droombevalling (van een 2e) thuis slapend zoontje (die niks hoort of merkt ) Manlief vk alle aparatuur voor eventuele complicaties netals de 1e, max 3,5 uur weeen 3x persen en tadaaa baby ohja en de service van een ZH , zustertje die om de 3 uur mn baby komt aanleggen zodat ik ff kan bijkomen geen scheurtjes, vriendelijk bedankt!
euhm.....dat ik s'-morgens wakker word en de VK net naast mn bed staat om de kleine lekker bij mama in bed te leggen en ik het gedeelte bevalling lekker overgeslagen heb
Leuk om te lezen dat er meiden zijn die graag wakker worden met een baby naast zich. Vriendin van mij is bevallen terwijl ze niet wist dat haar bevalling was begonnen (dochter is geboren met 36+4). Toen de persweeën zich aandienden dacht zij dat dit de gewone weeën waren die begonnen. Dus VK en man lief gebeld. Die zijn gekomen, VK keek, het hoofdje stond al, 1x persen en dochterlief was geboren. Ondanks een droombevalling (amper pijn, niet gescheurd, geschaafd, knip of hechten) heeft ze het hier heel moeilijk mee. Ze heeft zich geestelijk niet op de bevalling kunnnen voorbereiden en voor haar gevoel was ze "plotseling" moeder. Dat lijkt me ook niks (een dag ontsluitingsweeën ook niet hoor!!!!). Zelf ben ik van 7 cm naar volledige ontsluiting in een paar minuten gegaan, en toen had ik ook echt zoiets van: We stoppen ermee, morgen gaan we wel verder. Dit trek ik niet Dus een beetje pijn mag van mij wel.
Ja, ik had ook echt de periode van de bevalling nodig om op de één of andere manier de overgang te maken van 'baby in de buik', naar 'baby op de buik', zeg maar... Ik denk dat ik een stortbevalling ook als heel heftig zou ervaren! Daarnaast heb ik ook wel zoiets van: hoe kl*te het ook was op bepaalde momenten, ik had het dan toch weer niet willen missen... ook wel een beetje dubbel...
Ik vind het ook een beetje dubbel. Aan de ene kant heb je bij je bevalling geen centje pijn geleden, maar geestelijk wel. Ik denk dat je dan beter lichamelijk wat pijn kan lijden als geestelijk. Ondanks dat mijn bevalling heel snel is gegaan (toen de weeopwekkers zijn werk zijn gaan doen ben ik in 1 uur en 40 minunten van 3 cm naar de volledige geboorte gegaan), heb ik wel het proces van moeder worden "bewust" megemaakt. Voordat mijn vliezen zijn gebroken, had ik wel weeën. Mijn bevalling is stil komen te liggen nadat mijn vliezen zijn gebroken. Ik kan me nog zo goed herinneren dat de gyn zei "Volgende wee word ze geboren". Ik schrok me het hoedje, keek op de klok en zag dat ik pas anderhalf uur bezig was. Ik dacht echt: Dat kan niet, dat kan niet, dat is onmogelijk Laat staan als de VK komt, ze kijkt, je perst en je word moeder. Een goede middenweg zou ideaal zijn.
Ik wacht even met een tweede kind tot je thuis mag bevallen met een ruggeprik Maar nu realistisch: een badbevalling in een kraamhotel (met alle voorzieningen dus dichtbij), met een doula erbij lijkt mij heel mooi. Maar bij ons in het kraamhotel was een badbevalling niet mogelijk. Echt belachelijk!
Mijn droombevalling? Alles wat de eerste bevalling niet was! Dus geen weeenstorm, geen vacuum, geen knip, geen keizersnee en geen IC neonatologie voor ons kind.
Mijn droombevalling zou zijn zoals mijn bevalling was alleen dat het pijnstillingspompje de hele tijd aan zou blijven staan Vond het verder uiteindelijk wel meevallen vond het alleen bizar dat de persweeen echt alles overnemen, jehebt echt geen controle meer! Graag wil ik na de bevalling mijn kindje mee naar huis nemen en niet zoals nu ik thuis en mijn kleintje op de afdeling neonatologie
Haha, dat heb ik ook gelezen. Vond sommige ook zo onzinnig. Mijn droombevalling: Bijna precies zoals mijn bevalling was. Niet te lang duren (11uur en 9min duurde mijn bevalling en vond ik prima) Lekker thuis met VK en Sukkeman, dus zonder kraam. Net als deze bevalling geen scheur, knip, hechtingen etc. iets minder lang persen (was nu 1uur en 10min) en dat het hoofdje maar even staat (duurde nu een min of 7) en Sukkeman die de kleine aanpakt en dus als eerste vast heeft ipv dat de vk dat doet en daarna meteen Sukkebroer erbij. Ow ja, ik zou een volgend kindje het liefst in deze periode (voorjaar) krijgen. Heerlijk naar buiten, verjaardagen met mooi weer. Maar dat is natuurlijk latere "zorg." Sukkebaby is van 10 december, niet echt gunstig maar ach.
