Ben gewoon eens benieuwd, wie heeft studerende kinderen die ook op kamers zitten. Dochter studeert nu aan universiteit en van de ongeveer 100 eerstejaars kent ze er maar 1 die op kamers zit (en voor hem is dit zijn tweede studie). Veel medestudenten reizen best lang, konen uit heel Nederland, maar nauwelijks mensen op kamers dus. Op activiteiten van de studievereniging in de avond komt ook maar een handjevol mensen af. Vorig jaar in Amsterdam had ze zelfs klasgenoten uit Holten in Overijssel. Nu zijn kamers natuurlijk schaars en duur, maar zo'n laag percentage had ik niet verwacht eigenlijk. Dus was benieuwd naar jullie ervaringen met studerende kinderen. Zelf heeft ze er geen behoefte aan om op kamers te gaan hoor, half uurtje treinen is helemaal prima.
Wel ervaring met een studerend kind maar niet op kamers. Het is een half uur fietsen, dus de noodzaak is er niet. Ik hoor van hem ook wel dat het studentenleven wat rustiger lijkt te zijn. Sowieso gaat hij maar 3 ochtenden naar locatie, rest is thuiswerk. Hij zit op de studievereniging van zijn studie maar daar komt ook niet zoveel op af heb ik begrepen. Voor hem is het prima zo. Hij kan waarschijnlijk al tijdens zijn studie een prima baan vinden, en als hij dan een beetje spaart wel een huis gaan kopen als hij wil. Maar voor nu heeft hij de behoefte niet van op zichzelf wonen.
Mijn oudste studeert in Utrecht en reist in ongeveer anderhalf uur naar school. Hij wil niet op kamers. Kaners zijn niet tenvinden, het kost teveel geld en zijn sociale leven is ook in eigen woonplaats en niet in Utrecht. Ik snap het wel dat vele studenten thuis blijven wonen.
Studerend maar niet op kamers. Tegenwoordig is dat ook bijna niet te doen. Kamer is niet te vinden en zo wel peperduur. Voor de reistijd hoeft het ook niet gelukkig.
Hier ook een studerende zoon die thuis woont. Van deur tot deur is een half uur met de trein, dus dat valt goed mee. (Als de treinen rijden dan…) zijn vrienden wonen hier en die van school ook niet in de stad waar ze studeren dus daar hoeft ie het niet voor te doen. Ondanks dat wij heel klein wonen ziet hij de noodzaak ook niet. Hij spaart liever door zodat hij na zijn studie ergens kan wonen
Hier is het ongeveer 5 kwartier met het ov, dochter woont nog thuis. Maar ze hoeft maar 3 dagen per week naar school, en ze heeft in onze woonplaats een stage gevonden op 5 minuten fietsen.
Mijn studerende zoon woont ook thuis. School is 10 minuten fietsen. Nu is hij tijdelijk uit huis, omdat hij zijn minor in het buitenland doet.
Dat is wel heel lekker dichtbij. Buitenlandplannen zijn hier ook inderdaad. Daar geeft ze liever haar geld aan uit dan aan een kamer hier in Nederland. Ze heeft haar minor ook al besloten, dus de komende 5 jaar is ze onder de pannen op een half uur afstand. Daarna wil ze overigens promotieonderzoek gaan doen, ze weet goed wat ze wil
Vorig jaar moest dochter naar Amsterdam, dat was ook ongeveer een uur. Gelukkig zat de opleiding echt letterlijk bovenaan de trap van het metrostation. Stage zo dicht bij is ideaal. Dochter hoeft geen stage te lopen. Gemiddeld moet ze 3x per week naar de universiteit en dan nog om de week een excursie door het hele land. De grote plaatsen zijn wel makkelijk bereikbaar maar laatst moest ze naar een heel klein stadje, dat was met het ov wel erg omslachtig. Gelukkig voor haar had ik daar in de buurt ook al heel lang plannen om iets te bezichtigen dus dat konden we combineren.
Zoon moet vaak naar natuurgebieden voor zijn opleiding, op eigen gelegenheid. Inmiddels is hij aardig bedreven in het zoeken van de weg met een OV fiets of naar zoeken van buslijnen. Ik vind dat toch ook wel handige “lifeskills” om te hebben. Volgend jaar hopelijk stage van 10 weken in het buitenland. Met een klasgenoot. Dat lijkt me echt heel leuk voor ze.
