Goed hoor dat je dit doet en kunt. Ik zou willen dat ik het ook zou kunnen maar ik ben iemand die conflicten uit de weg gaat.. Helaas.. Nou het komt vast goed. Dankje ook voor je reactie!
Ahh ja lastig is dat. Al is het soms wel verstandiger om conflicten uit de weg te gaan Hopelijk praat je zus meer dan ze doet. En anders staat de verpleging je vast bij. Voel je niet bezwaard om hen te vragen je te helpen hiermee, ze zijn er juist voor jou.
Soms verstandiger ja, soms ook niet haha. Nou ik zal inderdaad de verpleging inschakelen. Haar kennende staat ze gewoon ineens naast mijn bed alsof er niets speelt.. hoe kwetsbaar ben je dan, maak me daar best druk om. Ik wil gewoon genieten en niet steeds angstvallig naar de deur moeten kijken. Als ik weer een 1persoonskamer krijg vraag ik ook of ze mijn naam er niet op doen. Dan moet ze wel vragen waar ik lig.. hoewel ze misschien ook wel zo slim is om het bij de receptie te vragen..
Pff bizar dat sommige mensen zo ver durven te gaan. Al zou die sfamilie van mij dat ook kunnen, vandaar onze keuze. Maar ik begrijp ook dat dat niet zomaar iedereen lukt. Mocht ze toch binnen komen, druk dan gelijk op de bel en pak je kindje lekker bij je. Zo kan ze er nog geen vinger naar uitsteken. Het wiegje lekker tegen je bed aan laten zetten zodat je er niet uit hoeft. Ik hoop dat ze je kraamtijd niet komt verpesten..
In het ziekenhuis waar ik werk kunnen ze ook een soort ‘blokkade’ inschakelen in het patientensysteem waardoor juist de receptie niet mag/kan zeggen dat jij überhaupt in dat ziekenhuis ligt en waar. Weet niet of dat overal mogelijk is. Pas nog meegemaakt bij een oudere Turkse dame die zo vermoeid en ziek was maar toch haar grote familie niet aan het verstand kreeg dat bezoek teveel was..
Hier had de vp een briefje op de deur gedaan: bezoek melden bij verpleging. Zo konden ze ongewenst bezoek weren. Onder het mom: nee sorry...ze heeft haar rust nodig. Alleen ... en ... kunnen hier op bezoek komen. De rest pas na thuiskomst.
Mijn schoonouders heb ik bij de 2e van te voren laten weten dat ze konden komen als ik thuis zou zijn. Mijn ouders en zusje mochten komen, Maar heb mijn zusje wel weg moeten sturen omdat ik niet volhield. Dat vond ze ook geen enkel probleem. Ik zou je vriend instrueren, die kan er dan toch voor zorgen dat ze niet komt of je ouders, als jij het niet wil houdt het op toch?
Ik ben nog lang niet zwanger (mmm) maar heben hier ook al over nagedacht omdat ik het onlangs met familie heb meegemaakt. Schoonouders willen ook meteen na de bevalling op de hoogte worden gebracht. Ik zie dit zelf totaal niet zitten. Stel (mocht het ooit zover komen) dat ik midden in de nacht zal bevallen dan zie ik echt het nut er niet van in om (schoon) ouders meteen te bellen. Ik wil toch echt even opfrissen en aanleggen en genieten en daarna is iedereen welkom. Bij een poliklinische bevalling dus pas thuis. Die eerste paar uren gaan echt voor ons zelf zijn. Waarom zou ik ze dan moeten bellen? Iedereen klaarwakker en toch niet welkom tot in de ochtend. In het zh waar ik wil bevallen is bezoek vanaf 10.00 uur welkom. Dus ook mijn bezoek. Vanaf een uur of 8.30 zullen ze dan ook telefoon krijgen. Mijn ouders weten dit en vinden dit heel normaal. Schoonouders zullen dit ter zijner tijd iets lastiger vinden. Ook hier een fors conflict in de familie. Diegene is totaal niet welkom wanneer het conflict dan nog bestaat. Niet de eerste dag maar ook daarna niet. Diegene mag eerst het conflict oplossen en anders heb ik ook geen zin om diegene te zien. Dat zal lang niet iedereen begrijpen maar zolang mijn man en ik het maar begrijpen
Ik begrijp heel goed dat je de eerste tijd voor jullie zelf zouden willen hebben, maar besef je ook dat je zo vreselijk gelukkig bent dat je dit met je naasten wilt delen, ook al is het midden in de nacht. Ik hoop dat jullie snel een mooie zwangerschap gegund is!
