Beste dames,

Over 3 nachtjes (!) krijg ik een geplande keizersnede van ons tweede Mupke, graag zou ik van jullie tips of adviezen willen ontvangen mbt tot de voorbereiding hiervan, de operatiedag, het herstel ed...
Dingetjes waarvan jullie denken dat het belangrijk is dat ik dat weet...

Wie wil zijn ervaring hierover met mij delen? Alle tips zijn welkom!

Bedankt,
Mvg Damienne

neem vooral je rust voor de operatie des te sneller ben je er weer bovenop. En na die tijd goed luisteren naar je eigen lichaam!

vooral de laatste dagen lekker slapen ( voor zover dat lukt).
Zorg ervoor dat manlief goed heeft gegeten, laad je camera goed op ( bij ons was er een zuster die er was om foto's te maken)
Als je bv wilt gaan geven goed aangeven dat je je kleintje bloot bij je wil hebben.
Pyama met knoopjes is makkelijk uit te trekken met je infuus en voor bv. ook.
Niet te stoer zijn en pijnstilling te lang uit stellen. Hoe minder pijn je hebt hoe sneller je er ook boven op bent.

Op de dag na de KS echt even proberen je bed uit te gaan!! De eerste keer opstaan is verschrikkelijk, ik dacht dat ik nooit meer zou kunnen lopen , maar na die eerste keer gaat het steeds een beetje beter!

En niet te eigenwijs zijn na de operatie; het is een heftige operatie en het herstel kan best even duren... Gun jezelf die tijd!

Spannend hoor!! Maar vooral leuk, komt allemaal goed!

Verplaatst naar 'De bevalling'.

- Probeer goed van te voren uit te rusten, beide !
- Luister goed naar de tips die de anesthesie verpleegkundige je geeft bij het prikken van de ruggenprik...de juiste houding is het halve werk (ontspan hoe moeilijk het ook is).
- Waarschijnlijk zal een verpleegkundige foto's voor jullie maken (camera opladen en voldoende ruimte voor foto's op het kaartje)...geef van de voren aan of je foto's van de geboorte zelf wilt (met open buik) of dat je dat echt niet wilt zien op de foto's
- laat je man nadenken of hij de geboorte wilt zien. Er zal een steriele doek als barriere hangen. Vaak geven ze vlak voor de geboorte aan dat het tijd is. De man kan dan opstaan en even kijken. Als hij niet goed tegen bloed etc kan kan hij beter blijven zitten.
- Geef het aan als jij je niet goed voelt of iets geks voelt. De anesthesie weet wat ze voor je kunnen doen om het zo aangenaam mogelijk te maken. Dus misselijkheid, duizeligheid, tintelingen etc...alles gewoon melden. Voel je niet bezwaard.
- geen kunstnagels of nagellak dragen.
- Geef het tijdig aan als je het koud krijgt.
- Schrik tijdens de operatie niet als je dingen voelt. Je kunt het een beetje vergelijken met de verdoving van de tandarts...je voelt het wel maar het doet geen pijn.
- Vlak voor de geboorte zullen ze even op je buik duwen. Dit is vaak hoger dan de verdoving zit en kan tijdelijk wat ongemakkelijk voelen. Dit gaat snel weer weg.
- geef het aan als je de placenta wilt zien. Niet alle ziekenhuizen vragen of je deze wilt zien.

Zo niet echt een logische volgorde,sorry.
Meer kan ik even niet bedenken. Als je nog vragen hebt over de operatie staat mijn pb box open (ben zelf van de anesthesie ;P)
Heel veel succes !

Hier sluit ik me helemaal bij aan! Heb het zelf bij de tweede ook aangegeven toen het begon te draaien, tintelen en ik het een beetje benauwd kreeg. Volgens mij hebben ze de tafel toen een stukje omhoog gezet ofzo dat m'n hoofd wat hoger lag dan de rest van mn lichaam en er ging ook nog wat 'lekkers' in het infuus . Toen ging het snel beter.

Bij de tweede x had ik twee hele fijne anesthesisten. De eerste heeft direct gehandeld toen ik niet zo lekker werd en de tweede heeft de hele tijd met me gepraat terwijl ze me aan het dichtmaken waren ook om de tijd een beetje te overbruggen en het voor mij zo aangenaam mogelijk te maken.

Verder gaat je kindje eerder de OK af dan jij, omdat het er te koud is voor de kleine. Je man kan bij je blijven of gaat met de kleine mee. Mijn man is beide keren met de kleine meegegaan en heeft in de tijd dat ze nog in de OK en op de verkoever met me bezig waren foto's gemaakt van de eerste uurtjes van de kleine. Die foto's zijn me dierbaar vooral omdat het bij de eerste echt uren duurde voordat ik de kleine weer zag (omdat ik mn -direct na de geboorte toegediende- roes lag uit te slapen).

