ellende dat de vader van het kindje zo reageert. Ik snap dat je dat een plaats moet geven en verwacht dan ook niet dat je móet genieten. Maar wat een blijdschap dat je wens om mama te worden in vervulling gaat. Ik denk, nee ik weet zeker, dat jij alles in huis hebt om een goeie mama te worden. Uiteindelijk zul je gaan genieten, zul je trots op jezelf worden dat jij dit allemaal maar in je eentje doet. Laat het nu eerst even zijn zoals het is, het is niet niks. Geef het tijd om de situatie te accepteren en uiteindelijk komt echt alles goed.

    Ps volgens mij lopen we (bijna) gelijk in de zwangerschap
     
    essie1986, Wanda68 en MariTheresa vinden dit leuk.
  14. JoyeuxNoel

    9 feb 2019
    51
    12
    8
    Vrouw
    Precies gelijk dus!
     
    essie1986 vindt dit leuk.
  15. Wanda68

    Wanda68 Fanatiek lid

    2 apr 2015
    1.285
    981
    113
    Vrouw
    Hij is gewoon een enorm domme sukkel, dat hij jou en die kleine laat lopen. Een ongelooflijk triest figuur.

    Misschien niet je volledige droom die uitkomt, maar deel 1 (je kindje) komt gewoon wat eerder dan deel 2 (de juiste partner) .

    Zoals ik lees, lijk je me een hsp-er en degene die ik ken, hebben zoveel meer in hun mars dan ze zelf soms inzien.

    Jij gaat zoooooooo'n lieve mama worden, daar durf ik mijn handen voor in het vuur te steken ❤️
     
    MariTheresa en essie1986 vinden dit leuk.
  16. essie1986

    essie1986 Lid

    11 jan 2016
    53
    5
    8
    Vrouw
    Professionele visagiste
    Heerenveen

    Sorry voor mijn late reactie, door gezondheidsredenen kon ik steeds niet online komen. heb veel slapenloze nachten doordat ik veel pijn ondervind van mn voeten.
    Ik heb jicht en hielspoor tegelijk, hiervoor word ik nu wel behandeld.
    Alsnog bedankt voor je reactie.

    Of hij er nog toe doet weet ik niet, kwa relatie tussen hem en mij absoluut niet.
    Ik denk dat hij zo reageerde omdat hij verre van zn leven niet op orde heeft, ivm wietgebruik schuldsanering slechte woning en dat hij zelf totaal niet er klaar voor wou wezen.

    bedankt voor je tips hier heb ik enorm veel aan.


    Bedankt voor je reactie, en ook mijn excusses voor mn late reactie. helaas kwam dit door bovenstaande gezondheids redenen.

    Het lijkt me inderdaad heftig ook als kind zijnde, en ik besef me heel goed dat ik straks papa en mama moet zijn. en dat ik vragen ga krijgen wat betreft haar papa.
    Ik weet dan niet zo goed hoe ik dit positief moet brengen aan het kindje straks, want er is niks positief over hem te vertellen.
    Want ik hield veel van die kerel en hij heeft mij ronduit gebruikt om zn wiet te kunnen kopen etc.
    Als het kindje straks contact wil opnemen vind ik dat prima, maar zou er wel graag bij willen zijn.
    Ik ga het zeker redden & mijn kleintje krijgt alles wat haar hartje begeert. ze word mijn oogappeltje
     
    MariTheresa vindt dit leuk.
  17. essie1986

    essie1986 Lid

    11 jan 2016
    53
    5
    8
    Vrouw
    Professionele visagiste
    Heerenveen
    Ja ik was stapel verliefd & blind als het maar kon, deed alles voor hem. maar helaas mijn hart werd voor de laatste keer vertrapt. mannen ik blijf uit de buurt.

    Dank je voor je reactie, ja dat vind ik en derest om mij heen ook.
    Ik ben idd Hsp-er en niet een klein beetje ook :D en ik onderschat mezelf inderdaad vaak.

