Hoi dames,

Ik zit er even helemaal doorheen... Hier in het kort ons verhaal.

Ons tweede dochtertje Lisa is 23 maart geboren. Na een maand kwamen we erachter dat ze (vooral verborgen) reflux heeft. We hadden de juiste medicatie gevonden met de kinderarts, alleen de avonden huilde ze nog veel en wilde ze vaak niet drinken en was het moeilijk om haar aan te leggen (ik geef borstvoeding). Uiteindelijk lukte het dan vaak lopend wel en dan ging ze slapen en sliep ze de nacht door.

Vorige week dinsdag werd ze opeens eerder onrustig dan normaal. Woensdagochtend had ze moeite met de eerste voeding, daarna ging ze weigeren. Ze voelde zich niet helemaal lekker en haar temperatuur bleek 38,3. Via de huisarts zijn we bij de kinderarts geweest en is ze opgenomen. Daar heeft ze nog 2 flesjes met ingedikte voeding gedronken en daarna ging ze weer weigeren. Sinds donderdagochtend heeft ze een sonde, ze krijgt ingedikte (borst) voeding. Haar temperatuur ging omhoog, ze had last van een virus. Het flesje bleven we proberen, maar ze wilde echt niet. Toen zagen ze dat ze ook spruw had, daar heeft ze medicijnen voor en we zijn een paar dagen gestopt met de fles proberen. Sinds een paar dagen is de koorts weg, de spruw lijkt zo goed als weg en het blijkt dat we gewoon een heel vrolijk meisje hebben! Zo heel anders dan thuis, ze lacht nu de hele dag, is veel aan het spelen, huilt helemaal niet. Zoals het moet zijn. Maar dan met sonde. Gistermiddag na 2,5 dag voeding alleen via de sonde weer de fles geprobeerd en ze heeft heel veel gehuild en is nog een tijdje erna erg overstuur geweest. Ze wil gewoon écht niet meer drinken. Straks weer een voeding proberen met de fles (en als dat niet lukt misschien borst), ik heb er een hard hoofd in. Dan maar met sonde naar huis en lekker genieten van een vrolijk meisje... Ze wil gewoon echt niet drinken.

Grote zus Eva heeft gisteren nacht ook nog waterpokken gekregen waardoor we nu in een geïsoleerde kamer zitten waar ik in principe niet uit mag (alleen om haar huis te gaan) en Eva mag ook niet langskomen natuurlijk. En ik vond het al zo moeilijk...

Ik weet echt niet wat we moeten doen, ik zit er zo doorheen. Ik wil gewoon mijn vrolijke meisje mee naar huis nemen. Als het moet met sonde. Maar dat wil ik eigenlijk ook niet, maar wat moeten we dan? Ik wil zó graag dat ze gewoon gaat drinken en dat het weer is zoals een week geleden. Dan maar 's avonds wat meer huilen en niet zo vrolijk als met sonde. Ik wil gewoon zó graag met z'n allen weer thuis zijn. Het maakt me zo verdrietig.

Ik verwacht niet dat iemand tips heeft, misschien dat iemand dezelfde ervaring heeft (gehad), maar dat hoop ik voor jullie eigenlijk niet. Ik ben blij dat ik hier mijn verhaal kwijt kan.

Ik zit nu dus in het ziekenhuis en internet doet het niet altijd even goed, dus ik kan niet altijd lezen/reageren.

mijn zoontje is nu bijna 7 maanden oud, maar hij had vorige week ook die virus...hij kon echt niks eten en drinken...ik heb de hele tijd in zijn mond gedruppeld, flesje aangeboden, bekertje lepeltje...een week lang de hele dag en nacht bezig geweest en had maar 1/4 van wat hij normaal dronk binnen gekregen. maar hij is dus echt veel ouder daarom had ik die mogelijkheden zoals beker, lepel, papje....

hij had ook verstopte en/of snot neus.ik heb steeds slijm opgezogen...zout oplossing...hij hoest nu ook vresselijk..het is echt een hardnekkige virus geweest...dagen lang met hoge koorts...ik heb geen tips voor jou...alleen dat het op een gegeven moment weg gaat...sonde is tijdelijk...als ze weer beter is gaat ze ook weer drinken...veel sterkte en beterschap, hoop het gauw weg is...liefs.

in ken ook 2 andere baby bij ons in de buurt, dus het is een epidemie....heel vervelend...

Ik betwijfel of de sonde tijdelijk is. Lisa is al een paar dagen niet ziek meer.... maar ze wil gewoon echt niet drinken. Zometeen als ze wakker is weer proberen... maar ik vrees dat we straks met Lisa met sonde thuis zitten. Hier werd ook gezegd, als ze beter is gaat ze wel weer drinken. Maar ze is weer beter en ze drinkt niet. Ze heeft waarschijnlijk echt een slechte associatie met drinken. Het is zo snel gegaan, dinsdag dronk ze nog goed en donderdagochtend zat ze aan de sonde.

Jouw zoontje is ouder en dan kan je wat makkelijker dingen proberen, gelukkig. Gelukkig is hij ook alweer opgeknapt.