Neehoor, dit is mijn eerste. Ik ben bang voor pijn. Ik heb namelijk een extreem lage pijngrens. Bloedprikken bijvoorbeeld vind ik echt een helse pijn, bijna niet te doen. En dan te bedenken dat er dus mensen zijn die dat niet eens voelen! Ik ben eens opgenomen geweest in het ziekenhuis met letsel aan de rug, toen ze mij (nadat bevestigd was dat het geen dwarsleasie was natuurlijk) rechtop wilden helpen viel ik direct flauw door de pijn. Ik ben denk ik ergens een beetje bang tijdens de bevalling ook flauw te vallen. Maar misschien nog wel banger om dat niet te doen! Daarnaast heb ik vaginistische klachten, waardoor ik o.a. al moeite heb met normale gemeenschap. Dat lukt alleen met een vaste en vertrouwde partner, als het heel rustig gaat. Ik ben door het onvermogen te ontspannen door normale, rustige seks al een paar keer licht ingescheurd! En dan te bedenken dat een baby vele, vele malen zo groot is Voor mijn gevoel kan het dus helemaal niet, een baby daar doorheen persen. Tot slot heb ik de ervaring dat medisch personeel alleen naar je luistert op een moment dat er nog niets aan de hand is. Gebeurt er iets, dan gaan ze meteen hun eigen gang en kun je zeggen wat je wilt maar je praat tegen een muur. Ik heb zeer slechte ervaringen met verpleegkundigen, o.a. zeggen dat ik zelf maar uit de kraan moest drinken terwijl ik niet kon lopen en een trombosespuit zonder waarschuwing met behoorlijke kracht in mijn been geramd krijgen. Je bent alle controle kwijt en overgeleverd aan het humeur van een ander. Dat zijn mijn redenen Ik ben nu al hard bezig om hier hulp bij te zoeken (denk o.a. aan doula en ga naar een psycholoog, ook cursus wordt overwogen) dus probeer er echt wel aan te veranderen. Want ik weet wel dat hoe meer stress je hebt, hoe moeilijker het allemaal alleen maar wordt. Ik zie overigens dat ik lang niet de enige ben die er tegenop ziet!
O, ik denk idd ook zeker niet dat jij de enige bent die opziet tegen de bevalling! Ik denk dat in zeker zin iedere vrouw wel een soort van 'opziet tegen' of 'ontzag heeft voor' de bevalling. Maar in jouw geval met jouw historie qua pijnbeleving, vaginistische klachten en gebrek aan vertrouwen in medisch personeel (mag ik het zo noemen?) denk ik dat het heel goed is dat je nu al aan de bel trekt en hulp zoekt. Die bevalling is toch iets waar je niet echt onderuit kunt, zeg maar.... Ik hoop dat je passende hulp kunt vinden en dat je bevalling heel erg mee gaat vallen voor je! Wie weet wordt het zelfs wel een mooie ervaring (ondanks de pijn), het is toch het moment dat je kind het eerste levenslicht ziet
Dat is heel rot dat je je zo voelt. Ik denk zeker dat het goed is om hier iets mee te doen. Kon je het bevallen maar aan iemand anders overlaten he? (Ik zou het zo voor je doen hoor hihi)
Mijn droombevalling............... Ik denk zelf aan een geplande keizersnee. En als dat geen optie is wil ik een ruggeprik Mijn vorige bevalling was werkelijk een HEL! Ik bespaar jullie de details... Maar het was echt behoorlijk en zelfs voor dat ik zwanger werd hebben de artsen het al gehad over inleiden of een KZ. We gaan het beleven. Ik heb zoiezo de eis voor het ziekenhuis dat ik daar al ben voor dat ik ga beginnen. Het was namelijk zo bij mijn dochter dat toen de weeën eenmaal begonnen zet ik binnen 45min op een weeën storm en als ik geen complicaties gehad had dan zou ze binnen 2uur geboren zijn. Dan er vanuit gaan de dat ik vanuit zandvoort naar Amsterdam moet om te bevallen halen we dat nooit en werp ik mn kindje in de auto. Dat is dus mijn ergste nachtmerrie! Niet langs de snelweg in de auto!
Haha nee dat denk ik ook niet! Eigen schuld, dikke bult Ik hoop dat ik met wat hulp er relaxter tegenaan kan kijken, dat scheelt denk ik al heel wat. Als het dan alsnog een hel wordt ben ik daar in ieder geval niet wekenlang bang voor geweest vooraf. En als het meevalt zou het al helemaal zonde zijn als je je daar zo lang druk over gemaakt hebt, toch? @Sloppy Dat lijkt me ook super eng! Ik ben nu zo blij dat ik nog geen 5 minuutjes van het ziekenhuis woon!