ikzelf ben ook 20 kilo aangekomen in 13 jaar tijd. ik ben dus ook niet meer de slankste en zeker niet de mooiste met hangbuik incl zebrastrepen. zou er graag minstens 10 kilo weer afhebben maar de discipline ontbreekt me helaas. ( ben wel weer bezig met bewuster eten maar dat terzijde) ook mn man is in die 13 jaar niet aantrekkelijker geworden. niet dat ie aan is gekomen maar hij krijgt een oudere kop, beginnend kalend etc etc. ik en hij vinden het allebei geen probleem. tuurlijk vonden we elkaar 13 jaar geleden mooier maar daar draait het gelukkig niet om bij ons zolang het de spuigaten ivm gezondheid niet uitloopt. zolang hij ( maar geld ook voor mij) zich netjes wast en verzorgt vind ik uiterlijk minder belangrijk. ik weet inmiddels wel waar het echt omdraait
Ik heb mijn man nooit echt knap gevonden we kenden elkaar al jaren voordat we iets kregen. Maar ik vond hem nooit ook maar ietsjes leuk. Toch sloeg de vonk over tijdens een vriendschappelijke avond in de kroeg
Wat ik mij echt zit af te vragen is of mensen ook hun partner kunnen verlaten als deze om medische reden dikker geworden is en niet de mogelijkheid heeft om af te vallen? En dan heb ik het heus niet over van een redelijk normaal gewicht naar 200+.
Op het gebied van ouder worden, kalend worden, enz... zijn dingen die men persoonlijk niet in de hand heeft en dat heb je gewoon zo aan te nemen, net zoals dikker worden door bvb. medicatie enz... Dit is een natuurlijk proces dat men samen ondergaat. Gewichtstoename door fout eten, is geen natuurlijk proces...
Ja ik vind het wel belangrijk, maar als hij zo dusdanig zou veranderen (dik b.v) zou ik nog net zo veel van hem houden als voor heen. M'n verloofde heeft zich bij een bedrijf compleet uit de naad gewerkt, en het laatste jaar werd hij een van de hoofdverantwoordelijk (ondanks dat dat niet zijn functie was). Hij is toen van 75 kilo naar 63 kilo gegaan. Ik maakte me zorgen omdat ik merkte dat hij constant moe was, maar dat afval proces is zo geleidelijk aan gegaan dat ik het niet echt in de gaten had. Maar als ik nu foto's bekijk van toen.... jeetje!!! Nu gelukkig alweer 2 jaar een andere baan. Lekker op kantoor, gratis lunch In amper 4 maanden zat hij weer ruim boven de 75 kilo. En eerlijk? Ja, dit staat hem veel beter! Oja, toen ik hem 12 jaar geleden dus leerde kennen had hij enorm veel acné. Gezicht, rug, billen, alles. Hij schaamde zich er voor, maar ik vond het vooral vervelend voor hém! Ik hou van hem zoals hij is En soms als er nog eens een puistje op komt zetten, dan heb ik weer wat te doen!!
Dat is weer iets anders! Hierachter hangt weer een medisch traject aan vast, waar 2 personen mee te kampen hebben en niet alleen de persoon die gewichtstoename lijdt. Ik geef even een voorbeeld: een vriendin van me is 10 kg aangekomen doordat zij geen beweging meer krijgt. Waarom niet? Omdat ze zware reuma heeft gekregen. Dit is dan weer een medisch proces, waarmee de partner mee te "lijden" heeft... Daar kan de partner eerder begrip voor opbrengen, hij weet dat zij er niks aan kan veranderen, de partner heeft respect daarvoor.