@Snoopy, ik weet precies wat je bedoelt. Toen L. met 6 mnd voor de eerste keer geopereerd werd wou ze daarna ook niet meer drinken. Wat voel je je dan machteloos! Huilen, gillen, drama's. Uiteindelijk hebben we haar toen na 2 dagen thuis te zijn geweest weer teruggebracht naar het zkh, waar ze per sonde werd gevoed. Ze lag ook op de boxen, omdat ze gastro-enteritis had en waarschijnlijk daarom ook een zere buik had, zich ellendig voelde en dus niet wou eten. Nadat ze was aangesterkt heeft het nog een dag of 3 geduurd voordat ze mondjesmaat weer de fles begon te drinken, en wel een week of 2 voordat de voedingen normaal gingen. Mijn advies: neem haar niet mee naar huis met een sonde. In het zkh kunnen de verpleegkundigen net iets beter je kindje weer aan het drinken krijgen, hebben daar truukjes voor, en zijn er emotioneel minder bij betrokken dan wij als moeders. Ik merkte dat het niet hielp als ik L. probeerde de fles te geven omdat ik helemaal in de stress schoot. Verwacht ook niet dat het snel weer helemaal goed gaat, maar het komt zeker helemaal goed! Maar laat ze in het zkh even hun ding doen, geloof me.

Snoopy, zie mijn berichtje, ze hebben echt gelijk. Nu lijkt het even alsof het nooit meer goed komt, maar ze gaat echt wel weer drinken. Als ik je een tip mag geven: stap er ook even uit. Ga naar huis, slaap even goed bij, douche lekker, neem even afstand. En ga dan weer fris naar je meiske toe. Ik heb L. nu al een paar keer opgenomen gehad in het zkh voor operaties e.d., en dat is echt de enigste manier waarop ik het volhou.

Juul, dank je voor je berichtje. Fijn om te lezen dat het ook weer goed kan komen, op een ander forum lees ik alleen maar verhalen van kindjes die met sonde naar huis gingen en er ook niet of moeilijk vanaf kwamen.

Ik probeer de fles telkens zelf. Bij een ander begint ze meteen te huilen en ze krijgen haar niet meer stil. Ik wel. Ze heeft ook nog nooit bij een ander de fles gedronken, van mijn vriend wilde ze 'm niet, van mij wel. Er is telkens iemand bij als ik de fles probeer en iedereen zegt dat ik het goed doe, maar dat Lisa gewoon echt niet wil. En ik begin elke keer weer vol goede moed, in de hoop dat ze de fles pakt. Ik ben dus niet erg gestrest en probeer juist vol liefde en openstaan voor wat Lisa wil de fles te geven. Maar ze wil het niet. Ze zal zo wakker worden en dan ga ik het weer proberen.

We lossen elkaar trouwens wel af hoor, ik doe niet alles alleen. De verzorging en voedingen alleen aan de verpleging overlaten wil ik echt niet. Mijn vriend komt vanmiddag, dan praten en knuffelen we even bij en ga ik weer naar huis, naar Eva. Morgen in de loop van de dag ga ik dan weer naar het ziekenhuis en donderdagmiddag is mijn vriend weer hier. Dus ik kan wel een beetje bijtanken en lekker met Eva zijn. Maar mijn hoofd blijft toch ook bij Lisa. En bij ons gezinnetje dat nu uit elkaar is. Dus misschien toch naar huis met sonde. Ik weet hoe ik het moet proberen, de fles geven, het is alleen dat Lisa het ook moet willen. En ik weet niet wanneer dat is.

Ik kan je niet meer dan beterschap/en succes wensen, Wat een ellende.

Me zoontje heeft altijd moeite gehad met de fles. Hij was wel niet ziek maar weigerde hem gewoon waarom dat weten we nu nog niet.

Wel heb ik er een paar maanden afstand van moeten doen. Maar dat had met mij persoonlijk te maken.

Mijn stiefmoeder is weken besig geweest om mijn zoon te laten drinken en zijn uit narig heid maar met van alles en nog wat begonnen om hem te laten drinken en eten. Maar hij was wel wat ouder.

Ook ik gaf de borst de eerste drie weken. En ging over op de fles en het is altijd een drama gebleven.

Maar dat is neit waar je omvraagd.'Dus meis heel veel sterkte. En volg deze topic.

nee het gaat echt beter worden. nu is het ff pijnlijk en onwennig...die virus zit in de mond en keel...waarschijnlijk alles nog opgezwollen.... het zal weer beter worden...geleidelijk bouw je het weer op...een baby denkt niet omdat hij sonde heeft, niet hoeft te eten. wanneer ze sterk genoeg is gaat de sonde weer af en honger zal terug komen en t drinken gaat beginnen...gewoon volhouden! heel zielig weet ik...

He Snoop, dikke knuffel van mij hoor! Ik heb hier helemaal geen verstand van, maar blijf er in geloven. Je moet de moed niet opgeven, maar doorvechten hoor!!

Het is al super dat ze nu niet meer ziek is. Binnen korte of lange tijd zal ze toch weer gaan drinken, echt waar, en daar moet je op blijven vertrouwen! Je hebt zulke mooie, knappe meisjes, die redden dat echt nog wel even. Eva ook, ook al kan ze nu haar lieve zusje even niet zien.

Enneh, is het een idee om juist nu de borst aan te bieden ipv fles? Misschien stel ik het me te idyllisch voor, maar als ze lekker tegen jouw blote borst ligt (zonder dat je per se echt aanlegt) en dan misschien toch het idee weer krijgt van hoe het eerst was, lekker bij jou drinken. Zou ze dan misschien opeens weer zin krijgen????