Zwanger worden lijstje SHN - 32 jaar - 2e kindje - ronde 11 (1x bbz, 2x mk) Brinsa - 26 jaar - 1e kindje - ronde 34(2x vmk) Xxmoixx - 26 jaar - 1e kindje - ronde 11 (2 vmk 4.5wk en 1 ma 12wk) nneah - 31 jaar - 3e kindje - ronde 10 (3e na mk) Krily - 24 jaar - 1e kindje - ronde 17(3 x vmk) Flamingo1990 - 28 jaar - 1e kindje - ronde 9 (2e na miskraam bij 10w) Roetje08 - 26 jaar - 2e kindje - ronde 4 (1e na ma) Mimi1988 - 30 jaar - 3e kindje - ronde 1 na mk (ronde 3) Kaatje92 - 26 jaar - 1e kindje - ronde 1 na vmk LisaLisaLisa - 24 jaar, derde wondertje na 1 zoon (2016) en 1* zoon(2017 met 26wk). - ronde 1 Anre86 - 32 jaar - 1e kindje - ronde 18 Yaraatje - 33 jaar - 1e kindje - ronde 22 (9e na mk) NOD lijst December 5: LisaLisaLisa 8: nneah 9: krily 11: Flamingo1990 19: SHN 20: xxmoixx, anre86 25: Brinsa Januari 1: Mimi1988 Zwanger lijstje LadyH88 - 29 jaar - 2e kindje - uitgerekend: 12 juli 2019 Lelie89 - 29 jaar - 2e kindje - uitgerekend: 22 juli 2019 Babywens93 - 25 jaar - 1e kindje - uitgerekend 26 juli 2019 Pinkie88 - 30 jaar - 2e kindje - uitgerekend 2 augustus 2019 Roodborstje2 - 23 jaar - 1e kindje- uitgerekend 11 augustus 2019 Afsprakenlijstje December: 11 dec - Krily, gyn 13 dec - Babywens93, intake gyn + echo 13 dec - Lelie89, 2e echo 19 dec - Pinkie88, echo gyn 19 dec - LadyH88, termijnecho 20 dec - Roodborstje2, eerste echo Januari: 2 jan - Lelie89, termijnecho 3 jan - Babywens93, termijnecho
@mimi1988 dat hakt er zeker in en zou eigenlijk niemand mogen meemaken. Ik kan ook je gevoel volgen dat het verschil alsmaar groter wordt... Wij hadden gedacht 3 jaar verschil met de jongste en dat zullen er nu 4 zijn. Ik kan het zelf redelijk relativeren, maar het is wel een droom die uiteen spat. Knuffel meid.
Ik herken dat gevoel van dat leeftijdsgevoel ook heel goed. Maar, als het een troost mag zijn, als je eenmaal zwanger bent dan zie je automatisch ook weer de voordelen van het nieuwe leeftijdsverschil. Met de MA dacht ik Ooh wat perfect, 2,5 jaar verschil, mijn ideaalbeeld! (Mijn broer en ik schelen ook zo veel). Elke maand erbij voelde onoverkomelijk, het idee dat ik al drie maanden kwijt was door de zwangerschap en dan ook nog elke maand erbij vond ik zo oneerlijk! Maar nu ik terug zwanger ben vind ik een verschil van bijna 3 jaar ook weer ideaal. Hij gaat nu wat ouder en zelfstandiger zijn, gaat misschien al meer mee krijgen van de zwangerschap en zeker van de eerste tijd met de baby. Zo kan je denk ik voor elk leeftijdsverschil wel voordelen zien. Maar ik snap dat je dat nu niet zo kan zien! Dikke knuffel!
Ik zit er echt even helemaal doorheen. Het lijkt erop dat derde maand op een rij mijn eisprong met ovulatie test niet gevonden krijg (netjes elke dag zelfde tijd). Ik heb nu al het gevoel dat het deze maand weer niet gaat lukken. Ik ben bang dat het weer bijna jaar gaat duren voordat het weer gaat lukken. Misschien ben ik gewoon niet gemaakt om moeder te worden. Sorry voor mijn dramatisch verhaal, maar zo voelt het op moment.
