Ik zie dat meerderen hier een 'eigen' topic hebben. Ik dacht 'laat ik er ook een openen, als soort van dagboek-achtig-iets'.
Dus bij dezen

Sinds woensdag was ik weer wat aan het vloeien, beetje bruinig. Maandag werd ik strontsjaggie wakker en had ik me toch een huiskamer-verander-keuken-afsop-manie. Ook gaf de weegschaal 3kg meer aan dan 'ie voor het weekend nog deed Het was allemaal al zo 'verdacht'.
Mijn beste moedertje zei al 'volgens mij moet jij ongesteld worden'.
Zoals jullie in mijn handtekening kunnen zien is mijn menstruatie sinds februari 2007 verre van regelmatig te noemen en er waren ook veel meer extreem lange cycli dan korte.
Maar vandaag ben ik dan toch, wederom na 21 dagen, ongesteld geworden.
Dit is zo dubbel voor mij. Aan de ene kant wil ik natuurlijk niet ongesteld worden, aan de andere kant is het weer een opluchting. Een cyclus van 21 dagen is altijd nog beter dan ruim 13 maanden niet ongesteld worden.

Ik ben blij dat we 19 april eindelijk naar de gyn gaan. Zulke extreme wisselingen in mijn cycluslengte baart mij zorgen. Het zal me vast een soort van rust geven om te weten hoe dit komt en wat er eventueel aan te doen is.
Aan de andere kant ben ik zó bang voor die afspraak Ik ben zelfs al bang voor de anamnese papieren die ik vandaag of morgen zal ontvangen. Ik heb jarenlang issues gehad met eten/weegschalen/gewicht. Ik zit nu eindelijk op de goede weg, heb vorige maand eindelijk aan mijn man durven te vertellen hoeveel ik weeg. Dit vertellen aan de gyn doet mij in angstzweet uitbarsten. Wat zal 'ie wel niet denken en zeggen?
Ik heb van Geertgen vernomen dat ze niet zo streng zijn als sommige andere gyn's die bijvoorbeeld een max. BMI van 30 toestaan.
Maar toch...je weet maar nooit. Wat nou als ik een uitzondering ben?
Ik kan gewoon niet zo goed meer rationeel nadenken als het om dit onderwerp gaat, hoe erg ik ook mijn best doe om het allemaal over me heen te laten komen...

*zucht* Ik maak het mezelf niet gemakkelijk, wie doet dat voor me

Trouwens, de weegschaal geeft inmiddels weer 3,6 kilo minder aan dan afgelopen maandag. Dat doet me dan weer goed

Groetjes Annedore

ik wil je heel veel succes wensen.
gr regi

@regi: Dank je!


Wat net ineens door mijn koppie schiet:

Mijn moeder was twee keer binnen twee maanden zwanger. Is dat nou niet stom

In dit geval geen 'zo moeder, zo dochter' verhaal dus.

Hoi Annedore,

Ik zit in ongeveer hetzelfde schuitje als jij. Een paar verschillen; ik heb al een kindje en ik heb een gewoon gewicht. Maar ook mijn cyclus is onregelmatig, de eerste zwangerschap is door de MMM ontstaan en we staan weer voor de poorten van het ziekenhuis voor een brusje.

Succes en misschien kunnen we iets voor elkaar betekenen!

@mol81: jullie natuurlijk ook heel veel succes gewenst!

Annedore in de bocht

Gisteren begonnen met obesimed, als ondersteuning bij het afvallen.
Ga ik vanochtend op de weegschaal staan, poepienieuwsgierig hoeveel ik was afgevallen.......

ben ik dus bijna een hele kilo aangekomen

Nu zit ik hier dus flink te balen, dit is niet de bedoeling van die ka-uu-tee pillen!

En nee.....ik heb niet teveel gegeten, ik hoor jullie denken
Dat kon ook niet, want ik heb echt heel de dag geen hongergevoel gehad. Wat dat betreft was ik dus echt enthousiast gisteren. Nu dus even niet meer.

Maar ik geef niet op. Net weer 2 pillen genomen. Straks lekker wat fruit eten en tussen de middag maak ik voor mezelf een lekker wortelsoepje

Nog 7 weken en 6 dagen tot de afspraak bij de gyn...ik MOET afvallen.

Groetjes (een toch nog strijdlustige) Annedore

Hey, heel veel succes met afvallen meis! Je kunt het!

Hey Annedore,

Ik ben voor de start met IVF/ICSI (ivm slechte zaadkwaliteit man overigens), moeten afvallen!!!

BMI te hoog (was toen geloof ik 35) en kon daardoor in ons behandeld ziekenhuis niet in behandeling worden genomen (strenge protocollen). Ik had ook onregelmatige cyclussen, dan weer 21, 33, 18 dgn enz. maar hoe meer ik afviel hoe regelmatiger de cyclussen werden .

Ik ben in 1,5 jaar tijd +/- 25 kg afgevallen en heb veel baat gehad bij de Weight Watchers en regelmatig bewegen. Onze heeeele grote kinderwens was voor mij echt een hele goede stok achter de deur en gaf me daardoor ook de moed om door te gaan.

Ik weet zeker dat dit jou ook gaat lukken en als je meer wilt weten kun je me altijd vragen!!

