Ga terug   Zwangerschapspagina > Na de geboorte > Na de bevalling

Na de bevalling Voor al je vragen over de periode na de bevalling, het herstel na de bevalling en bevallingsverhalen.

Onderwerp gesloten
 
Onderwerp tools
  #1  
Oud 2 april 2011, 22:00
Biccy's avatar
Vip Member
 
Geregistreerd: 28 juli 2008
Woonplaats: Thuis
Berichten: 2.031
Standaard Verdriet

Hallo allemaal,

Ik hoop niemand verder tegen de borst te stuiten, maar wil graag mijn verhaal even kwijt.

Onze zoon is op 11 maart geboren en ik merk dat ik nu veel meer last van mijn hormonen heb dan tijdens de zwangerschap.
Ik heb echt momenten dat ik alleen maar kan huilen en denk 'had ik dit maar nooit gedaan'. Ik kan niet eens duidelijk uitleggen waarom, het voelt gewoon heel zwaar en naar.

De bevalling was alles behalve magisch en de nasleep is ook erg zwaar. (zie bevallings verhaal en ander topic knip/ontsteking/genezing).
Het feit dat ze mijn kindje vrijwel meteen naar de special care afdeling brachten en ik alleen achterbleef na alle paniek, en in mijn eentje ineens compleet uitgeput om me heen zat te kijken, helpt denk ik ook niet. Ik merk dat ik er vooral eerder last van heb als mijn man thuis is. Dan ben ik sneller geneigd om te zeggen 'ga jij maar kijken', of 'verschoon jij hem even?', etc. Alsof ik even weg wil vluchten in mijn eentje en alleen maar wil huilen. Ik kan dan ook heel onaardig doen tegen mijn man.

De nachten vallen me ook zwaar, overdag in mijn eentje gaat het nog wel, ik denk omdat ik niet anders kan dan er voor mijn kindje zijn en voor hem te zorgen, met hem te spelen en ik gewoon geen tijd heb om me bezig te houden met mijn gedachtes.

Ik heb jaren gevochten tegen depressie en heb ook medicatie. Het ging al heel lang goed en tijdens de zwangerschap ging het ook goed. Maar nu voelt het soms zo vreselijk zwaar, alsof ik alleen maar wil vluchten en spijt heb van onze wens. Ik voel me dan ook direct weer schuldig, want het duurde al zo lang eer we zwanger waren en hebben ook met een mk moeten dealen. We hebben onze wens, waarom ben ik soms dan zo leeg en zo verdrietig?

Ik voel me van onder mismaakt, door alle narigheid (zware ontsteking) en ik voel me ook gewoon niet lekker. Daarnaast eet ik al een week of 2 1/2 gewoon heel slecht omdat ik geen eetlust heb door de zware antibiotica.

Ik hoor en zie zoveel verhalen van roze wolken en golven van liefde, ik weet niet eens zeker of ik die golf wel gevoeld heb of niet? Als ik hem wel al gevoelt, had ik dat toch wel geweten? En dan kijk ik naar mijn zoontje en knuffel ik met hem, en dan hou ik zoveel van dat kleine mannetje. Het is zijn schuld natuurlijk niet.

Maar ik voel me zo ellendig soms. Zo verdrietig, ik kan dan alleen maar huilen. Hoe lang blijven die hormonen zo heftig parten spelen? Het is niet continu zo, maar het komt en gaat. Ineens komt het op spelen en dan is het ook na een nachtje slapen weer weg en gaat het weer dagen goed.
En zijn er mensen die dit een beetje herkennen?
__________________
Sterretje* 2009,
Zoontje 2011
---------------------
En van je heeela heeela heeela hooolala! Hey!

Laatst gewijzigd door Biccy; 2 april 2011 om 22:09
  #2  
Oud 2 april 2011, 22:26
Senior Member
 
Geregistreerd: 7 februari 2008
Berichten: 728
Standaard Re: Verdriet

herkenning hier.

2 jaar voor de geboorte van mijn zoon ook een depressie gehad. De eerste maanden met baby waren voor mij ook vreselijk. Achteraf bekeken heb ik gewoon een postnatale depressie gehad maar ik herkende het niet omdat de symptomen wel iets milder waren dan bij mijn vorige depressie. Het heeft echt wel een jaar geduurd voordat ik weer een beetje mezelf was en gewoon kon genieten van het moederschap.

Ik denk dat het er ook wel een beetje bijhoort hoor.Heel veel vrouwen ervaren die eerste weken/maanden als zeer intensief en zwaar. Het is ook gewoon een aanslag op je hele gestel. Hormonen,slaapgebrek,nieuwe ervaringen. Niet iedereen kan daar evengoed mee overweg.Het is alleen jammer dat je daar zo weinig over hoort.

Mijn advies is om jezelf gewoon goed in acht te nemen. Je bent bekend met depressie en weet wanneer je gevoelens niet meer acceptabel zijn. Ga anders eens langs de huisarts voor een gesprekje. Praten over je ervaringen met iemand van buitenaf kan soms al erg opluchten.