    Ahh wat lief, ik zal alles doen wat in mn mars ligt om mn kleine meisje gelukkig en gezond te laten opgroeien. en te beschermen van figuren zoals haar verwekker, want dat is hij en meer niet.
     
    Wanda68 en MariTheresa vinden dit leuk.
  18. essie1986

    essie1986 Lid

    11 jan 2016
    53
    5
    8
    Vrouw
    Professionele visagiste
    Heerenveen

    Ja dat was heel pijnlijk inderdaad hoe hij reageerde, ik heb het al een redelijke plaats gegeven.
    maar denk dat in de toekomst ook een beste opgave gaat worden als hij toch nog iets wil laten horen of dat de kleine meid der vader wil zien.
    dank je wel, ja het was een dubbel gevoel blijdschap maar ook verdriet, maar inmiddels geniet ik er steeds meer van.
    Zondag hou ik een feestje voor de reveal & belooft een leuke middag te worden.


    Zijn wij gelijk zwanger?das ook uniek wat tof, ik ben zondag precies 20 weken, en uitgerekent op 12oktober, jij ook?
    Volgens mij loop jij 1 dag voor :D
     
    Wanda68 en MariTheresa vinden dit leuk.
  19. MariTheresa

    24 jan 2019
    97
    47
    18
    Vrouw
    Wat heb jij een liefde in je als ik het zo lees. Gaaf zo'n gender reveal. Zelf was ik heel nuchter toen ik het geslacht wist... "oh, heb ik voor niks een roze pakje gekocht omdat mijn oma dacht dat het een meisje zou worden..." was uiteindelijk heel blij. Leuk dat je er een feestje van maakt.
    Wat betreft de vader... Ik zou zo neutraal mogelijk blijven. Dan heeft het niet aan jou gelegen. Ookal doet het pijn dat iemand zo kan praten over jouw lieve baby. Misschien gaat het hem enorm spijten als hij bijvoorbeeld een foto ziet maar jij hebt voor dit kindje gekozen, het is afhankelijk van JOU en als jij contact met de papa niet trekt, dan is dat dus ook aan jou. Je kindje zal jou dankbaar zijn voor alle zorg die je (IN JE EENTJE!) gegeven hebt. Die ellendeling, dat zie je later wel weer.
    Veel kracht
     
  20. Rabi

    Rabi Lid

    9 mei 2019
    41
    41
    18
    Vrouw
    Omgeving Amsterdam
    Ik begrijp heel goed dat dat lastig is :) Juist daarom is het misschien goed met een professional te praten over je gevoelens richting hem. Hij heeft inderdaad schofterig gehandeld, zonder twijfel. Maar ook bij hem zit daar waarschijnlijk een hele geschiedenis achter. Ik kan me voorstellen dat het lastig daar compassie voor te zien, want jij en je kind zitten met de gebakken peren. Maar het is voor het zelfbeeld van je kind niet perse helpend als het een negatief beeld van zijn of haar vader krijgt. En het is makkelijker dat niet op de kleine over te brengen als je er zelf neutraler in kunt staan, hoe lastig ook.

    Overigens kreeg ik pas op mn 14e behoefte aan een schriftelijk contact met mn vader en op mn 18e heb ik hem voor het eerst gezien. Dus het hoeft allemaal niet zo storm te lopen. Ik heb nu overigens goed contact met hem. En ik merk daarbij echt hoe waardevol het was dat mn moeder zich neutraal over hem heeft uitgelaten (ook mbv een psycholoog trouwens!). Ze gaf gewoon open antwoorden op mijn vragen, op een manier die passend was voor mn leeftijd.

    Op mijn 3e kreeg mijn moeder een relatie met een man die als een vader voor me was en is. Ook dat was heel waardevol om op die manier toch een vader te hebben gehad toen ik kind was.

    Komt goed! Je kind heeft liefde en veiligheid nodig, een omgeving waarin het zichzelf kan zijn en zich gedragen voelt om zich te ontwikkelen tot een volwassene. Dat kan jij ook zonder hem. :)
     
    Wanda68 vindt dit leuk.

Deel Deze Pagina