@nneah en @Pinkie88 ja je moet je toekomstbeeld aanpassen, dat is nog even lastig.. hopelijk snel uit deze dip en dan vol goede moet weer verder. Na de vorige miskraam was dat rond mijn ei dat ik me weer beter voelde, ga ik nu ook maar uit. Gelukkig is die voor kerst als het goed is. Voor mijn familie wel zo fijn bij het kerstdiner Vanmiddag een discussie met een vriendin. Ze vond dat ik obsessief bezig ben met zwanger worden. Had alleen gezegd dat we naar de gyn gaan, ik na mijn ei deze maand de wijn wil laten staan (drink sowieso weinig) en dat we vitamine d slikken. Ik vind dat woordje obsessief altijd zo naar klinken...
Aaah nee! Welk merk gebruik je? Het schijnt dat het per merk kan verschillen per persoon. Misschien volgende maand een ander merk proberen? Dikke knuffel!
@Anre86 begrijpelijk dat je even er doorheen zit! Misschien een idee om te gaan temperaturen? Sommige mensen vinden hun ei niet met ovulatietesten omdat ze geen of een kleine LH piek hebben maar wel een eisprong.. met temperaturen kun je juist zien of hij geweest is. Ik herken je gedachte van; ben ik wel gemaakt om moeder te worden.. spookt zo vaak in m’n hoofd. Nu 8dpo en ik hoop zo dat het raak is maar m’n hoofd denkt toch van niet om dezelfde gedachte. @mimi1988 wat naar! Mensen snappen het echt niet he? Mijn schoonzus die heeft ook een keer gezegd tegen m’n vriend dat ik te obsessief bezig ben, hij heeft haar mooi de mond gesnoerd met “je kan er niet over meepraten omdat je elke keer binnen een maand gezond zwanger bent”.
Je zou eventueel ook eens aan de gyn kunnen vragen of ze je cyclus een maand willen monitoren? Maar dan mss eerst een maand temperaturen, mss vind je zo je eisprong wel. Als je hem dan nog niet vind zou ik toch even verder onderzoek vrzgen. @mimi1988 wat een rotopmerking, zo'n mensen weten gewoon niet beter...
Bij mij heeft ook bijna elke tante , men mama , men oma een miskraam gehad, maar dit ligt niet aan dat het iets familiaal is, dat komt omdat miskramen helaas zoveel voorkomen Geef de moed niet op
Inderdaad, meestal ken je (bijna) niemand die een miskraam heeft gehad, tot je het zelf tegenkomt en er over praat. Plots hoor je dan van veel vrouwen in je omgeving die ook een miskraam hebben meegemaakt. Het is nog altijd zo'n taboe. Daarom praat ik er nu niet meer over (behalve met mijn vriend), want ik denk niet dat men weet hoeveel pijn het nog steeds doet, dat ik er nog steeds om ween, en hoef er geen rotopmerkingen bij te hebben, of dat ze achter mijn rug over mij klagen.
@mimi1988 wat een stomme opmerking. Als je iets graag wilt en daarom alles ervoor doet is niet obsessief maar dat is er alles voor geven. Als het zou gaan om een nieuw baan zouden ze dat nooit gezegd hebben maar het juist geprezen. De ovulatie testen zijn van zwanger en kids. Mijn eisprong is gemonitord geweest en ik heb wel degelijk een eisprong. Ik denk dat ik inderdaad maar heel kort en piek heb gezien ze wel van wit naar licht streepje gaan en dan na 2 dagen weer volledig naar wit. Gelukkig wel vorige maand begonnen met tempen, dat helpt iets. @Flamingo1990 laten we de moed niet opgeven (alleen nog geen idee hoe maar dat komt vast wel)
Hallo allen! Ik zie dat dit topic al heel lang bestaat, maar mag ik nog aansluiten? Ik ben 32 jaar, mijn man 37 jaar en we zijn sinds de zomer bezig om zwanger te worden van ons eerste kindje. Ik heb vorige week een spoedcurretage gehad vanwege complicaties na een windei/missed abortion bij 9 weken zwangerschap. We hadden bij de 7 weken echo al geen embryo gezien en ik heb dus een dikke 2 weken in onzekerheid gezeten... Ik zit nu nog enorm in het verwerkingsproces, maar wil aan de andere kant ook zo snel mogelijk weer zwanger worden. Nu eerst wachten wanneer mijn cyclus weer op gang komt. Tegelijkertijd is er die angst dat er de volgende keer weer iets misgaat... Bij deze eerste zwangerschap had ik zoveel vertrouwen in mijn lijf, maar het voelt nu alsof ik mijn lijf helemaal niet meer kan vertrouwen.