Sterkte met alles en bedenk dat je zeker niet de enige bent.
__________________


mama van een zoon en een dochter. Quinten 24-09-2008 en Sidney 15-05-2011 )
  #3  
Oud 2 april 2011, 22:31
Flamingo's avatar
Senior Member
 
Geregistreerd: 9 december 2009
Berichten: 902
Standaard Re: Verdriet

He bah, wat vervelend dat je je zo voelt.
Als je denkt dat het je boven de pet uit stijgt dan moet je gewoon je huisarts op de hoogte stellen hoor!!
Maar om je vraag te beantwoorden hoe lang dit gevoel duurt.... moeilijk te zeggen.
Ik heb zelf ook een knip gehad (mijn zoontje is met vacuum gehaald) en de genezing ging ook alles behalve goed. Na een week kon ik pas een paar pasjes doen en uit bed. De wond is gaan ontsteken en de hechting moest eruit, daarna moest de wond helen zonder hechting....
Ik weet wat je doormaakt, maar het komt goed!!! Echt waar!! Voor mij is het inmiddels bijna een jaar geleden en ik voel me nu goed.
Ik herken heel erg hoe je omschrijft hoe de dingen gaan. Als je alleen bent dan gaat het wel, maar als je man er is dan moet hij het ontgelden. Zo was het bij mij ook. Ik was jaloers op zijn heerlijke 'normale' werkdagen, zonder stress, kindje, pijn van onder.....

Echt, geloof me, het komt goed. Maar het heeft tijd nodig! Probeer van je kleintje te genieten. De tijd vliegt (achteraf) voorbij! Mijn ventje wordt volgende maand alweer 1!!

Veel sterkte, en als je twijfelt of je het allemaal aan kan, dan wel je huisarts waarschuwen hoor.

En trouwens,
Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je zoontje! 3 weekjes oud nog maar.... Geniet van je kleine manneke. !!!
__________________
TROTSE MAMA!! Mijn allerliefste alweer 3 jaar!!
...Verdrinken in die mooie blauwe oogjes van je...
Geheel onverwacht staan (& GAAN!!) we er samen voor kleine vent!
  #4  
Oud 2 april 2011, 22:32
Biccy's avatar
Vip Member
 
Geregistreerd: 28 juli 2008
Woonplaats: Thuis
Berichten: 2.031
Standaard Re: Verdriet

@ Beagle;
Dank je voor je reactie.

Ik geloof ook wel dat het erbij hoort, alleen dat veel vrouwen er over zwijgen verder. Ik vind dat jammer en moeilijk, ik voel me daardoor soms echt een soort mislukking omdat het lijkt alsof ik de enige ben die dit soort gedachtes en gevoelens heb.

Mijn man houd me wel goed in de gaten verder, ivm postnatale depressie, maar wanneer is dat het en wanneer niet?
Volgende week vrijdag heb ik weer een afspraak bij mijn psycholoog, en ik denk dat ik het wel aankaart. Maar gelijktijdig denk ik dan, wat als ik hier eerlijk over praat, pakken ze dan mijn kindje af?

Ik heb verder geen kwade gedachtes naar mijn kindje toe, maar ik vind het wel degelijk een behoorlijk aanpassing en een hele ervaring. Ik heb er denk ik gewoon meer moeite mee soms.

Ik weet het ook verder niet, ik voel me gewoon heel moe en leeg

@Flamingo;

Dank je
Ja misschien is het jaloezie soms, hij naar zijn werk en ik thuis, nog steeds met pijn en ik bloed nog zo erg. Eigenlijk hetzelfde als bij jou, vreselijke ontsteking met gaten en al, alle hechtingen zijn er uit en het is een grote open wond nog.

Ik geniet gelukkig ook wel van ons mannetje, maar soms ineens ben ik zo leeg.

Ik vind het allemaal gewoon heel heftig denk ik
__________________
Sterretje* 2009,
Zoontje 2011
---------------------
En van je heeela heeela heeela hooolala! Hey!
  #5  
Oud 2 april 2011, 22:38
kris8's avatar
Expert member
 
Geregistreerd: 17 augustus 2009
Berichten: 6.779
Standaard Re: Verdriet

Tuurlijk moet je het aankaarten ! En waarom zouden ze je kindje bij je weg-halen ? Ik lees daar in jouw verhaal geen enkele reden voor echt niet. Ja je bent somber en je hebt het zwaar en de wolk is bij lange na niet zo roze als je gehoopt/ gedacht had. Maar juist door er eerlijk over te zijn geef je het een kans om anders te worden !
Oh en ik ben nooit depressief geweest maar heb de eerste weken na mijn bevalling (ook erg zware bevalling ) ook echt niet als roze wolk ervaren. Het was eerder een soort van overleven.. en heb zelfs wel eens als ze weer huilde met mijn handen tegen mijn oren mezelf in wc opgesloten omdat ik het gewoon niet meer trok.. kan me daar nu een jaar verder niets meer bij voorstellen...
__________________
  #6  
Oud 2 april 2011, 22:39
kris8's avatar
Expert member
 
