Afgelopen zaterdag was ik op de verjaardag van de kindjes van een vriend van ons. Ik en mijn partner zaten lekker te kletsen met de vader van die vriend. Het was bezig met het stucen van zijn huis en herinnerde zich, dat zijn zoon dit had laten doen een tijd geleden. Dus hij zei tegen zijn zoon: ‘Hoe ging dat bij jou ook alweer, die zwarte die bij jou aan gang was? Die zo zwart was dat hij afgaf, was hij Surinaams?’ Even sidenote: ik ben zelf half Surinaams en was de enige van niet-Nederlandse afkomst in het gezelschap en voelde me zo’n tweederangs burger. Ik heb niets gezegd en het daar zo’n ontzettende spijt van. Heb er gewoon buikpijn van… In de auto op de terugweg zitten huilen. Ik ben zwanger (dus wellicht ook iets met hormonen) en zou het zo erg vinden als mijn dochter met dit soort idiote uitlatingen te maken krijgt. Zij zal een kwart Surinaams zijn, dus ‘ze’ zullen het misschien niet aan haar zien.. Maar wat als ze zich daardoor zal schamen voor haar moeder, tantes of haar opa… Het brak echt mijn hart. En achteraf zo’n vreselijke spijt dat ik niets gezegd hebt. Vriend ook trouwens, maar je staat zo met je bek vol tanden….
Wat naar dat dit je laatste gevoel hierbij is. Hoop dat je troost kan halen uit het laatste gesprek wat je man met hem heeft gevoerd (L)
Jeetje, wat zal jij je kut gevoeld hebben! Ik ben dr stil van (Sorry, hier heb je ook helemaal niks aan, maar kon ook niet niet reageren...)
Misschien helpt dit: Ik ben ook donker van huidskleur en ik denk misschien nog wel wat donkerder dan jij (aanname). Ik heb nog maar één keer in mijn leven met discriminatie te maken gehad en dat was het. Het was niet eens zo'n heel groot issue. Waarom ik dit zeg? Het hoeft namelijk niet dat je kind(eren) met discriminatie te maken zullen hebben. Ik snap je angst en het was ook een hele vreemde (op zijn zachtst gezegde) opmerking van je schoonvader.
Het was de vader van een vriend toch? Als het je schoonvader was geweest, dan zou je er wel wat mee "moeten" lijkt me. Die kom je nog heel vaak tegen, en je baby ook. Maar als het een "vreemde" was, dan zou ik er nu niet meer op terugkomen. De opmerking blijft even naar, maar hopelijk kom je hem niet zo vaak tegen.
Ja, vader van een vriend gelukkig! Anders zou ik er inderdaad sowieso iets mee 'moeten'. Ik laat het ook voor wat het is, maar had anders willen handelen En inderdaad @Iertje81 hopelijk wordt zij er niet vaak mee geconfronteerd. Zelf opgegroeid in een wat kleiner dorp, dus allicht anders dan onze kleine. Die groeit op in de 'grote stad' . Zelf helaas wel (te) vaak geconfronteerd met racisme, maar altijd ene-oor-in-andere-oor-uit. Grijpt me nu vooral zo aan met oog op mijn dochter. En de zwangerschapshormonen zullen ook niet helpen