HEEEEEEEl VEEEEEEEEEL succes

Ruim een week geleden heb ik mijn ouders vertelt van het hele niet zwanger worden verhaal.
Mijn vader had geen idee dat we al drie jaar bezig zijn. Die pikt ook niet zoveel op.
Mijn moeder wil er niet aan dat ik misschien iets mankeer. Ze blijft bij hoog en bij laag beweren dat als ik de overtollige kilo's kwijtraak alles vanzelf weer goedkomt. Ik spreek haar niet tegen, want dat zou goed kunnen.
Maar ik houd ook andere scenario's in mijn achterhoofd waarbij zij zegt 'je vader en ik hebben een gezond kind op de wereld gezet, ik blijf erbij dat je niks mankeert, je moet 'gewoon' afvallen'.
Goed moeders, dat kan natuurlijk. Maar wij zijn klaar met speculeren en daarom willen we naar de gyn. Iemand moet ons zekerheid geven.

Het afvallen gaat gestaag. Dagelijks wissel ik enorm. Ik was vanochtend ruim een kilo zwaarder dan gisterochtend. Terwijl ik gister keurig gegeten heb en zelfs heb gesport en met de hond naar het bos ben geweest.
Anyhow...na 1 week met obesimed ben ik 2,1 kilo kwijt. Dan vergeet ik maar even wat ik zojuist op de weegschaal zag. Denk dat ik me ook maar niet meer tussendoor ga wegen, daar is geen pijl op te trekken.

Het klinkt misschien wat raar, maar we zijn ook met de babykamer begonnen. Het is een afzichtelijke kamer, waar we in de bijna 4 jaar dat we hier wonen amper wat aan hebben gedaan.
De kattenbakken en de krabpalen stonden er. Nu dus niet meer. De katten moeten een trap extra op, naar zolder.
Ik ben gisteren begonnen met losse verf van de muren afsteken. Het voelt goed. Het geeft hoop.
Heel soms denk ik wel eens 'en wat nou als er geen baby komt?'.
Nou ja, dan hebben we in ieder geval een mooi opgeknapte kamer, dat is altijd winst voor je huis
Maar toch hopen we natuurlijk dat we er, over niet al te lange tijd, ook meubeltjes in kunnen zetten en plankjes kunnen vullen met Zwitsal en luiertjes.

Groetjes Annedore

Toen wij een jaar of twee bezig waren met zwanger worden, kwam ik op het punt dat ik dacht 'het gaat ons zo toch niet lukken'.
Heel lang heb ik dus ook niet gedacht dat ik zwanger was. Wel een aantal keer voor de zekerheid testjes gedaan voorafgaand aan feestjes/kerst,just to be sure. Ik wist dan van te voren al dat ze negatief zouden zijn.

Nu ben ik ineens weer zo'n onzekere emomuts, die ik nog herken van vooral het eerste jaar dat we aan het proberen waren.
Afgelopen zondag had ik nog energie voor tien. Vanaf maandag ben ik 's avonds om 20 uur afgepeigerd en wil ik het liefst slapen.
Eergisteren, gisteren en deze morgen was ik ineens misselijk
Vanochtend werd ik wakker met een hele rand rode uitslag in mijn hals. Ik ben nagegaan of ik een andere sjaal draag, andere make-up gebruik of een nieuwe creme heb, maar niks van dat alles.
Daarnaast merkte ik ook kramperige steekjes op in mijn onderbuik en ben ik nogal euhh...vochtiger dan anders 'down under'
Volgens mij is mijn temperatuur zelf iets hoger dan anders. Maar die wil bij nogal eens schommelen.
Ik dacht 'ik ga vast weer na 21 dagen ongesteld worden, net zoals de laatste twee keer'. Maar dan had ik nu al moeten vloeien en dan zou het morgen moeten losbarsten. Maar daar merk ik helemaal niks van

Voor het eerst in een jaar a anderhalf jaar loop ik weer rond met gedachtes als 'zal het dan nu gelukt zijn?' en ' is er een wonder geschied?'.
Maar de nuchtere ik denkt 'joh, twee keer een cyclus van 21 dagen zegt niks, misschien is ie nu wel weer langer, je bent heus niet zwanger'.

Gatver de gatver, ik vind dit maar niks en ik vind het ook heerlijk
Stiekem soms dat gevoel hebben dat ik misschien wel zwanger ben, maar dan die doemgedachtes die zeggen dat dat nooit vanzelf gebeurd kan zijn. En dan begint mijn rug ook nog te zeuren
Ik schaam me bijna voor dit berichtje. Het zit vast allemaal tussen mijn oren, of ik heb wat onder de leden. Die hele beginstap door de afspraak te maken bij de gyn heeft vast onbewust iets getriggerd ofzo

Anyhow...toe be continued. Ik heb 20 maart bestempeld als eventuele testdag, we zullen zien...

Groetjes Annedore

Inmiddels al getest en ontzettend niet zwanger. Hoe heb ik ook anders kunnen denken?

Wel de afspraak bij Geertgen vervroegd naar 1 april. Ik zat mezelf toch gek te maken joh.
En uit te hongeren, waar ik dus NIKS van af viel. Logisch als je daarnaast 6 x in de week sport, mijn lichaam wilde alles vasthouden.

Maandag zei ik tegen manlief 'en nu wil ik het allemaal eens als een NORMAAL mens gaan doen'. Ik leef altijd zo in extremen, zo zwart-wit en alles of niets.
Of uithongeren of vol duwen met eten, beiden slechter dan slecht.
Dus maandag begonnen met normaal doen en nu al 2 kg lichter Normaal doen loont dus. Als een normaal mens één cakeje eten (dus geen twee, drie of een heel pak) is goed bevallen. Ik houd hem erin!

En dan wil ik nu ook als een normaal mens naar de gyn, die mij 'even' normaal zwanger gaat maken. Spread the word: normaal is het sleutelwoord! 8)

Groetjes Annedore