Mijn onvoorwaardelijke liefde
Het is eigenlijk iets dat onbeschrijfelijk is..
Die negen maanden dat ik haar gedragen heb gingen niet bepaald van een leien dakje.
Ik heb een erge vorm van Hyperemesis Gravidarum gehad, 2x flink uitgedroogd geweest en dagen in het ziekenhuis gelegen aan een vochtinfuus.. Met 31 weken een dreigende vroeggeboorte met alles wat daarbij hoort; Weeënremmers.. Longrijpingsprikken (die echt verschrikkelijk zijn!).. Verplichte bedrust tot week 37.. Gynaecologen die me aan het voorbereiden waren op een eventuele vroeggeboorte (Overplaatsing naar het AMC als de weeënremmers niet zouden aanslaan etc.) en eigenlijk het ergste; Als de dood zijn dat je kindje het niet overleefd... Automatisch dingen op internet gaan lezen - wat natuurlijk erg fout is - en nog banger worden... De dagen dat je kindje nog warm in je buik zit aftellen en jezelf elke week weer gelukkig prijzen omdat je kindje weer een iets hoger percentage heeft om te overleven mocht het geboren worden..
Ja, een makkelijke tijd was het niet, maar toch heb ik het ervaren als het mooiste wat er bestaat.. Het was geweldig om haar te 'voelen'.. Haar reacties op mijn hand die ik op mijn buik legde bijvoorbeeld.. Heerlijk was dat! Of prikken in je buik om haar 'wakker' te krijgen omdat je haar al een tijdje niet voelt en dan dolblij zijn met één beweging die ze maakt! Ik heb er zo intens van genoten en ik zal het altijd blijven missen..
Sinds dat ik een klein meisje ben heb ik mezelf beloofd een lieve mama te zijn.. Puur omdat ik die liefde van mijn moeder niet kende. (een lang verhaal waarvan ik het allang een plekje heb kunnen geven) Nu was het zo ver.. Ik zou mama worden en ik zou haar alle liefde geven die ze verdiende! Maar hoe dat zou voelen wist ik nog niet...
Uiteindelijk heb ik de 37 weken gehaald met verbazing tot de gynaecologen en mezelf.. We mochten weer terug naar de verloskundige!
De bevalling was ook niet heel makkelijk.. 27uur weeën, geen vorderende ontsluiting en weer werd ik overgedragen aan de gynecoloog. Fijn..... Maar dit keer moest ik aan de weeënopwekkers (
) Uiteindelijk is ze 1mei om 21:14 geboren en dat was het moment waarop ik mijn leven in tweeën kan splitsen.. Vóór Mira en Na Mira.. Dat is dat onbeschrijfelijke gevoel dat ik in mijn eerste zin benoem.. Er is nog nooit zoveel gevoel van liefde in me geweest.. Tot op de dag van vandaag springen de tranen nog steeds in mijn ogen als ik naar haar kijk.. Nog steeds voel ik een extreme vorm van vlinders in mijn buik en krijg ik een heerlijk warm gevoel van binnen als ik haar vasthoud.. Als ze slaapt wil ik het liefst dat het zo snel mogelijk ochtend is om haar weer te kunnen knuffelen.. Ik mis haar.. Ook als ze naast me is.. Het is geweldig om haar mama te zijn.. Meer dan geweldig..
De enige wensen die ik heb zijn wensen voor haar.. Als zij maar gelukkig en gezond is.. Daar heb ik alles voor over.
Ik hoop dat ze net zo gelukkig met mij is als ik met haar.... Ik ben pas gelukkig als ze straks een grote meid van 20 is en zegt; "Mijn moeder heeft me alle liefde die ik nodig had gegeven"
Daar zal ik alles, maar dan ook echt alles aan doen.
Die negen maanden dat ik haar gedragen heb gingen niet bepaald van een leien dakje.
Ik heb een erge vorm van Hyperemesis Gravidarum gehad, 2x flink uitgedroogd geweest en dagen in het ziekenhuis gelegen aan een vochtinfuus.. Met 31 weken een dreigende vroeggeboorte met alles wat daarbij hoort; Weeënremmers.. Longrijpingsprikken (die echt verschrikkelijk zijn!).. Verplichte bedrust tot week 37.. Gynaecologen die me aan het voorbereiden waren op een eventuele vroeggeboorte (Overplaatsing naar het AMC als de weeënremmers niet zouden aanslaan etc.) en eigenlijk het ergste; Als de dood zijn dat je kindje het niet overleefd... Automatisch dingen op internet gaan lezen - wat natuurlijk erg fout is - en nog banger worden... De dagen dat je kindje nog warm in je buik zit aftellen en jezelf elke week weer gelukkig prijzen omdat je kindje weer een iets hoger percentage heeft om te overleven mocht het geboren worden..
Ja, een makkelijke tijd was het niet, maar toch heb ik het ervaren als het mooiste wat er bestaat.. Het was geweldig om haar te 'voelen'.. Haar reacties op mijn hand die ik op mijn buik legde bijvoorbeeld.. Heerlijk was dat! Of prikken in je buik om haar 'wakker' te krijgen omdat je haar al een tijdje niet voelt en dan dolblij zijn met één beweging die ze maakt! Ik heb er zo intens van genoten en ik zal het altijd blijven missen..
