Ze gooide het wel een beetje van het is onze cultuur. Onze dochter vind haar oma (moeder van mijn vriend niet zo leuk) ze gaat er niet graag heen. Haar ooms vind ze wel leuk. Ik wisselde altijd een beetje af, soms mijn moeder, soms zijn moeder. Wel zo eerlijk toch? En als ze er eenmaal was vond ze het wel goed om daar te zijn. Ik kom er eigenlijk niet zo vaak. Het is sowieso een rare familie maar verder was er nooit echt heel geks met mijn dochter gebeurd of zo. Tot dit moment Mijn vriend staat achter mij en wil ook niet dat ze nog daar gaat. Zijn moeder heeft ook geen zin meer om op te passen. Hij wilde ook liever niet dat ze oorbellen zou krijgen, liefst nooit niet als het aan hem lag. En ik wilde het graag ooit met haar later doen, als ze wat ouder was. Zouden we samen gaan. Dat is nu verpest. Maar ik probeer het te verwerken. Want we kunnen er niks meer aan doen. Ik ga ook geen politie erbij halen. Maar ik wil denk ik wel aan de juwelier wat vragen stellen.
Oke, ik zou het absoluut niet goedkeuren máár ik zou mn schoonfamilie niet verbieden oid om met haar om te gaan. Waarschijnlijk is schoonzus zich van geen kwaad bewust. Ze deed het denk ik niet om jullie boos te maken, maar je dochtertje blij. Ik zou ze wél heel duidelijk maken dat ze grensoverschrijdend was en ook uitleggen waarom.
Dankje meis. Ze is ook een beetje boos op me (mijn dochter dus), maar mijn moeder en ik leggen haar ook uit dat we het niet wilde omdat ik niet wil dat ze pijn heeft. Ze wil gewoon dat ik het mooi vind, anders word ze verdrietig. Ik heb ook gezegd, ik vind het prachtig en we laten ze zitten. Ik ga ze er niet uit halen, eerst pijn lijden en dan er uit halen, nee hoor. Maar je bent toch gevoeliger voor ontstekingen. Al verzorg ik het goed. Het gaat gewoon om het principe dat je dit niet doet bij een kind van een ander, zonder het te vragen. Naar mijn weten ben je dan niet helemaal 100. Ze is bijna 20, ze moet dit toch kunnen bedenken! Maar verder doet ze ook altijd waar ze zelf zin in heeft. Haar moeder en familie hebben verder ook problemen met haar. Maar daar ga ik verder niet op in in dit topic.
Het gaat voor mij verder dan dat. Ik wilde dat ze later zelf zou kunnen beslissen of ze oorbellen wilt of niet. Maar dat gaat dus niet meer, daar ben ik erg verdrietig om. Iemand anders heeft die keus al gemaakt. Ze had beter moeten na denken en de consequenties dragen.
Dan heeft schoonzus een zeer slecht vermogen tot inschatten wat wel/niet kan, daar zou ik mijn kind nooooit bij alleen laten...
En oh, ik verbied geen contact. Ze mag alleen niet meer blijven logeren, en ook niet zonder mijn vriend daar naar toe. Mijn schoonmoeder wilt trouwens niet eens meer oppassen. Jammer dat het zo moet gaan allemaal. Ik had het anders gewild!
Wie weet, ik noem maar een dwarsstraat, heeft sch zus geen kinderen en dan is het vind ik, al lastiger om zo inlevend/diepgaand te denken. Maar goed, misschien ben ik daar wat gemoedelijker in.
Mijn schoonmoeder is ook nog van de Hindoestaanse tradities maar weet dat wij daar niks mee van doen hebben en respecteert dat. Daardoor kan ik mijn kinderen ondanks onze verschillende opvattingen qua opvoeden met een gerust hart bij haar achterlaten. Ze past zich aan aan onze wensen. Heel erg jammer dat dat bij jou niet gebeurt. Ik had het ook zo opgelost zoals je nu doet. Denk dat dat de meest verstandige beslissing is voor nu.
Misschien kan je je momentje nog een beetje pakken door op ten duur hele mooie gegraveerde oorbellen uit te zoeken met haar. Een paar dat je blijft bewaren en koestert.
Hier ben ik het helemaal mee eens, emoties horen "gewoon" bij het leven en jij als mama hebt ook het recht om je boos, verdrietig, blij of hoe dan ook te voelen. Ik zou wel met je meisje bespreken waarom je boos/ verdrietig op oma en tante bent. Dat dochter nog steeds een heel mooi meisje is en dat dit echt niet haar schuld is. In een andere kamer zetten, daar "trappen" alleen de ouders in, kinderen hebben echt wel door dat er iets niet goed is.
Ik zou er in eerste instantie ook boos om zijn. Maar meer omdat ze het niet gevraagd hebben en xo zonder toestemming hebben gedaan. De juwelier zou ik niks verwijten. Vind het toch echt de schuld van je schoonmoeder en schoonzusje. Maar ik zou er ook geen onwijs drama van maken. Het is geen neuspiercing! Het zijn een paar schattige oorbelletjes. Als je ze er uit haalt geoeien ze zo weer dicht.
Ooowh ik zou echt woest zijn en dit overduidelijk kenbaar maken. Die is niet goed zeker? Daarnaast zou ik der voor een tijdje niet hoeven te zien of spreken. Hier zag ik laatst op fb dat een oma gaatjes had laten schieten bij der kleindochter van 4 maanden terwijl de ouders van niks wisten, gelukkig voor haar vonden de ouders dat leuk. Ik heb gelijk tegen me moeder gezegd dat ze dat niet hoefde te proberen, al zou ze dat ook nooit doen.
En die gaatjes blijf je altijd zien. Niet iedereen vind oorbelletjes bij een 3-jarige schattig. De meningen zijn daar erg over verdeeld.
Als ik kijk naar mijn kinderloze zusje kan ik me daar best een voorstelling bij maken. Tenslotte waren wij (zusjes en ik) allemaal nog geen 2 toen we knopjes kregen. Dus ergens zou ik haar gedachtengang best kunnen begrijpen als ze denkt van; "Goh dat zal mama best leuk vinden." Neemt niet weg dat ik flink uit mijn stekker zou gaan, maar dat is hetzelfde als zus/sz/moeder/sm mijn kind mee naar de kapper zou nemen. Het is geen mishandeling, maar het zijn wel grote uiterlijke veranderingen en dat doe je niet zonder te overleggen met de ouders.
Heb ik ook gedaan. Ik heb ook meerdere malen gezegd dat ik de oorbellen heel mooi vind staan en dat ik zeker niet boos ben op hun, maar dat ze het had moeten vragen (schoonzusje dus) ik hoop dat ze het snapt. En dat ik het verder kan verwerken. Jullie reacties doen me wel goed.
Nee helaas.. Ze waren toen ze nog baby was ook opdringerig. Met haartjes afscheren. Wilde ik ook niet. Ook nog heisa over geweest. Jammer dit allemaal.
Belachelijk!! In mijn schoonfamilie (tevens van een andere cultuur) komt het voor dat mijn schoonmoeder zonder overleg de haren knipt van haar kleindochters of henna in hun haren, handjes of voetjes gebruikt. Ik wil dit echt absoluut niet hebben! Mijn man maakte een keer een grapje toen ie met onze dochter daar was geweest dat haar haren(mooie bos haar) kort geknipt waren. Naaa ik was boos! Het huilen stond me nader! Maar dat bleek gelukkig een flauwe grap.