Welkom hier en je situatie is erg herkenbaar. Mijn tweede zwangerschap was ook een leeg vruchtzakje en ik ben daardoor best wel wat vertrouwen in mijn lichaam kwijt.. Als je behoefte hebt aan pauze, wees dan niet bang om het te nemen. Ik heb ook een tijd afgewacht voor ik weer zwanger probeerde te worden en het heeft me echt goed gedaan, terwijl ik de eerste twee zwangerschappen vlak op elkaar heel zwaar vond.
Wauw... Ik zie dat je inderdaad twee maanden na elkaar een miskraam hebt gehad... Jeetje, dat lijkt me ook heel zwaar! Ik heb ook het gevoel dat ik nog even 1-2 maanden af wil wachten, voordat we opnieuw proberen. Maar mijn man is nogal ongeduldig en is bang dat hij een oude vader wordt als het nog lang duurt voor we een goede zwangerschap hebben. Dat legt wat druk op het proces en dat vind ik moeilijk om mee om te gaan. Ik denk dat hij niet 100% snapt wat zo'n zwangerschap, miskraam, curretage en alles met mij en mijn lichaam doet. En hoe leg je een man dat ook uit?
@Pinguinkje welkom en helaas heel herkenbaar. Mijn tip zou zijn dat jij het moet aangeven wanneer je er klaar voor bent. Gezien jou lichaam ook het meeste moet doen. De man heeft maar een kleine bijdrage in dit proces en haast draagt niet bij aan een snelle nieuwe zwangerschap. Zelf ook bij de laatste miskraam een leeg vruchtzakje gehad. Alleen vanwege mijn eerdere miskraam wel eerder achtergekomen (al bij 6,5 week in het ziekenhuis). Daarna nog 1 week in spanning hopen op een wonder. Bij die echo geen verbetering en mijn keuze was daarna meteen om de miskraam op te wekken. Ik kon het echt niet opbrengen om te wachten weten dat Ik zwanger was van niks. Wij zijn wel weer meteen aan de bak gegaan, maar nog steeds bezig om het te verwerken. Ik moet er wel bij zeggen dat de kans op een goede volgende zwangerschap groter is dan dat het weer misgaat. Mocht je er iets aan hebben (makkelijker gezegd dan het vertrouwen terug krijgen)
@Pinguinkje Welkom! Helaas moet je je hier ook bij aansluiten. Ik denk toch wel dat je beter aan je man kan duidelijk maken dat het gewoon niet in je koude kleren gaat zitten en je misschien toch wel even een pauze wilt houden. Ik snap voor je man dat hij haast heeft, maar het gaat nu even niet om hem maar om jou en jouw lichaam. @mimi1988 Ik vind ‘obsessief’ wel een te beladen woord, alleen omdat je naar de gyn gaat. Ze weet duidelijk niet waar ze het over heeft.
@Anre86 Oh sorry, helemaal overheen gelezen! Een mooie uitslag gelukkig. Ik hoop dat je snel zwanger mag raken van een blijvend wondertje! @Pinguinkje Welkom hier. Wat naar dat je ook een miskraam mee hebt moeten maken. Neem je tijd om lichamelijk en geestelijk te herstellen. De curettage heeft er toen bij mij behoorlijk ingehakt. Wat je man zegt, zei mijn man ook maar na een goed gesprek over 'mijn' gevoel had hij er wel meer begrip voor. Het is natuurlijk ook anders voor de mannen, maar wij staan gewoon even op 1. Sterkte!
Ik kreeg geen meldingen meer, maar ik ben bijgelezen. @Pinguinkje welkom! Helaas dat je hier moet aansluiten. Pak je rust als je denkt en voelt dit nodig te hebben. Praat erover met je man en dan komt het goed. Sterkte!