Volgens mij heb ik weer een eetprobleem. Je zal wel denken alweer? Ja alweer. Vroeger heb ik anorexia gehad woog nog maar 47 kilo en at werkelijk niks. Ik sportte s'morgens en s'avonds. En dronk dan alleen een shake en water de rest van de dag. Dit is zo doorgegaan tot ik door me benen zakte en me ouders erachter kwamen. Dankzij hulp van me ouders en omgeving en me man, die op het juiste moment in me leven kwam. Ben ik er gelukkig weer bovenop gekomen. Maar nu 13 jaar later en 3 kinderen rijker, heb ik volgens mij weer een probleem. En nu niet anorexia, maar iets anders. Ik stop me helemaal vol met eten, en weet geen ophouden meer. Elke dag denk ik, ik ga afvallen omdat we graag een 4e kindje wilden. Maar nu ik niet meer ongesteld word, wat waarschijnlijk door me gewichtstoename komt, is dat ook al op de lange baan geschreven. En eet ik gewoon hele dagen. Heb ik iets op pak ik weer wat, ik ga maar door. Word er zelfs beroerd van maar ga gewoon door. Ik merk aan alles dat ik veeeeel te zwaar ben, veel te dik word. Kleren passen lang niet meer, en als ik in de spiegel kijk of mezelf of foto's zie dan walg ik enorm van mezelf! Afvallen lukt me niet meer, ben al 9 jaar aan het vechten tegen me gewicht. Afvallen lukte wel maar na me 3e kindje is het nu echt mis. Het lukt me niet meer, alles geprobeerd zelfs het extreme, dietiste word ik zelfs zwaarder, sonja bakker, southbeach, cambridge ga maar door.....Het lukt niet meer, ondertussen word ik maar zwaarder en zwaarder. Eerst kon het me niet zoveel schelen, maar nu ik merk dat het gewoon te ver gaat, en dingen ga inzien, zie ik ook in dat ik volgens mij gewoon een eetprobleem heb alweer Ik weet niet meer zo goed wat ik moet doen....
Ik herken het. Ik ben toen naar de ha geweest en die heeft mij toen doorgestuurd. Ik heb toen anderhalf jaar in een eetgroep gezeten. Helaas een eetprobleem hou je voor de rest van je leven...
Jeetje meissie, wat klinkt dat onwijs moeilijk en vermoeiend.. Heb geen tips/advies voor je, maar wil je wel een knuffel geven..
Misschien kan solutions wat voor je betekenen. Verslavingszorg Nederland - SolutionS NL > Startpagina, plan een orienterend gesprek en misschien kunnen ze wat voor je betekenen. Succes
Dat klinkt frustrerend en zwaar vermoeiend! Je walgt van jezelf en dat is gewoon verkeerd! Ik denk dat het met een onderliggend (emotioneel) probleem te maken heeft, en daarom durf ik je geen tips te geven. Goed om te lezen dat je het tijd vind dat er iets moet veranderen! En dat vind ik erg dapper van je! Ik hoop het allerbeste voor je! Dikke knuffel!!
Aww meid wat naar.. Allereerst een dikke knuffel. Zou het een idee zijn om naar de huisarts te gaan en je laten doorverwijzen voor hulp die jij nu nodig bent? En misschien kun je erover praten met iemand die weet hoe jij je voelt? Dus die (ongeveer) hetzelfde heeft meegemaakt? Heel veel sterkte!
Naar de huisarts en insuline-onderzoek laten doen! Ik had dit probleem 12 jaar geleden. Ben altijd al zwaar geweest, maar toen ben ik op een gezonde manier proberen gaan afvallen... enkel bracht dit me enkel nog meer gewicht op de weegschaal. Toen was er geconstateerd dat ik wel insuline produceerde, maar dat het niet reageerde: insuline-resistent Dus ook gezonde suikers werden niet meer afgebroken en enkel door mijn lichaam opgeslagen.
1e stap is toch naar de huisarts meid. Je erkend dat je een probleem hebt en dat is al heel wat! Neem die stap en ga dit gevecht niet alleen aan. Knap dat je hier al zo open hebt durven zijn! En onthoud je bent jaren geleden van ver gekomen en ik heb er alle vertrouwen in dat je dat nu weer gaat lukken (alleen wel met een beetje professionele hulp dit keer). Succes meis!
Ja dit heb ik ook jaren gehad, in combinatie met boulimia. Het heet binge eating disorder en is gewoon een keiharde verslaving, net als bijv alcohol. Ik heb jaren therapie gehad om de achterliggende oorzaken te verwerken en laat komend voorjaar een maagverkleining uitvoeren om het overgewicht kwijt te raken. Het is een keihard traject, maar er is mee te leven. Rot voor je zeg
Volgens mij is het dan weer tijd voor een consult psychiater. Ik den dat je door je verleden extra gevoelig bent voor deze problemen. Eten is een extra moeilijke verslaving, omdat je wel moet eten om te kunnen leven. Dus roep snel hulp in... veel succes!
Alsof ik mijn eigen verhaal lees. Heel herkenbaar dus. Ik ben ook bezig me hulp te zoeken. Ik weet niet waar je woont, maar misschien is deze site iets: ZieZo en kun je hulp krijgen in je omgeving, gericht op je eetstoornis, eventueel zelfs met lotgenoten. Succes!
poeh heftig, ga naar de huisarts, vraag om hulp. maar ik vind dat je al een hele grote stap hebt gezet, je ziet het zelf in en je geeft het toe.
Bedankt voor jullie reacties! Ik zal eens contact opnemen met de huisarts, al zal ik er niet vol vertrouwen heen gaan. Hij heeft me nog nooit serieus genomen, zelfs bij me kinderen niet en dat liep ook bijna verkeerd af. Zou ik hiervoor ook na een andere huisarts of dergelijke kunnen?
Ooh jeetje wat herkenbaar . Ik heb geen officieel vastgestelde eetstoornis gehad maar wel een eetstoornis (wil hier niks over kwijt ivbm herkenning ) . Dat heeft 2 jaar geduurd ben toen van de 85 kg naar de 51 gegaan . Dat is daarna een soort van even stabiel geweest met hulp (geen professionele ) op 55 kg . Toen ik zwanger werd van me zoontje was het dus redelijk stabiel . En nu , nu is het een groot drama . Ik eet en eet en eet , ik eet ook zo snel kan bijvoorbeeld 5 borden macaroni zo weg werken . Ik weet dat het niet normaal is ik ben er continu mee bezig en het lijkt ern soort hobby om eten te scoren buiten de deur en thuis . Ik wordt ook alleen maar zwaarder . Geld lijkt me ook niet meer te interesseren als het om het kopen/ bestellen van eten gaat . Ik herken je dus heel erg . Nu helaas geen tips voor je . Ik lees wel mee ...
zou het niks zijn om naar een dieetiste te gaan? weet niet hoor, roep maar wat. ik weet niet hoe diep het gevoel gaat, of een dietiste kan helpen, dat je een stok achter de deur hebt zeg maar. of dat je echt een psycholoog nodig bent...