Nee, ik zou niet gaan scheiden als mijn man in gewicht zou aankomen. En mocht hij "ineens" 20 kg aankomen dan zou ik me wel afvragen waardoor dat komt? Mijn ex is ruim 30 kg aangekomen tijdens ons huwelijk (en ik toen ook, die zijn gelukkig allemaal weer verdwenen) en dat was omdat we beiden erg ongelukkig waren. Maar dat aankomen was dus niet de reden voor de scheiding,ten tijde daarvan was ik te mager en hij ook weer als voorheen. Mijn man kan ook eten wat hij wil en is juist iets minder dan slank maar ik vind hem geweldig aantrekkelijk en dat komt ook omdat ik weet wie hij is.
Ik snap wel dat sommigen van jullie verschil maken tussen veranderingen in uiterlijk door eigen schuld of buiten je schuld om maar zelfs dan vind ik het nog niet zo heel boeiend.. - Ik heb eigenlijk altijd wel gehad dat ik iemands uiterlijk meer en meer aantrekkelijk ging vinden naarmate ik viel voor de persoonlijkheid - maargoed zulke dingen zijn natuurlijk ook wel persoonlijk en waar de 1 voor gaat is het niet voor de ander. Maar nee, qua gezondheid wil je natuurlijk altijd dat je partner er goied voor staat, maar zoals sommigen zeggen me schamen om met een dik persoon rond te lopen ofzoiets, dat komt echt heel vreemd op me over ..
Ik sluit me bij ts en jou aan hoor! Ik vind het huwelijk en van elkaar houden geen vrijbrief om maar tig kilo aan te komen en dan het vanzelfsprekend te vinden dat je man je mooi vind of ik hem. Houden van blijft ja, de peroon veranderd niet maar bij met name het fysieke contact vind ik het toch fijner met mijn man zoals hij nu is als dat er tig kilo extra aan zit, en hij idemdito bij mij. (En nee ik heb het dan niet over 4kilo die er aan komt) Scheiden zou ik er niet om doen, maar ik zou het wel in een respectvol gesprek bespreken..
Ik ben het helemaal met je eens TS. Het gaat alleen niet zo zeer om het uiterlijk maar ook voor je gezondheid is overgewicht erg slecht. Je mag bepaalde eisen stellen aan je relatie en partner en dat is oa goed voor jezelf zorgen!
Ik ook niet, ook niet als ie bv in een rolstoel komt of kasplantje zal worden, ik heb een belofte gedaan die ik wel serieus neem.
Dat betekend trouwens niet dat ik niet graag zie dat iemand zichzelf verwaarloosd natuurlijk, daar moet je over kunnen praten, het zou mij dan niet zozeer om gewicht / uiterlijk gaan als gezondheid en mag hopen dat ie de moeite wil doen om daar wat aan te doen maar blijft zijn beslissing...
Ik vind het erg belangrijk hoe wij beide er uit zien en zou het ook zeker aangeven als ik vind dat hij te dik wordt. Andersom ook!
Die belofte ben ik met je eens, ik zou voor mijn man zorgen tot de laatste snik. Maar besef dan wel dat je rol verdeling dan anders word en dat het man/vrouw zijn dan een hele andere invulling krijgt. Hoe triest ook in deze genoemde situaties ben je niet meer gelijkwaardig, jij zal altijd meer kunnen als de gezonde wederhelft. In de stelling van ts gaat het om aankomen zonder medische oorzaak. Iets heel anders dus en wel beïnvloedbaar in tegenstelling tot bovengenoemde voorbeelden,
Ja vind ik erg belangrijk. Ik word namelijk verliefd op een bepaald persoon (het totaal plaatje) ik kijk eerst naar het uiterlijk, bvb als ik de kroeg ik loop dan denk ik niet ach ik vind het een lulletje rozenwater maar hij zal vast een heeeeeel lief innerlijk hebben. Als de persoon in de jaren kilo's maar dan ook kilo's aan zou komen... ja dan zou ik hem wel een keuze gaan geven. Buiten de gezondheidsrisico's moet ik er ook nog g.eil van worden. Als ik me niet meer aantrekkelijk tot iemand voel houd het toch echt op. Kan hij nog zo lief zijn