@imama: je kan de verdoving iets laten zakken (ligt er wel aan welke medicatie je hebt ingespoten) door de tafel te kantelen. Je krijgt dan minder bloeddrukdaling. In het infuus krijg je dan nog wat om je bloedvaten wat samen te laten knijpen waardoor je bloeddruk ook weer wat hoger zal worden.

Niet bij alle ziekenhuizen mag de partner blijven hoor. Bij ons gaat de man altijd met het kindje mee. Wij maken met een digi camera altijd wat foto's die we direct kunnen afdrukken zodat tijdens het hechten de mama alsnog naar de kleine kan kijken. Veel hebben ook de behoefte om even bij te slapen omdat ze van de stress de nacht ervoor niet geslapen hebben. Ook lekker doen, ben je weer wat uitgerust als je bij de kleine bent. En de man kan ondertussen lekker knuffelen met de kleine en veel foto's maken natuurlijk!

Ik vind de sectio's altijd zo leuk Ondanks dat het me echt wel pijn doet omdat het bij ons zo lang duurt..maar ik blijf het geweldig vinden

Ik heb afgelopen maandag een ongeplande keizersnee gehad nadat ik er al 16 uur bevallen op had zitten.
Ik heb niet echt iets gehad van had ik dat maar geweten.
Ook bij ons zijn er foto's gemaakt, en je ziet op 1 foto na niks van mijn ingewanden ofzo, en op die ene foto moet je goed kijken om het te zien. Dus daar hoef je geen schrik voor te hebben.

Mijn man is met de kleine meegegaan en nadat hij wat was opgepoetst hebben ze hem even bij mijn hoofd gelegd en toen is hij met papa meegegaan naar de verloskamer.
Daar heeft de papa inderdaad foto's gemaakt, maar vooral ook heel erg van zijn zoon genoten en lekker zitten knuffelen.

Als je borstvoeding wilt gaan geven echt heel duidelijk aangeven.
Ik blijk vlakke tepels te hebben, dus bij mij pakte de kleine man de borst helaas niet, en daar is helaas in het ziekenhuis te weinig aandacht aan besteeds waardoor onze kleine man nu afgekolfde melk krijgt. Ook prima, maar natuurlijk wel jammer, hij duwt zich nu gewoon weg als ik de borst aanbied, dus vraag op tijd om een lactatie deskundige om je te helpen en te adviseren.

Verder goed naar je eigen lichaam luisteren, ik herstel gelukkig redelijk snel ben nu thuis en ben alweer behoorlijk beweegelijk.

Als je uit het ziekenhuis word ontslagen, en ze melden niets over pijnstilling (is bij mij niet meer over gesproken) dan of er even naar vragen, ik heb het met de kraamhulp besproken en slik nog een paar keer per dag 2 paracetamolletjes.

Van de verpleging in het ziekenhuis kreeg ik de tip om op de dag van ontslag smorgens naar huis te gaan, dan heb je nl nog de hele middag de kraamhulp. Als je aan het eind van de dag thuis komt, komen ze je settelen en dan zijn ze weg en sta je er gelijk alleen voor.

Ik heb mensen (op de opa's en oma's na natuurlijk) pas 2 dagen na thuis komst gemeld dat we thuis waren, zo konden we eerst even settelen en wennen aan de nieuwe situatie. Voor iedereen wil komen kijken.

En het allerbelangrijkste GENIET!!!!! Geloof me het is het mooiste moment!

Dames bedankt voor de goede en uitgebreide info die jullie geven, hier kan ik al heel veel mee.

Ik heb al een aantal keren om mij heen gehoord dat er iets mis is gegaan met de ruggeprik waardoor er nog gevoel in de buik was en je echt pijn hebt tijdens de operatie.... iemand hier ervaring mee?

@ wachtende: heb jij nog tip mbt tot de anesthesie? ik maak me wel een beetje zorgen over de ruggeprik (het moment van zetten zeg maar... bewust, vorige keer bij mijn natuurlijke bevalling kreeg ik een ruggeprik in een weeen storm en heb ik niks gevoeld). Daarbij lijkt het me ook eng dat je soms niet goed kan ademhalen (zoals in het boekje beschreven)...tips?

O en nog een belangrijke vraag:
Hoelang van de voren moesten jullie je melden op de verpleeg afdeling? Ik sta nu ingepland voor de ks om 13.00 uur, morgen rond 16.00 kan ik bellen voor de exacte tijd en krijg ik meer info, maar ik ben nu benieuw hoelaat ik dan daar moet zijn.

Bedankt voor jullie tijd!
liefs
Dami