Jeetje wat een verhaal! Wat wordt je geleefd en wat zal je moe zijn. Kan ik me goed voorstellen. Ik vond 10 dagen al lang, laat staan wat jullie moeten doorstaan. Al het al lijkt je meisje het goed te doen volgens mij. Wat super lijkt me dat. Al lijken dipjes mij ook demotiverend en om moedeloos van te worden. Ik hoop eigenlijk ook dat jullie ook hulp krijgen. Dat is echt belangrijk. Jullie moeten overeind blijven voor Misha. Ik wens jullie weer veel sterkte toe! Hopelijk gaat Misha met stapjes vooruit waar je je weer aan op kan trekken.
Lieve papa en mama, Wat een pittige dagen hebben jullie achter de rug zeg. Na het lezen van je update snap ik je woede van de week helemaal. Ik geloof ook dat ik boos zou zijn. Ik kan me trouwens heel goed voorstellen dat je zo moe bent. Onbewust en bewust ben je veel met je mooie moppie bezig. Is het trouwens geen idee dat je zus wat nederlandse kinderboekjes aan je opstuurt? Dan kan je toch voorlezen in je eigen taal en zal t voor jou wat vertrouwder aanvoelen. Super lief van G zijn collega dat die zo meeleeft met jullie. Ik hoop dat jullie alleen nog maar meer goed nieuws mogen gaan ontvangen en dat ze daar iets meer rekening met jullie gaan houden. Dikke knuffel! Ps jullie doen t geweldig!
Jeetje wat een verhaal! Kan me jullie boosheid ook heel goed voorstellen. En wat moet je hart breken als je ziet en weet dat ze kan huilen! nogmaals heel veel sterkte!
Alweer 2 weken oud! Wauw. Ben blij om te lezen dat alles zover goed gaat, ondanks de tegenslagen. Snap dat het voor jullie heel zwaar is en dat je het liefst je bed niet meer uit wil komen. Dat is heel normaal, je wordt geleefd nu. Toch knap dat je de kracht blijft vinden om weer naar dat ziekenhuis te gaan. Als wij wat kunnen doen dan moet je het maar zeggen. We sturen je met alle liefde iets toe, zoals een voorleesboekje of iets anders wat je uit Nederland zou willen hebben. Knuffel
Lieve Micchan, wat een week hebben jullie weer achter de rug.. poeh. Maar wat doet ze het goed en wat doen jullie het goed! Die KL%$ doctoren ook, die snappen maar niet hoe lang zelfs een minuut duurt als je aan het wachten bent na een operatie! Gelukkig gaat het verder goed met kleine Misha. Dat je zo moe bent is echt heel normaal hoor. Ik was na een week al helemaal uitgeput en mijn zoontje was niet prematuur, maar moest wel in het ziekenhuis blijven terwijl ik thuis was. Je wordt gewoon geleefd op dat moment. Zorg goed voor jezelf, je hebt je rust ook hard nodig. Is er geen maatschappelijk werker daar, waarmee je kunt praten? Ook ik zou je graag wat boekjes opsturen als je dat op prijs stelt, om voor te lezen voor de kleine meid. Ik kan me voorstellen dat je niet zoveel te vertellen hebt tegen haar, elke dag... Voorlezen kan zowel voor haar als voor jou ontspannend zijn... hou je taai, ook G en je mooie meisje. Dikke knuffel Pluisje
Micchan, Bedankt voor de update, klinkt allemaal vrij positief (behalve het feit dat er slecht gecommunniceerd wordt in het ziekenhuis). We hopen dat Misha geen operatie nodig zal hebben wbt de open ductus. Jullie doen het super, hou vol meis! Liefs Adriana
Veel sterkte toegewenst voor jullie en kleine Misha! Natuurlijk hopen wij hier ook dat er geen operatie nodig is! En ik hoop ook dat je fysiotherapie beter en beter zal gaan. Laat maar weten of jullie kaartjes en dergelijke willen ontvangen! Knuffel!
Pff wat een verhaal weer zeg.. Wel fijn dat jullie meisje het zo goed doet.. Maar wat een horken in dat ziekenhuis :x Vergeten te bellen, zeuren als jullie tegen haar praten.. Bah.. Jullie doen het supergoed! Hopelijk blijft het steeds beter gaan nu met de drain erin.. Sterkte en succes!
