Hoi allemaal,

Ik zag het stukje met adoptie staan en hoop dat ik er ook bij mag zijn. Wij gaan namelijk bewust niet voor adoptie maar voor Pleegzorg. Is natuurlijk anders, maar in sommige opzichten ook vergelijkbaar.

Even in het kort onze achtergrond;
Ik woon samen met mijn vriend en twee katten en wij hebben beiden een diepgewortelde kinderwens. In januari 2008 konden wij ons geluk niet op dat ik 'zomaar' zwanger bleek te zijn. Het was niet echt gepland (ik zou uitgerekend zijn precies op de datum dat we de sleutel van ons nieuwbouwhuis kregen) maar daarom niet minder gewenst. Maar helaas na 8 weken kreeg ik een miskraam. Nog drie hebben gevolgd en na de tweede miskraam mochten we een chromosomenonderzoek doen. Volgens de gyn konden we dat best doen want er komt toch nooit wat uit......... Maar ja, dus wel. Mijn vriend bleek een translocatie 6-9 te hebben. Dat was dus vreselijk en de grond sloeg onder ons weg. Maar ons werd benadrukt dat het ook allemaal goed zou kunnen komen want het zat immers "alleen" maar bij mijn vriend. Na flink wat verdriet, gesprekken, en inlezen hadden we besloten om te gaan voor een donorschap bij een spermabank in Leiderdorp.
Alleen helaas was het ziekenhuis vergeten dat mijn aangeboren hartafwijking ook een genafwijking zou kunnen bevatten. En jawel... ik voldoe aan flink wat uiterlijke kenmerken. Bloed wordt momenteel onderzocht maar wij hebben inmiddels besloten om te stoppen met alle medische toestanden. Van al dit negatiefs willen we iets positiefs maken; we gaan 100% voor pleegzorg.
De reden dat wij hebben gekozen voor pleegzorg is tweeledig; we zien enorm tegen de wachtlijsten op en vinden een kindje vanuit NL ook prachtig.
We hebben gekozen voor langdurige pleegzorg, perspectief biedend en in de leeftijdsgroep van 0-4 jaar, mogelijk vanuit een crisisplaatsingsverzoek. Dat zou concreet kunnen betekenen dat er een kindje vanaf dag 1 bij ons ondergebracht kan worden.

Al met al is het best een spannende tijd voor ons geworden. Op 27 mei starten we met de cursus voor pleegzorg. Heel spannend!

Ik hoop dat ik hier meer mensen zal treffen en we samen deze weg kunnen bewandelen.

Hey Lieve Nicoletta.

Ik heb hier eigenlijk niks te zoeken , maar wil je wel even enorm veel succes wensen.
Ik heb echt respect voor je meid.

Liefs Hope

Lieve Nicoletta,

ik krijg kippenvel door het lezen van je verhaal. Vind het prachtig hoe je ermee omgaat en dat jullie er zoiets prachtig positief van kunnen maken!
Mijn vriend en ik hebben ook al over pleegzorg en adoptie gesproken maar hij wil nog wachten... Denk wel dat we ooit zeker voor pleegzorg gaan, we zijn al eens naar een informatieavond daarrond geweest en het sprak ons beide enorm aan.

Hebben jullie al een idee wanneer jullie een kindje zouden kunnen verwachten?

Lieve groetjes!

Hoi Nicoletta,

Ik kende je al een beetje, wauw wat een geweldige stap na al het verdriet. Ik ben erg geinterreseerd in wat jullie gaan meemaken. Wij hebben onszelf ingeschreven voor adoptie maar willen ons ook nog verdiepen in pleegouderschap, idd gezien die deprimerende wachtlijsten.

Heb je misschien een website waar ik eens rond zou kunnen kijken voor info?

Ik duimv oor 27 mei!

Groetjes Linda!

hey meid,

ik ben toevallig (net) pleegmoeder, ik vind het heel mooi dat jij en je mannetje ook dit willen doen!

en voor linda je kan het beste googlen dan vind je heel veel.
de site die ik nu voor jou aanraad is www.pleegzorg.nl

veel succes!

liefs mounia

Vrienden van mn schoonouders zijn ook pleegouders, zij hebben momenteel een jongetje van 6 dat niet meer naar de ouders terug kan en die blijft dus ook bij hun, zij hebben de volledige voogdij gekregen. Ze hebben dit jongetje wel al vanaf acht maanden bij hun, in het begin ging hij nog naar zn biologische ouders onder begeleiding af en toe maar nu niet meer, zijn ouders zijn namelijk verslaafd aan drugs en agressief en totaal niet in staat voor hem te zorgen. Ook hebben ze nog een jongetje van 3,5 jaar, die waarschijnlijk ook voor vast bij hun komt, maar dat is nog niet zeker, de rechtzaken lopen nog. En nu hebben ze sinds kort een meisje van 5 maanden in huis. Het is een hartstikke kleurrijk gezin, maar gezellig dat ze het hebben samen!

