Dat ben ik met je eens. Ik ken mijn beste vriendinnetjes al vanaf de kleuterschool, dus ruim 30!!jaar. Dat zou ik niet zo aan de kant kunnen schuiven...
Nou nee.. Als een van mijn beste vriendinnen dit had gedaan zou ik haar dat nooit vergeven. Ik zou haar niet eens missen denk ik, daar zou ik te boos voor zijn. Wel zou ik verdrietig zijn om het feit dat ze zich zo anders heeft voorgedaan dan ze echt is, want als een echte vriendin doe je zoiets niet!
pffff vreemdgaan met iemand is nog daaraan toe maar met je beste vriendin, die grens zou wel enorm hoog moeten zijn zeg, vreselijk!! Ja naar mijn mening is dat geen echte vriendin en ben je beter af zonder maar naar mijn idee is er ook nog heel wat werk aan de winkel met je man want als ie vreemdgaat met je beste vriendin dan kan ie het met iedereen in principe want dat is nog veel makkelijker. Ik had zeker niet zwanger geworden maar eerst in serieus therapie gegaan en als het dan een paar jaar goed ging dan pas weer overwogen eigenlijk, een kind is geen "lapmiddel" dus dat neem ik heel serieus en zou ik niet zomaar zo snel doen (ik neem aan dat het geen jaren geleden is maar als dat wel is is het natuurlijk een ander verhaal) Ik zou mijn man ook niet meer vertrouwen maar een vriendin die dat doet is geen vriendin en een partner die dat doet houd gewoon niet genoeg van je (mijn mening) als ie dat wil verspelen allemaal voor een zoen stelt het maar weinig voor (zo zou ik het voelen en zou daar dus niet mee kunnen leven)
Tja snap dat je haar mist, maar als je je bedenkt dat ze met je man heeft gezoend, kun je dan nog respect voor haar opbrengen? Ik zou het niet kunnen, zo iemand verdient jou niet, ze heeft je de laagste streek geleverd die een vriendin maar kan flikken is mijn mening....
Ik sluit me hierbij aan. Het zal ook wel ongemakkelijke situaties met zich meebrengen, als jij haar weer in je leven laat. Praten met haar over een nieuw vriendje die ze gezoend heeft, of als jullie alledrie in 1 kamer zijn.. Praten over eventuele problemen of een ruzie die jij en je man gehad hebben.. Op dat soort momenten zou ik hun toch weer zoenend voor me zien denk ik. En dan heb ik het nog niet eens over je man Mijn mening, laat gaan die vriendin. Echte vriendinnen doen dat niet.
ik geloof dat ik er iets anders in sta. ik kan me voorstellen dat je haar mist en zij jou. als het gewoon bij zoenen is gebleven zou ik gewoon kijken hoe het voelt en hoe het gaat. ze hebben er alletwee voor gekozen om niet verder te gaan. geef het een kans denk ik. mocht het weer fout gaan is het niet jou schuld, maar weet je wel meteen wat je aan je man hebt. en ik msn ook wel met de man van een goede vriendin. tja, het is een leuke vent, maar wij zien daar neit zo veel kwaad in. ik zou nl nooit vreemdgaan en ik zou al helemaal niet vreemdgaan met de man van een vriendin.
En dan is er nog de vraag; Wat versta jij onder vreemdgaan. Voor jou is dat misschien al zoenen, voor je man en vriendin misschien niet. Maar de vraag is ook; waarom hebben ze dan gezoend. Moment van verstandsverbijstering, verliefdheid, of aantrekkingskracht.. Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit met een andere man zou zoenen. Ik hou teveel van mijn man om dat te doen. En MOCHT ik ooit het verlangen voelen om dat wél te doen, dan nog doe ik het niet, want ik weet dat ik mijn relatie op het spel zet en belangrijker nog, ik kwets mijn man er mee. Persoonlijk snap ik dus niet dat je buiten je partner om iemand anders kan zoenen. En van je vriendin snap ik het niet, omdat zij weet dat zij jullie relatie op het spel kan zetten. En toch riskeert ze dat voor een zoen van hooguit 30 seconden... Dus wat was er zo belangrijk om toch te zoenen? Daar moet je achter komen.
Tsja je hebt het je man ook vergeven dus waarom haar niet? Ze zijn allebei net zo schuldig. Vind dat altijd zo raar: je man wel vergeven maar je beste vriendin tsssss de TRUT! Al zou ik het niet trekken om ze ooit nog bij elkaar te "brengen" zeg maar. Want als jij weer met haar om zou gaan is het onvermijdelijk dat ze je man onder ogen komt en dat lijkt me zo dodelijk ongemakkelijk en eng. Dus mocht je het haar vergeven, dan is het het beste om heel duidelijke afspraken te maken en het verleden proberen buiten de deur te laten zeg maar. Maar ik denk......dat dat onmogelijk is.
Nou, al heb ik een vriendschap van 30 jaar, zoiets doe je gewoon niet en hoe moeilijk het ook zou zijn om die vriendschap opzij te schuiven ik zou dus geen vriendinnen met haar willen zijn, het vertrouwen zou helemaal weg zijn. Het zal niet makkelijk zijn maar nee ik zou je absoluut niet meer als vriendin willen hebben. Ik zou het trouwens mijn man ook niet kunnen vergeven en die ook opzij schuiven ...
Sterker nog, ze is niet na het vreemdgaan zwanger geworden maar ervoor. Ze was dus heel pril zwanger toen dit gebeurde!! Dus deze zwangerschap heeft niks te maken met een lapmiddel.
Dat is in mijn ogen geen vriendin geweest, ze zou hier dan ook geen stap meer over de drempel mogen zetten bij mij.
okay duidelijk vond het al raar hoe kan je nu dat beslissen in zo'n kritieke fase van je relatie.... maar nu is het duidelijk
Sorry was misschien beetje fel in mn reactie, maar ik vond het een 'aanname' en die wou ik even corrigeren
Is ook fijn maakt ook een hoop duidelijk hoor ik vond hem niet te fel hoor snap dat je dat even wil corrigeren das logisch..
Hè bah wat ontzettend naar voor je en wat een rotstreek hebben ze jou gefikt. Ik denk dat het meeste al gezegd is en ik wil je dan ook heel veel succes en sterkte wensen met het nemen van een beslissing over deze vriendschap.
Ik zou het contact niet aanhalen, ik zou altijd het gevoel blijven houden van: jaja wat als. Ook al zijn jij en je man er uiteindelijk uitgekomen, en zij komt weet in beeld lijkt mij dat altijd moeilijk