Zwanger en uit elkaar

Discussie in 'Alleen en zwanger' gestart door Linda89, 22 mei 2020 om 17:56.

  1. Linda89

    Linda89 Bekend lid

    19 jun 2012
    761
    204
    43
    Vrouw
    Eigen ondernemer
    Zoals de titel al zegt ik ben zwanger en we zijn uit elkaar.

    Mijn ex en ik zijn 8 maanden bezig geweest om zwanger te worden en waren een anderhalf jaar bij elkaar

    Als eerste wil ik zeggen dat ik mij diep schaam dat ik er niet eerder een punt achter heb gezet ondanks alles dacht ik dat het een goed idee was om met deze man een kindje te krijgen dat besef ik mij heel erg goed.

    Het verhaal gaat als volgt mijn ex heeft altijd al een agressiestoornis gehad en heeft heel veel therapie voor gehad Het komt voort uit dingen die hij mee heeft gemaakt in het verleden. Hij was sowieso al best wel snel chagrijnig en geïrriteerd maar ik dacht met veel liefde en aandacht gaat dat wel over. Alle verhalen die hij vertelde over zijn exen Ik snapte wel waarom hij elke keer met gezeur uit elkaar ging achteraf praat hij nu ook zo over mij en het is absoluut niet mijn fout. Ik voel mij zo dom Maar de verliefdheid maakt blind letterlijk al deze rode vlaggen Zag ik Maar gooide ik aan de kant. Het zal wel beter worden Hij zal wel veranderen Ik kan hem wel redden. Ik ben nu 8 weken zwanger en meneer heeft weer een woedeaanval gehad zo erg hij gooide dingen in mijn gezicht waardoor het begon te bloeden in mijn gezicht en in mijn mond Hij schreeuwde Ik hoop dat je een miskraam krijgt Ik heb deze in het verleden twee keer gehad en dat was echt super moeilijk. Hij liep naar mij toe en dit net alsof hij in mijn buik wou stompe en schreeuwde Ik heb zo'n zin om in jouw buik te stompen zodat je een miskraam krijgt hij schold mij uit voor de ergste woorden die je maar kunt bedenken. Hij zei ga nu het bloed uit je gezicht wassen anders stomp ik je gezicht zo in elkaar dat je jezelf niet meer herkend. Ik deed net alsof ik naar beneden ging om mijn mond te spoelen en toen ben ik heel snel gevlucht Ik ben naar mijn vader gereden onderweg belde hij mij nog en zei als je dit aan één iemand vertelt dan maak ik jou kapot en jouw familie erbij. Bij mijn vader thuis heb ik de politie gebeld Deze is gekomen ondertussen belde mijn ex mij 7 keer, en stuurde berichtjes of ik alsjeblieft naar huis wil komen omdat we er dan over konden praten. Ik heb hem naar een tijdje gebeld en aangegeven dat ik wil dat hij zijn spullen pakte en naar zijn eigen huis ging. Wij woonde in twee huizen samen en dit jaar zou dat er 1worden.

    Gelukkig heb ik mijn huur nog niet opgezegd en heb ik mijn eigen woning mijn eigen inkomen en kan ik mijzelf onderhouden. Ik heb hem dit gezegd dat hij zijn spullen moest pakken en weg moest gaan en dat ik hem voorlopig niet wil zien of spreken. Hij vond het heel erg maar na een paar minuten ging hij op zei dat hij er kapot aan ging. En daarna was hij alleen maar boos op mij dat ik hem Dump via de telefoon, dat ik hem niet een kans wil geven, dat ik hem zo makkelijk aan de kant zet de vader van mijn kind. Alles is mijn schuld hij snapt niet dat ik niet wil praten omdat hij zo agressief kan doen doen en dit niet veilig is voor mij of mijn kind die hij daarvoor nog dood wou slaan. Ik ben kapot Ik ben zwanger misselijk verdrietig Ik voel mij alleen ik ben bang dat ik dit niet kan maar ik wil dit heel graag. Ik weet dat ik geen goede man keuze heb maar begrijp dat er ook heel veel goeds was en dat je iemand telkens vergeeft want hij maakt stappen en doet zijn best en je wilt niet alleen zijn. Ik weet niet wat ik moet doen Hoe pak ik dit alleen aan wanneer is mijn liefdesverdriet weg ondanks wat hij zei en deed hield ik wel van hem en moet ik over hem heen komen. Ik ga nooit meer terug want door de keuzes die ik heb gemaakt was mijn kind nu in onveiligheid. Hoe moet ik nu verder Ik wou dat dit rotgevoel weg was en ik weer mijn vrolijke zelf was., hij heeft echt veel spijt en meende dit niet en baalt enorm maar heeft nog niet een keer zijn excuses aangeboden afgevraagd hoe het met mijn gezicht was

    Er is nog veel meer gebeurd maar dit is teveel om te typen. Ik heb echt even steunende woorden nodig. Zijn er mensen die dit ook hebben meegemaakt?

