Problemen

Discussie in 'Zwanger worden clubs' gestart door NOUCHI, 27 nov 2009.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. NOUCHI

    NOUCHI Lid

    27 nov 2009
    21
    0
    0
    NULL
    NULL
    Hey allemaal!

    Ik ben 19 jaar, binnen 4 maandjes word ik 20. Ik ben 6 maand samen met mijn vriendje, die binnen 2 maandjes 24 wordt. En eigenlijk wonen we ook al 6 maand samen, want sinds de eerste dag dat we samenwaren ben ik eigenlijk niet meer naar huis gegaan :) Ik ben nog steeds bezig met mijn universitaire studies, maar doe dit eigenlijk tegen mijn zin, enkel om mijn ouders een beetje te plezieren. Hiernaast werk ik ook, met een inkomen van rond de €500 en soms is dit iets meer... Mijn vriendje had een vast contract tot september, maar heeft nu een periode vrij gevraagd om Nederlands te leren. Aangezien wij in Brussel wonen, en Brussel drietalig is, en je hier toch minstens altijd Frans en Nederlands moet spreken, en hij al Frans en Spaans perfect spreekt, wil hij nu, uit respect voor mijn familie die Nederlandstalig is, en ook om een betere job te vinden, eventjes Nederlands gaan leren. Maar hij heeft wel werkzekerheid, dus enkel op dit moment krijgt hij een werkloosheidsvergoeding van €1100 per maand. Nu hebben we beide een vurige kinderwens, ik al jaren, en hij wou dit ook altijd wel... We zijn er beiden klaar voor, en hebben allebei ook een enorm verantwoordelijkheidsgevoel. Ik neem al meer dan 1 jaar, zelfs 2 nu ik er over nadenk de pil niet in, omdat ik op verschillende fora gelezen had dat dit altijd zorgt voor een tijdspanne van zodra je wenst zwanger te worden. Nu is er bij mij PCO vastgesteld, wat dus wil zeggen dat er heel weinig een eîsprong gebeurd, wat ervoor zogt dat ik niet regelmatig menstrueer, en mijn cycli dus langer kunnen zijn dan 3 maanden... Dit zorgt er dus bijgevolg voor dat het voor mij helemaal niet makkelijk is om zwanger te geraken. Nu waren we vorige week eindelijk eens samen gegaan naar de gynaecoloog, omdat we echt voor een kindje wouden gaan. Deze had mij een middel voorgeschreven (Buscopan, ofzoiets) om mijn menstruatie te laten doorkomen, om daarna met Clomid te beginnen. Verder hadden ze ook gevraagd om mijn vriendje zijn sperma te laten nazien, om toch zekerheid te hebben over zijn spermacellen. Dit zou allemaal al tijdens de eerste 2 weken van december gebeuren, wat dus niet lang is. Mijn ouders zijn gescheiden, en vooral mijn moeder wist al langer dat ik kinderen op een jonge leeftijd wou. Zij is daar altijd al tegengeweest, ook al zou ze me ook niet aanmoedigen om abortus te doen moest dit wel zo zijn. Mijn vader is er helemaal niet over te spreken, ik heb weinig contact met hem, maar probeer om toch minstens langs sms een contact te houden. Nu had ik in Brussel, waar ik woon dus met die gynaecoloog een afspraak gemaakt, en moest ik woensdag in Mechelen (waar mijn moeder woont) ook is naar de gynaecoloog, voor iets geheel anders. Mijn moeder was met me mee gegaan, en toen het onderzoek afgelopen was vroeg de gynaecoloog aan mij of ik de pil nam. Ik antwoordde daar nee op, waarop hij antwoordde, wil je dan zwanger worden? Ik zei daar op dat ik de pil niet wou nemen omdat ik met mijn huidige PCO syndroom toch een veel kleinere kans had om zwanger te geraken, zonder behandeling tenminste. Hij zei daarop, ja maar die kans is niet uitgesloten, ik zal u toch een pil voorschrijven. Nu wil mijn moeder persé dat ik die pil neem, en als ik erover begin dat ik een kindje wil zegt ze me allerlei dingen zoals ; je bent te jong, je hebt geen vast werk en je vriendje ook niet, je studeert nog (waarmee ik al langer dan vandaag mee wil stoppen, en eventueel op een later tijdstip wil mee verder gaan), wat gaat je vader daar van zeggen, je hebt later nog een zee van tijd enz... Ik vind het zo spijtig, en had dus gezegd tegen mijn vriendje dat het beter was als we nog wat wachtten, ook al was ik daar zelf ook niet mee akkoord. Ik heb in het verleden namelijk een aantal problemen gehad met mijn ouders, en dit door een exvriendje met wie ik 2 jaar samen was en een hele slechte relatie met hem had. Nu gaat dit eindelijk allemaal super goed, de band met mijn ouders, en dan vooral met mijn moeder, is volledig hersteld, er zijn geen problemen meer, en daarom ging ik 'akkoord' met haar beslissing om nu nog niet aan kindjes te beginnen. Toen ik dat vertelde aan mijn vriendje was hij super teleurgesteld. Hij is zelfs beginnen huilen en is toen enkele uurtjes naar buiten gegaan. Tot op dit moment is hij super teleurgesteld, en ik eigenlijk ook want ook ik heb gehuild, aangezien ik zoooo graag aan kindjes zou willen beginnen! Nu zegt hij dat hij niet wil dat iemand zijn droompjes laat stuk slagen, aangezien hij wel al 24 zal worden. Mijn schoonouders die in de Dominicaanse Republiek wonen, hebben hier helemaal geen probleem mee en juigen een zwangerschap zelfs aan... Ik ben echt ten einde raad, wat moet ik doen :( ?
     
