Dat heb ik gehad met een serie waar ik helemaal in zat en die is door Corona zo afgeraffeld dat ik met zoveel vragen bleef zitten. Daar kan ik weken door van slag zijn
Het valt mij mee hoe het mentaal met mij gaat. Ik geniet zo van hem vasthouden en waar mijn man de zorg voor hem eerst op zich nam (na de zware bevalling en na de baarmoederontsteking) neem ik nu het voortouw. Ik zou zo nog een kindje willen, denk ook dat die kinderwens nooit echt stil zal zijn. Maar god nee weer traject in, miskraam, zwanger en nog erger...bevallen brrr. Nee dat wil ik niet meer. Jammer dat de ooievaar geen kinderen brengt T is goed zo. Loopt ook best oke thuis, qua aandacht voor de andere kinderen en o wat zijn ze leuk met hun broertje. De oudste heeft zo'n engelengeduld met hem: maakt niet uit hoe erg hij huilt, hij houdt hem stevig vast en praat liefdevol tegen hem. De middelste is met begeleiding haha, die is ineens klaar met zn broertje en duwt hem dan weg. Ik draai wassen etc dus ook in het huishouden pak ik het weer op. De angst voor een pnd heb ik niet meer. Ik was vooral bang voor verergering van de angst en mogelijk weer paniekaanvallen maar het is goed beheersbaar.
Hier hadden we toen ze een half jaar was corona in huis. Ze was echt heel benauwd en ik vond dat echt zo spannend dat ze 3 dagen in bed mocht. We hadden neusspray en na 3 dagen ging het veeel beter dus moest ze terug naar haar eigen bed. Nou dat wilde madam niet hoor Uiteindelijk hebben we haar getroost en wel weer terug gelegd in bed. Dat heeft 1 avond/nachtje geduurd en toen had ze door dat ze niet meer in bed mocht en gaf ze het op
Man, dat is ook mijn angst. Dat door het traject die wens nooit echt stopt hier altijd geroepen nooit een derde! Een keer zwanger is genoeg (oudste is niet van ons), vreselijke zwangerschap! 8 maanden misselijk en meerdere ziekenhuis opnames. Jarenlang traject En toch gaan we verhuizen omdat ons huis te klein is en we nu geen plek hebben voor een 3e En ik ben zo blij voor jullie dat het gelukt is en dat je nu zo geniet ❤
Ah lief dank! Ik ga gewoon zo'n vervelende moeder worden die gewoon gaat wachten op kleinkinderen Laat hun partner maar fijn dat doorstaan, ik doe t niet meer. Ik ga voor wel de lusten niet de lasten
Waar gaan jullie heen als ik vragen mag? In de buurt van waar jullie nu wonen? (ben verder niet nieuwsgierig aangelegd of zo.... )
Wat fijn om te lezen dat het goed beheersbaar blijft! Lekker genieten van je knappe mannen. Leuk ook om te lezen dat ze zo gek zijn op hun kleine broertje. Geniet! ❤️ Vraagje, wanneer kreeg je last van paniekaanvallen etc? Ik heb dus angststoornis opgelopen na bevalling dochter met veel paniekaanvallen. Nu ook zo enorm bang dat dit bij de tweede ook zo gaat zijn.
Hahaha. Ja ik ook. Ben ze nu al aan het voorbereiden dat ze voor kleinkinderen moeten zorgen later Fijn te lezen dat het goed met je gaat
Dit hadden wij ook na mini O. Die heeft echt maanden bij ons in bed gelegen en opeens was ik het zat. 2 avondjes even doorbijten en toen was het over. Maargoed zal wel los lopen. Nu ligt ze ook in haar eigen bedje gelukkig.
Oeh ik had hier nooit moeite mee. 4x alles bijna direct na de bevalling weg gedaan hahaha. En ja, dus 3x gewoon opnieuw gekocht Alleen m’n werkpantalons vond ik wel zonde..
Och. We hebben hier nog steeds periodes dat jongste bij ons ligt. Is 9 intussen en neemt steeds meer ruimte in. Maar er zijn periodes dat hij die nabijheid nodig heeft.
En dan bij ons ligt ze dik te keten hè. Aan m’n haren trekken en als ik me dan naar haar toe draai en over haar bolletje aai, begint ze echt te schaterlachen. Om 3.00 in de nacht ofzo
Haha. Zit je niet op te wachten op dat tijdstip. Hier wordt wel goed geslapen, maar het formaat van de jongeman helpt niet meer echt mee voor ons comfort. Ben wel vaker uitgeweken naar zijn bed. Zeker als man dan ook nog beginnen t te snurken, en duwen dus ook niet helpt omdat die niet draaien kan. (En er ligt iemand tussen, dus duwen zelf is al onhandig genoeg) Gelukkig slaap ik prima in de hoogslaper vol knuffels en Donald ducks
Ik begin het boven zitten en rusten op bed een beetje zat te worden. Morgen ben ik een week geleden bevallen. Iedereen zegt continu met klem niet te veel trap lopen, doe rustig aan, laat je lekker verwennen. Maar ik wil zo graag lekker wandelen en op pad, genieten van het mooie weer!
Maar dat is toch afhankelijk van hoe jij je voelt? Bij de 2e voelde ik mij heel snel lichamelijk weer goed en iedereen was vol verbazing dat ik zo snel alweer op de been was en zelf mijn zoontje naar de opvang kwam brengen etc. Tja je moet wat wanneer er geen kraamzorg meer is en man is aan het werk. plus ik voelde mij lichamelijk ook gewoon goed. Dus als jij denkt dat het gaat, maak gewoon een klein ommetje om mee te beginnen (En Nog gefeliciteerd trouwens) !