Bij onze oudste zoon zijn de opa's en oma's van beide kanten na de geboorte heel even op visite geweest. Was toen voor mijn schoonouders een rare dag omdat mijn schoonvaders vader (dus over-opa van onze oudste en jongste) op diezelfde dag overleden was. Dus die konden wel even wat afleiding gebruiken. Verder bezoek is er toen niet geweest. Bij de geboorte van onze jongste hebben opa's en oma's wel contact gehad na de boodschap van de geboorte, maar zijn verder niet langs geweest. En aangezien de bevalling pittiger was dan bij de oudste en mijn naweeën pijnlijk zijn (heb dit bij de oudste nooit bewust gehad) en ik door hart monitoring niet naar de gewone afdeling kon, vond ik het niet eens zo heel erg dat we geen visite hebben gekregen. Gelukkig begrijpen de opa's en oma's dat een bevalling pittig is en dat een lang bezoek daarom niet gewenst is.
Dat is natuurlijk heel persoonlijk. Wij hebben de eerste 3 u helemaal niemand op de hoogte gesteld en hebben juist heerlijk in een coconnetje gezeten met zn 3en en daarna het geluk gedeeld.
Ik wilde het echt niet delen met iedereen midden in de nacht hoor, wilde gewoon m’n man om me heen en verder niks.
@manaolana en @Fristi2012 jullie hebben natuurlijk helemaal gelijk. Ik wilde alleen maar zeggen dat het soms heel anders loopt dan je van tevoren bedenkt. Ik had van tevoren ook in mijn hoofd dat we de eerste paar uur alleen zouden doorbrengen, maar wij wilden zo vreselijk graag wat mensen inlichten
Ik ben daar gelukkig veel mondiger in geworden. Op dit moment spreken jullie elkaar niet, dus hoeveel erger kan het worden? Ik zou dan alleen je eigen ouders inlichten als zij het voor zich kunnen houden aan je zus (neem aan van wel toch het zijn je ouders?) En schoonfamilie bellen wanneer jullie eraan toe zijn. Staan je partner en jij er wel hetzelfde in?
Ik ben ook wel benieuwd hoe het is gegaan TS! Hopelijk naar jullie zin!! Goede tips werden hier gegeven. Ik kan werkelijk zó kwaad worden om mensen die zichzelf zo belangrijk vinden dat ze maar binnen banjeren bij iemand die net bevallen is.
Of dat (schoon)ouders weten dat het zo ver is en je ze niet onnodig lang in spanning wil laten zitten. Hier wisten mijn ouders het bij alle 4, 3x omdat ze zouden oppassen en 1x omdat ik thuis woonde. Maar weten dat het geboren was was voldoende, ze sprongen niet gelijk in de auto maar pas wanneer het ons (en hun ) uit kwam.
Hier is op mijn kinderen na niemand welkom, veel zijn al op de hoogte en zullen dit ook duidelijk vermelden op het geboortekaartje. Ons kindje gaat vrijwel direct na de geboorte na de intensive care i.v.m. een aangeboren hartafwijking en zal een zware periode tegemoet gaan vanwege minimaal 1 open hartoperatie zolang ons kindje daar ligt hebben wij besloten geen bezoek te willen ontvangen pas wanneer we thuis zijn en wanneer dat is geen idee maar dan zijn we al een aantal weken/maanden verder. Het zal mij me reet roesten wat me familie daar van vind en dat boeid me echt niet..