Bedankt voor de update.... die eerst week/dagen leef je op adrenaline..... als dat weg is dan word het echt zwaar... je bent net bevallen, je hormoonhuishouding staat op zijn kop, je moet kolven....je wilt bij je kindje zijn, maar het voelt soms tegenstrijdig.... want je zou zoveel meer willen doen dan alleen maar aan haar zij zitten en aanraken.... dan ook nog de zorgen erbij die je hebt... en een zh wat bij tijd en wijle slecht communiceert.... en geen tijd hebben om alles te laten bezinken.... Het is lood en lood zwaar meis.... herken het helemaal..... Geef er af en toe maar eens aan toe, laat je man een keer alleen naar het zh gaan en jij een andere keer alleen.... Ook heel herkenbaar hoe je je voorkeuren ontwikkelt voor bepaalde verpleegkundigen.... ik zou zeggen geef het daar aan ( geef je taal als reden) en probeer zoveel mogelijk met die verpleegkundige te doen en te regelen.... het is heel fijn als je een vast aanspreekpunt hebt. ik hoop ook voor jullie dat een operatie niet nodig gaat zijn..... heel veel sterkte voor jullie drietjes... denk aan jullie....
Dit wilde ik precies gaan typen. Zo voelde het voor ons ook. Die eerste heftige periode is voorbij en ze is nu 'stabiel'. Maar de dag dat ze naar huis kan is nog zó ver weg en het lijkt soms zo, tsja, uitzichtloos. Probeer kleine mijlpalen voor jullie te stellen. Binnenkort mogen jullie gaan kroelen. Ze zal de 1kg mijlpaal gaan halen. Melk proeven als ze van de volledige beademing af is. Deze dingen moeten je er door heen slepen. Voel je niet schuldig als je niet steeds tegen haar praat. Geloof me, ze voelt echt wel dat jullie er zijn. Ik zat vaak hele dagen in het ziekenhuis (i.v.m vervoer, of het gebrek eraan) en nam vaak een boek/tijdschrift mee. Ging een stukje buiten wandelen. Zo was ik er tijdens de verzorgmomentjes, om te kolven, te kletsen. Maar alleen je handen in de couveuse houden en naar het beeldscherm kijken, uren.. Ik weet het, daar wordt je heel erg moe van. Ik denk veel aan jullie en hoop dat het zo goed blijft gaan als nu. Liefs, x
Dankje meid we gaan ons best doen haar zo lang mogelijk binnen te houden. Jij heel veel sterkte zo te lezen werkt het ziekenhuis nou ook niet echt lekker mee. Knuffel meid.
Wat naar hoe het allemaal gelopen is zeg Gelukkig is jullie meisje nog steeds stabiel, das uiteindelijk het belangrijkst maar toch.. Geeft een nare bijsmaak...
Fijn dat jullie vechtertje zo stabiel is en jullie mogen trots zijn op jezelf hoor! Jullie doen het super goed!
Wat moet het allemaal heftig zijn voor jullie. Al dat gedoe met niet bellen enzo kin je er dan gewoon echt niet meer bij hebben. Maar jullie doen het super, niet aan jezelf gaan twijfelen hoor! Fijn dat jullie meisje vooruitgang boekt. Het is een vechtertje, Ik denk aan jullie!
Sterkte meis, ik kan me voorstellen dat je dan goed boos wordt als het op zo'n manier gaat. Hopelijk gaat het vandaag ook weer goed met jullie mooie meid
Denken jullie ook om jezelf. Deze tijd is zo mega zwaar. Knuffel voor jullie en wat stom zoals het gegaan is met die drain aanleggen wat een stress maar gelukkig is ze stabiel en de eerste 2 spannende weken zijn voorbij, hopelijk gaat ze nu snel mooie nieuwe mijlpalen beleven.
Ik denk ook dagelijks aan jullie. wat is je meiske sterk en meid wat oet het zeer doen om te zien dat het bewegen haar zeer doet. Al weet je dat het moet (al vind ik het ook raar dat ze haar wakker maken ) maar leuk is anders. Neem je rust , ga eens een avond niet dat G alleen gaat en andersom. Voel je niet schuldig tegenover je meisje. 1 van jullie is er dan gewoon maar de anders kan uitrusten.