Ik kan dit soort beslissingen alleen maar toejuichen, petje af.

wat ik het moeilijke aan pleegzorg vind is dat ik me zo aan zo'n kind zal gaan hechten, wat nou als het wel weer weg moet? natuurlijk, het beste is belangrijk voor het kindje maar je eigen gevoel speelt natuurlijk wel mee.

Hallo allemaal.

Als jullie het goedvinden lees ik graag mee.
Wij hebben aankomende donderdag de eerste kennismaking met pleegzorg.

We hebben een zoontje van 1.5 jaar en ik ben momenteel 26 weken zwanger van de 2e.

WOW wat een reacties allemaal!! Heel erg bedankt! Ook heb ik Lotte aangeschreven met het verzoek om bij Adoptie ook Pleegzorg op te nemen.

@ Elke, dank je wel voor je lieve reactie! Het greep me best een beetje aan hoe je dat zo zei. Tja hoe snel kan het gaan? Dat weet eigenlijk niemand maar eigenlijk zal het best heel snel gaan. Een maand of drie gok ik zo. Door de toename van bewoners uit het Oostblok zijn er ook meer babietjes gekomen. Die moeders lopen letterlijk het ziekenhuis in, bevallen en lopen het ziekenhuis weer uit. Dat gebeurt naar maar waar meer dan je denkt. Voor ons klinkt dit als een droomverhaal al mag je dat eigenlijk tegelijkertijd ook weer niet zo zien. Het is immers enorm treurig en verdrietig. Wat me dan geruststeld is dan dat deze mensen niet eerst een kind enorm verwaarlozen en er pas later een instantie aan de bel trekt dat het zo niet langer kan.
Wij gaan 27 mei starten met de cursus en hebben aangegeven om per 1 september beschikbaar te zijn. Deze datum hebben we aangegeven omdat we eerst nog zelf met vakantie gaan (is al geboekt naar een mooi hotel in Griekenland en dit is niet echt een kindvriendelijke plek).

Wat lief Hope en Linda om ook hier even te komen kijken!! Er staat een interview op de site van pleegzorg en dat past zo goed bij ons; http://www.pleegzorg.nl/pleegouderworde ... art_09.php . Het lijkt een beetje op ons verhaal.
Linda, je hebt ook helemaal gelijk! Een pleegkindje kan inderdaad weer teruggaan naar zijn pleeggezin. Maar ook dit probeer ik positief te zien. Als het kindje teruggaat, probeer ik er vertrouwen in te hebben dat het echt weer kan en dat ik het kindje een zo goed mogelijke basis heb meegegeven om vertrouwen in de toekomst te kunnen hebben.
Op de site van pleegzorg kun je info aanvragen, maar ik raad je echt aan om vrijblijvend naar zo'n info avond te gaan. Weet je Linda wat bij ons de doorslag heeft gegeven? Bij adoptie is zo'n kindje van je zelf, je hebt dan geen invloed op wie bij je komt en welke geestelijke problematiek het mee kan nemen. Een kindje wordt immers niet "zomaar" ter adoptie afgestaan. Met zo'n kindje "moet" je het hoe dan ook zomaar doen, zonder hulp etc. Bij pleegzorg probeer ik het positief te benaderen en zie ik het dan ook als een voorstel dat wanneer het echt niet lukt, de belasting te groot is door de enorme geestelijke problematiek er ook naar een andere plek gezocht kan worden waar het beter op zijn plek is. Natuurlijk is dat zeker niet onze instelling, we gaan voor een kindje voor een lang en gelukkig leven maar ergens geeft het wel een kleine geruststelling. Je staat dan niet alleen.

Wel goed om te horen zeg Roomsoesje! Als ik het zo lees, zijn je schoonouders denk ik niet de jongste meer (aangezien het je schoonouders zijn) en vind het dan echt bewonderenswaardig dat ze nog zulke jonge kinderen een goed huis bieden!

Mounia, zonder de privacy te schenden van je pleegje, kun je misschien iets meer vertellen over het hoe of wat? Hoe heb je het ervaren toen ze je pleegje kwamen brengen? Wat gebeurde er met je de eerste dagen?

Meiden, wat ben ik blij met jullie! Dat ook dit onderwerp hier besproken kan worden! Dikke knuffel voor jullie allemaal!

Ik wist niet dat je al zo snel beschikbaar kon worden gesteld! Wat een fijn gevoel moet dit voor jullie geven.
En spannend.
Wat je zegt over adoptie en beperkingen heb je ook met een 'eigen' kindje. Je weet nooit van te voren of het kindje gezond zal zijn. Ze kunnen veel zien op echo's, maar nog lang niet alles. (en dit is maar goed ook).

Weet niet goed wat ik moet verwachten van donderdag, maar vind het wel prettig om hier ervaringen te delen. Ben zelf werkzaam binnen jeugdzorg, dus weet wel iets van pleegzorg, maar te weinig om een onderbouwde keuze te kunnen maken.

Wij willen sowieso eerst wachten tot de tweede telg er is en dan verder kijken.

Jullie gaan dus voor permanente opvang. Er bestaat ook weekend-pleegzorg toch?