  2. sookie

    sookie Fanatiek lid

    13 dec 2007
    1.727
    0
    0
    Middelrode
    Zucht.. Ik snap je wel hoor, maar meid.. je bent nog jong, en je vent ook. En jullie zijn nog relatief maar kort samen...

    Ik snap dat er veel zich nu aangesproken voelen, en ik wil hier geen discussie openen over leeftijd en zwanger worden! Ik gun iedereen zijn wens en droom ongeacht de leeftijd.


    Zorg eerst es dat je basis goed is, voor je voor een kindje gaat. Maak voorjezelf duidelijk wat je wilt met je studie. En ga samen kijken wat je een kindje op dit moment kan bieden behalve liefde. Want, hoe hard het ook klinkt, van alleen liefde kan een kindje niet leven.
    Balen dat er PCO geconstateerd is! Dat maakt het niet gemakkelijker.
    En mss stomme vraag, maar waarom ga je naar twee gynaecologen toe? Bij 1 gyn beide issues voorleggen, maakt het voor alle partijen makkelijker. Als je tegen gyn 1 zegt dat je kinderen wilt, en vervolgens tegen gyn 2 zegt dat je alleen maar de pil niet slikt om je pco en kinderwens in de toekomst. Tja, dan krijg je ook geen eenduidige behandeling. Als je tegen gyn 2 gewoon zegt dat je nu een kinderwens hebt, kan hij je of helpen, of je medisch dossier naar gy 1 sturen. Die weet dan ook hoe en waaraf.


    Al met al, succes met je beslissing. En op je vraag "wat moet ik nu doen" Praten, veel praten met je vriend, met je moeder. Maar vooral met jezelf. Vertel je moeder dat je graag jong kinderen wilt, maar laat ze ook zien dat je er klaar voor bent, dart je alles op een rijtje hebt. Als je dat kunt overbrengen op je moeder, zal zij er ook meer vertrouwen in hebben. En je vriend, leg m uit hoe je omgeving er op reageert, wat jij voelt en denkt. En vooral, blijf bij jezelf, laat een ander die beslissing niet nemen voor jullie, niet jou familie en ook niet zijn familie. En ga bij jezelf te raden wat je nu echt wilt, zelf.

    Knuf Sookie
     

Deel Deze Pagina