En toen was ik ineens 36. Zes-en-dertig! Da’s twee keer 18, verdorie. Ik heb twee weken voor de keizersnede voor het laatst henna in mijn haar laten doen en de uitgroei is genadeloos: Ik ben grijs aan het worden. Met mijn sproetjes en mijn blozende wangen zie ik er nog relatief fris uit, maar eigenlijk ben ik gewoon een oude mama.
Nou heb ik geluk dat ik in Amsterdam woon. Hier zijn oude mama’s alomtegenwoordig. Ik ben niet het enige grijzende meisje dat met een kleine baby door de stad sjouwt. We staan in de rij met luiers en anti-rimpelcrèmes, we kopen rompertjes en corrigerende slips, we kunnen de eerste lp van Madonna meezingen en de laatste cd van K3.
En natuurlijk is het allemaal relatief. In een wereld waar meiden van twintig al aan de botox zitten ben je vooral zo jong als je je voelt. Deze week heeft Julian zijn eerste tandjes gekregen, dus deze week was ik ongeveer 86. Slaapjes en drinkjes op de meest onmogelijke momenten, nauwelijks tijd om te eten, gebroken nachten, een mens zou van minder in het bejaardenhuis belanden.
Maar op zondagochtend in het zwembad was ik weer gewoon 26, zoals…
Lees verder …