Sinds dat ik een klein meisje ben heb ik mezelf beloofd een lieve mama te zijn.. Puur omdat ik die liefde van mijn moeder niet kende. (een lang verhaal waarvan ik het allang een plekje heb kunnen geven) Nu was het zo ver.. Ik zou mama worden en ik zou haar alle liefde geven die ze verdiende! Maar hoe dat zou voelen wist ik nog niet...
Uiteindelijk heb ik de 37 weken gehaald met verbazing tot de gynaecologen en mezelf.. We mochten weer terug naar de verloskundige!
De bevalling was ook niet heel makkelijk.. 27uur weeën, geen vorderende ontsluiting en weer werd ik overgedragen aan de gynecoloog. Fijn..... Maar dit keer moest ik aan de weeënopwekkers (
) Uiteindelijk is ze 1mei om 21:14 geboren en dat was het moment waarop ik mijn leven in tweeën kan splitsen.. Vóór Mira en Na Mira.. Dat is dat onbeschrijfelijke gevoel dat ik in mijn eerste zin benoem.. Er is nog nooit zoveel gevoel van liefde in me geweest.. Tot op de dag van vandaag springen de tranen nog steeds in mijn ogen als ik naar haar kijk.. Nog steeds voel ik een extreme vorm van vlinders in mijn buik en krijg ik een heerlijk warm gevoel van binnen als ik haar vasthoud.. Als ze slaapt wil ik het liefst dat het zo snel mogelijk ochtend is om haar weer te kunnen knuffelen.. Ik mis haar.. Ook als ze naast me is.. Het is geweldig om haar mama te zijn.. Meer dan geweldig..De enige wensen die ik heb zijn wensen voor haar.. Als zij maar gelukkig en gezond is.. Daar heb ik alles voor over.
Ik hoop dat ze net zo gelukkig met mij is als ik met haar.... Ik ben pas gelukkig als ze straks een grote meid van 20 is en zegt; "Mijn moeder heeft me alle liefde die ik nodig had gegeven"
Daar zal ik alles, maar dan ook echt alles aan doen.
Totaal reacties 18
Reacties
-
Met tranen in mijn ogen heb ik je verhaal gelezen...
Heel mooi verwoord..!!
*Dikke KnuffeL*
Geplaatst 4 augustus 2011 om 16:04 door LiLaa 
-
Dankjewel lieverd..
*Knuffel terug*Geplaatst 4 augustus 2011 om 16:08 door Bloemmm 
-
mooi zeg...herken het heel goed, tranen die nog steeds in mn ogen springen, hem al missne terwijl ie net lig te slapen...ach het is ehct te mooi
moederverhaal is hier ook hetzelfde hihi wel grappig..Geplaatst 5 augustus 2011 om 12:05 door -
Ik denk dat veel moeders moederliefde hetzelfde ervaren.
Het is zeker té mooi!
Oh wat ben ik gek op haar...Geplaatst 5 augustus 2011 om 20:26 door Bloemmm
-
wauw wat heb je dit mooi geschreven zeg!!!
*pinkt traantje uit ooghoek*Geplaatst 9 augustus 2011 om 12:32 door torrach le
-
Super mooi geschreven. Helemaal mijn gevoel.Geplaatst 9 augustus 2011 om 21:47 door MamaVlindertje
-
Bedankt meiden
Geplaatst 11 augustus 2011 om 15:58 door Bloemmm
-
Heel erg mooi Bloemmm, ikzelf ben nog geen mama, maar kijk zo erg uit naar die mooie gevoelens
Geplaatst 17 augustus 2011 om 09:40 door Kimmytje
-
Ik kom hier toevallig terecht eigenlijk omdat ik even wilde weten hoe een weblog hier werkt.
Geweldig stuk heb je geschreven, erg herkenbaar en prachtig verwoord!Geplaatst 17 augustus 2011 om 21:23 door Marjanneke
-
@Kimmytje; Ik gun die gevoelens iedereen.. Hoop dat je snel mama mag zijn!
@Marjanneke; DankjewelGeplaatst 20 augustus 2011 om 12:21 door Bloemmm
-
ooh zo herkenbaar.. Prachtig beschreven!Geplaatst 4 september 2011 om 21:18 door luca2504
-
Dankjewel!!
Geplaatst 10 september 2011 om 19:56 door Bloemmm
-
echt mooi geschreven en je hebt je gevoelens heel mooi verwoord!!!
Geplaatst 22 september 2011 om 22:37 door Sila24
-
Bedankt Sila!
Geplaatst 27 september 2011 om 09:20 door Bloemmm
-
Slik! Mooi geschreven.
Liefs JannaGeplaatst 30 september 2011 om 20:14 door janna76
-
Dankjewel Janna, lief van je!
Geplaatst 1 oktober 2011 om 11:07 door Bloemmm
-
Wat heb je, je gevoelens prachtig opgeschreven zeg! Heb het met tranen in mijn ogen gelezen. Wat een onzettend fijn gevoel he? Hoop dat iedereen dit mag meemaken.
Heel mooi geschreven!Geplaatst 20 februari 2012 om 13:15 door mamavanBatuhan
-
Bedankt MamavanBatuhan!
Mama zijn is inderdaad het mooiste wat er bestaat, helemaal niets kan het vervangen. Ik gun het ook echt iedereen!!Geplaatst 22 februari 2012 om 15:31 door Bloemmm