    Voel me zo slecht
     
  2. Burb1988

    Burb1988 Fanatiek lid

    5 mei 2014
    1.400
    1.071
    113

    Jeetje meid, wat heb jij veel meegemaakt zeg, en wat ontzettend moedig van je om bij hem weg te gaan.

    Heeft hij medicatie gehad voor de woede uitbarstingen? Om zijn woede onder controle te houden? Want t lijkt me dat hij zo niet alleen voor jou en andere in de omgeving, maar ook voor zichzelf een gevaar vormt.


    Zeker voorlopig nog niet teruggaan als hij zo reageerd.

    Als je wilt kun je zelf ook met iemand praten erover...vertrouwenspersoon, psycholoog , maatschappelijk werker ,etc. Misschien kunnen zij je wel handvaten geven?
     
  3. Linda89

    Linda89 Bekend lid

    19 jun 2012
    761
    204
    43
    Vrouw
    Eigen ondernemer
    Ik ga sws niet terug. Want wie weet wanneer hij weer zo'n aanval krijgt. Medicatie heeft hij gehad maar wil hij niet meer anders zit hij elke dag als een zombie op de bank. En hij wil ook niet meer in therapie. Dus het gaat niet veranderen en daarbij kost dat jaren en ik breng ons niet nog een keer in gevaar.

    Idd goed gezegd ik heb gelukkig iemand waarmee ik praat.

    Maar ondanks dit mis ik hem heel erg en zijn liefde en gewoon iemand waarmee ik de domme dingen van de dag kan bespreken of lekker mee kan knuffelen.

    Mijn hele toekomstplaatje valt weg. Sommige momenten ben ik heel boos op hem en andere momenten heel verdrietig dat hij zo doet en niet 1x naar zichzelf kan kijken. Kan niet wachten tot ik mij weer goed voel en alleen zijn weer fijn vind
     
  4. Loveischocola

    Loveischocola Fanatiek lid

    11 jan 2019
    3.209
    4.001
    113
    Vrouw
    Ik zou sowieso andere sloten laten plaatsen op je deuren zodat hij niet binnen kan komen. Heb je aangifte gedaan?
     
    Linda89 vindt dit leuk.
  5. Burb1988

    Burb1988 Fanatiek lid

    5 mei 2014
    1.400
    1.071
    113
    Logisch ja...we kiezen niet van wie we houden.
    Dapper van je...wie weet als je uit beeld bent gaat hij de medicatie slikken en de therapie toch afmaken. Mannen blijven eigewijze wezens.

    Maar....we zijn op de eerste plaats moeder...belangrijkste functie die er is.
    En we zullen onze kids goed beschermen tegen alles en iedereen.

    Pas ook goed op jezelf...en vraag je familie en vrienden gewoon om hulp als je ze nodig hebt. Je bent echt niet alleen.
    Zo te horen ben je ook sterk...kom voor jezelf en je kind op.
     
  6. Soturi

    Soturi Fanatiek lid

    24 sep 2016
    2.675
    2.153
    113
    Vrouw
    Wat een heftig verhaal! Allereerst een dikke knuffel!

    Ik heb geen ervaring hiermee gelukkig. Maar wat goed van je dat je hem eruit hebt gezet. Goed dat je voor jezelf en voor je kindje kiest. Dit hoef je echt niet te accepteren!
    Het lijkt me een enorm moeilijk gevecht, wat je al zegt, er zijn redenen waarom je ooit op hem gevallen bent. En die zijn niet ineens weg lijkt me.
    Zoals ik al zei, heb ik gelukkig geen ervaring. Maar wat ik regelmatig hoor, is dat huiselijk geweld juist zo door blijft gaan als je zelf niet de stap durft te nemen om weg te gaan. Als je zulke mensen steeds weer een kans blijft geven.

    Jij hebt mijn nummer dacht ik. Mocht je de behoefte voelen, mag je me altijd appen. :)
     
    Linda89 vindt dit leuk.
  7. Huismuisie

    Huismuisie Fanatiek lid

    10 aug 2016
    4.375
    4.258
    113
    Vrouw
    ZZP’er
    Noord Brabant
    Jeetje wat heftig zeg :(

    Wel heel dapper dat je je zo losmaakt van hem. En je nu ook realiseert dat je een ander niet kan ‘redden’.

