Verdriet na vroege miskraam

Discussie in 'Vlindertjes tot 16 weken' gestart door Supi, 29 apr 2020.

  1. Supi

    Supi Fanatiek lid

    12 sep 2011
    1.517
    6
    38
    Noord-Holland
    Ik moet gewoon even van me afschrijven.
    Eind februari erachter gekomen dat ik (ongepland) zwanger was.
    Die week veel gesproken met mijn man en veel stress gehad.
    Ondanks alles was ik blij om voor de tweede keer zwanger te mogen zijn (eerste zijn is al 8), ik ging ervanuit geen zwangerschap meer mee te maken.
    Helaas een week nadat ik erachter kwam begon ik licht te bloeden en ik voelde gelijk al dat het niet goed zat, raar maar waar.
    In de nacht van vrijdag op zaterdag heb ik een miskraam gehad.

    In de weken erna begon alles rondom corona, en moest ik mijn zoon thuis les geven terwijl mijn man gewoon doorwerkt ivm vitaal beroep.

    Ik merk nu dat ik steeds emotioneler eronder word en ook dat mijn man en ik langs elkaar heen leven.
    Hij probeert er overheen te komen en ik, ik blijf hangen.
    Niet de hele tijd maar wel vaak, van goh nu zou ik ongeveer 14 weken zwanger zijn.
    Ik weet niet hoe ik dit verdriet en plekje kan geven.
    Mijn lontje word steeds korter, ik weet het allemaal even niet meer.

    Iemand tips wat ik kan doen om het rouwproces op gang te helpen?
    Of wat ik kan anders kan doen?
    Voel me vaak verloren....
     
  2. Rosea

    Rosea Actief lid

    16 feb 2016
    154
    108
    43
    Vrouw
    Allereerst een dikke knuffel! Ik heb ook miskramen meegemaakt dus weet helaas hoe je je voelt, het is gewoon een hartstikke verdrietige gebeurtenis en dat je je zo voelt is compleet normaal.

    Probeer erover te praten in je omgeving, er zijn meer vrouwen die dit meegemaakt hebben dan je denkt. Mijn man ging er ook anders mee om dan ik, veel 'zakelijker'. Bedenk je dat het voor een vrouw sowieso anders voelt, jij bent even weer zwanger geweest, de hormonen die daarbij vrij komen moet je ook niet onderschatten!
     
  3. Loveischocola

    Loveischocola Fanatiek lid

    11 jan 2019
    3.209
    4.001
    113
    Vrouw
    Heb je iemand waarmee je erover kan praten? Of het van je kan afschrijven? Zoals gezegd hierboven voelt het voor een vrouw idd heel erg anders omdat je het hebt gedragen, je hebt al gelijk een band met het kindje.
    Het duurt ook wel eventjes voordat je lichaam en hormonen weer wat op orde zijn. En dat veroorzaakt ook extra emoties. Probeer door erover te praten van je af te schrijven het een plekje te geven. Als mogelijk is lekker een boek lezen, luisteren na mooie muziek. Las me time in waar het kan.
    Heel veel sterkte
     
  4. Appeltaartmetslagroom

    29 jan 2020
    45
    68
    18
    Vrouw
    Hoi @Supi , hoe gaat t nu met je? Iedereen gaat anders om met zo'n verlies en dat is oke. Heb zelf ook een miskraam gehad en wat mij heeft geholpen is praten. Veel praten. En de ene keer gaat dat prima en kan ik alles gewoon vertellen en benoemen en de andere keer is het een heel gehuil en gesnotter. Heel veel sterkte.
     
  5. MevrouwH

    MevrouwH Bekend lid

    5 mrt 2016
    762
    660
    93
    hier sluit ik me bij aan. Heb 4 miskramen gehad waarvan 2 vroege en 2 missed abortions bij 10 weken (waren wel al eerder gestopt)Mijn vriend ging hier ook heel anders mee om en dat heeft me toen wel verdriet gedaan ondanks dat ik het ergens wel begreep. En zodra je erover praat heeft ineens iedereen wel een keer een miskraam gehad. Ik vind het heel fijn om er met andere vrouwen over te praten en op het forum. Ik merk dat door de ellende (ik had 2 missed abortions achter elkaar in een jaar) we wel dichter naar elkaar toe zijn gegroeid.

    maak het bespreekbaar en blijf het niet opkroppen en ermee rondlopen. Uiteindelijk wordt het wel beter en kan je het een plekje geven. Sterkte...
     
  6. lidu1

    lidu1 Fanatiek lid

    28 mei 2018
    1.427
    1.551
    113
    Vrouw
    Hier hielp EMDR om het scherpe randje kwa gevoelens er af te halen.
    Dikke knuffel!!
     

Deel Deze Pagina