Geregistreerd: 17 augustus 2009
Berichten: 6.779
Standaard Re: Verdriet

Oh enne gefeliciteerd he ! Maar ook sterkte en heb vertrouwen het komt goed, maar juist wel praten hoor... ! Zeker met je psycholoog.. !
__________________
  #7  
Oud 2 april 2011, 22:47
Biccy's avatar
Vip Member
 
Geregistreerd: 28 juli 2008
Woonplaats: Thuis
Berichten: 2.031
Standaard Re: Verdriet

@kris; dank je wel

Ik denk ook wel dat ik het aankaart bij hem, gewoon om even alles eruit te kunnen gooien.
Ik zie mezelf ook wel opgesloten op de wc zitten hoor, zeker als ie' weer eens brult!
Wat ik heerlijk vind soms, hoe 'erg' het ook klinkt, ik de wetenschap dat mijn man na 2u de voedingen doet en ik kan blijven liggen tot de ochtend. Dan kruip ik lekker weg onder de dekens en kan ik echt even bijkomen!
__________________
Sterretje* 2009,
Zoontje 2011
---------------------
En van je heeela heeela heeela hooolala! Hey!
  #8  
Oud 2 april 2011, 22:53
Flamingo's avatar
Senior Member
 
Geregistreerd: 9 december 2009
Berichten: 902
Standaard Re: Verdriet

Heerlijk de nacht door! Dat scheelt ook alweer!
Die nachtrust vond ik ook killing hoor. Ik had na 7 weken een gigantische dip, ik kon niet meer was echt doodop. Volgens mij heb ik hier toen ook wel een topic geopend om even lekker van me af te kunnen schrijven!! En alleen het opschrijven lucht al een beetje op

ps; Ik moest met de wond in bad met een klein laagje lauw water met biotex(groen) gaan zitten. Dit hielp bij het genezen. Verder duurde het allemaal veel te lang voor mijn gevoel. Als die pijn maar eens weg is, dan kun je al veeeeeel meer genieten, en beetje bij beetje zal ook het litteken weg trekken.
__________________
TROTSE MAMA!! Mijn allerliefste alweer 3 jaar!!
...Verdrinken in die mooie blauwe oogjes van je...
Geheel onverwacht staan (& GAAN!!) we er samen voor kleine vent!
  #9  
Oud 2 april 2011, 22:57
Biccy's avatar
Vip Member
 
Geregistreerd: 28 juli 2008
Woonplaats: Thuis
Berichten: 2.031
Standaard Re: Verdriet

Oorspronkelijk geplaatst door Flamingo Bekijk bericht
Heerlijk de nacht door! Dat scheelt ook alweer!
Die nachtrust vond ik ook killing hoor. Ik had na 7 weken een gigantische dip, ik kon niet meer was echt doodop. Volgens mij heb ik hier toen ook wel een topic geopend om even lekker van me af te kunnen schrijven!! En alleen het opschrijven lucht al een beetje op

ps; Ik moest met de wond in bad met een klein laagje lauw water met biotex(groen) gaan zitten. Dit hielp bij het genezen. Verder duurde het allemaal veel te lang voor mijn gevoel. Als die pijn maar eens weg is, dan kun je al veeeeeel meer genieten, en beetje bij beetje zal ook het litteken weg trekken.

Ik neem zoutbaden, dat helpt ook wel, maakt het in ieder geval goed schoon!
En ja die nachtrust...pfff... en dan de wetenschap dat dit nog wel weeeeekeeeen of maaandeeeen zo doorgaat. Ze zeggen wel, slaap overdag als de beeb slaapt, maar ik word dan steevast met hoofdpijn wakker...echt lekker slaap ik dan niet.

Over slapen gesproken, denk dat ik mijn bed maar ga opzoeken voor meneer wakker word en een fles wil! Na de volgende voeding is het mijn man zijn beurt weer, dus kan ik even bijkomen. En morgen is het hier moederdag, dus morgen mijn allereerste moederdag! Genieten is dan een must hoor
__________________
Sterretje* 2009,
Zoontje 2011
---------------------
En van je heeela heeela heeela hooolala! Hey!
  #10  
Oud 3 april 2011, 02:20
draak86's avatar
Expert member
 
Geregistreerd: 7 maart 2008
Woonplaats: Noord-holland
Berichten: 5.448
Standaard Re: Verdriet

Heeeel herkenbaar en achteraf gezien had ik een pnd. Gejankt,gebruld heb ik. Had ik toen maar aan de bel getrokken, het heeft de eerste maanden met die kleine goed verpest en daar pluk ik nu nog de vruchten van.

Dus meis, trek echt aan de bel hoor als dit over een week of 2-3 nog zo is. Had ik het maar gedaan....
__________________


Kyan, 2008
Onderwerp gesloten

Voeg dit onderwerp toe aan:


Onderwerp tools

Regels voor berichten
Je mag geen nieuw onderwerp starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag je berichten niet bewerken

vB-code is Op
Smileys zijn Op
[IMG]-code is Uit
HTML-code is Uit
Trackbacks staan Uit
Pingbacks staan Uit
Refbacks staan Uit


© 2005 - 2014 Zwangerschapspagina.nl