    Ik hoop ook echt dat je jullie kind in de toekomst kan beschermen. Want ik ben bang dat hij gewoon rechten krijgt om straks het kind te zien.
    En je zal dus voor de rest van je leven aan deze man vastzitten.

    Hier ook alleenstaande moeder met een vader die niet heel erg in beeld is. Geen geweld maar gewoon een enorme leugenaar. Als ik toen had geweten wat ik nu weet weet ik niet of ik weer dezelfde keus had gemaakt om het kind te houden. Begrijp me niet verkeerd, ik ben gek op mijn zoon en ik denk ook echt wel dat hij een leuk leven heeft. Had hem alleen zoveel meer gegund.
    Het is misschien niet onverstandig, hoe pijnlijk ook, de keus te overwegen om dit kindje niet geboren te laten worden, in deze situatie.
    En ik wil absoluut niet iemand voor zn schenen schoppen. Want de situatie waarin jij nu zit gun je echt niemand.
     
  8. ConflictDiamond

    ConflictDiamond Bekend lid

    31 aug 2016
    504
    659
    93
    Wat een heftig verhaal zeg! Een dikke knuffel voor jou!

    Helaas heb ik wel ervaring met zo'n situatie, al was ik toen niet zwanger. Mijn ex was agressief, zowel fysiek als verbaal. Hij vernederde en kleineerde. Verschillende malen is het uit de hand gelopen en elke keer had hij daarna zo'n spijt en zou het nooit meer gebeuren en zou hij zijn leven beteren. Dat is nooit gebeurd, gelukkig vond ik op een bepaald moment de kracht om er een definitieve punt achter te zetten.

    Ik begrijp heel goed dat je op dit moment liefdesverdriet hebt en al je gevoelens over alleen zijn, en toch van hem houden, en dan ben je ook nog zwanger. Dat zal het nog een stukje lastiger maken dan voor mij destijds, want er spelen hormonen mee en andere gevoelens. Bedenk dat de keuze die je nu gemaakt hebt in jouw eigen belang is, maar ook in het belang van je kindje. Een baby heeft er niets aan om geboren te worden in zo'n thuissituatie, waar geweld normaal is. Misschien zou hij niet direct gewelddadig zijn richitng baby, maar ook het geweld richting jou is schadelijk voor een kleine, dat is geen veilig thuis en niet wat je je kind mee wil geven.

    Heel veel sterkte de komende tijd. Focus op jezelf en op de toekomst. Lekker cliché, maar het komt echt weer goed. Deze man is jouw tijd en jouw liefde niet waard. Geef die maar aan jezelf en de baby.
     
  9. Mila1988

    Mila1988 Actief lid

    19 feb 2020
    142
    55
    28
    Vrouw
    Wat een heftig verhaal, lijkt mij dat die man een echte narcist is.

    Ik herken wat dingen in je verhaal. Hier ook tijdens de eerste zwangerschap uit elkaar gegaan. Mijn ex was zeer geweldigdadig ook absoluut verkeerde keus gemaakt. Uiteindelijk gaat het nu wel veel rustiger tussen ons, echt puur "vriendschappelijk" en alleen voor de kleine.

    Het zal nu echt vervelend voor je voelen en je voelt je alleen. Maar vind het heel sterk dat je nu al voor de veiligheid van jezelf en jouw kindje kiest. Jullie veiligheid en gezondheid staat voorop.

    Ga proberen te genieten van je zwangerschap straks en denk echt aan jezelf! Zeker niet aan hem, hoe zielig hij ook gaat doen. Bah zo n hekel aan dit soort "mannen" .
     
  10. Mallejan

    Mallejan Actief lid

    7 jan 2020
    211
    117
    43
    Vrouw
    Wat vervelend allemaal zeg! Maar meid, je hebt het juiste gedaan. Een man die je slaat, wordt NOOIT een man die je niet slaat. Kies voor jezelf en je kindje. En laat hem gaan. Wat als hij zulke aanvallen heeft tegen je kindje later? het is geen stabiele situatie. En idd wellicht had je een andere keuze moeten maken door niet met hem een kindje te willen, maar het kindje is er al. En al deze stress etc is ook niet goed voor je kindje. Probeer in te zien dat je nu ook al waarsch alles zelf en alleen deed, alleen je nu de stress factor uit je leven hebt!

    sterkte!
     

Deel Deze Pagina