Mijn dochter studeert maar die hoeft maar 2 dagen naar haar opleiding en zelfs dat is niet altijd nodig en werkt ze vanuit huis. Ze moet 40 min met de tram dus dat is prima te doen. De andere dagen loopt ze stage en dat is 20 min met de scooter. Ze zou geeneens op kamers willen, ze gruwelt er oprecht van en verder ken ik ook geen studerende kinderen die op kamers zitten. Die reizen op en neer.
Klopt, dat soort lifeskills zijn zeker heel belangrijk. Dochter had dat eerst ook niet, heeft me wel eens in paniek vanaf het Muntplein in Amsterdam gevideobeld jaren geleden omdat ze Tuschinski niet kon vinden. Nu boekt ze zelfstandig reizen naar het buitenland voor een dagje weg. Wat doet jouw zoon voor studie, klinkt interessant.
Mijn dochter zou ook wel gek zijn, heeft hier een eigen badkamer en wc die ze met niemand hoeft te delen en ongeveer 50 m2 leefruimte voor zichzelf. Noway dat ze dat gaat inruilen voor een duurbetaald hok met gedeelde voorzieningen in een huis vol bierdrinkende studenten als je pech hebt.
Dat ook inderdaad, mijn dochter zou geeneens kunnen studeren met zoveel mensen om haar heen en ze is nogal op haar privacy en hygiene gesteld en dat heb je sws niet in zo'n huis.
vinden jullie het niet ook een beetje jammer voor de studenten dat ze blijkbaar veel minder sociale contacten hebben op hun studie, of bij hun vereniging, omdat er zo weinig andere studiegenoten komen of omdat iedereen weer naar huis gaat. Het klinkt allemaal zo individualistisch, ongezellig en eigenlijk ook wel een beetje eenzaam. Of valt dat allemaal wel mee... want dat lees ik een beetje uit jullie teksten. Veel thuis studie, alleen, na de college's naar huis. Ik snap dat het niet te doen is hoor om een studentenkamer te krijgen in een stad, en dat je wel naar huis moet reizen. ik heb ook nooit op kamers gewoont. echter deed ik wel mee met studievereniging activiteiten. dan nam ik de laatste bus naar huis of dan bleven we met andere bij iemand slapen, dat kon ook gewoon bij iemand die niet zo ver vanaf de stad woonde bij zijn of haar ouders zijn of bij iemand in zijn studenten kamer.
Toegepaste biologie; onderzoek naar bodem, water en luchtkwaliteit en hierna wil hij nog verder naar het hbo.
Zoon zit op het mbo dus sowieso weinig verenigingsleven. Maar hij gaat meestal 4 hele dagen naar school en omdat ze projectgroepen hebben gaan ze vaak op die 5de dag met een groep naar een gebied waar ze dan aan hun opdracht werken. Hij heeft wel echt een paar leuke vrienden op school en daar spreekt hij regelmatig mee af in het weekend. Gaan ze D&D spelen, of films kijken. Ik heb dus niet het gevoel dat hij minder sociale contacten heeft dan ik vroeger. Ik moest ook meer werken om mijn huur te kunnen betalen, dus voor mijn gevoel heeft hij juist meer tijd dan ik had.
Ik vind zelf het mbo nog niet onder studeren vallen, maar onder een vervolgopleiding. Meestal zijn de leerlingen ook nog veel jonger daar? Die beginnen daar al met 15/16 jaar, dan is op kamers wonen ook nog helemaal niet aan de orde toch?
Dat denk ik wel ja dat dat minder is als ik hoor hoe lauw er in de groepsapp wordt gereageerd op dingen die georganiseerd worden. Zelf houdt ze sowieso niet van feesten enzo al zou ze makkelijk nog laat naar huis kunnen komen. Ze heeft al wel leuke dingen gedaan met klasgenoten: naar een museum of kringloop in tussenuren, na een excursie in Amsterdam naar de Dungeon met vrijkaartjes, bij een vriendin op bezoek geweest. Daarnaast heeft ze al een vriendengroep van 6 met wie ze veel activiteiten ondernemen en met sommige vriendinnen ook vaak 1 op 1 en met wie ze ook op vakantie gaat enzo. Dus eenzaam is ze absoluut niet.
Zou die van mij ook niet fijn vinden. Broertje van 10 is al genoeg onrust in huis, maar die kun je tenminste nog een beetje plagen