Ach een beetje meer pit dan wat draag, eet, doe jij vandaag is volgens mij nooit verkeerd hier Wie dat niet aankan kijkt maar snel de andere kant op.
Maar dat is het ook echt hoor, je hebt echt een soort van droombeeld over dit alles. Je zegt zelf ik ben gelukkig met mijn man en hij met zijn vrouw, dan is het toch helder voor iedereen. Je gaat toch niet 2 gezinnen om zeep helpen voor enkel wat gevoelens die ooit zijn ontstaan en die je nu door romantische denkbeelden gaat voeden. Laat het los en lach erom Het is het allemaal niet waard om zoveel op het spel te zetten, voor wat?? De Prins op het Witte Paard?
Maar ehm..ik probeer juist handvatten te krijgen om ermee om te gaan. Niet tips te krijgen om een wilde affaire te beginnen, hoor! Ik probeer het heel erg los te laten. Maar dat is niet zo eenvoudig.
Maar ik zou het wel aan je man vertellen @Merlino . Het komt altijd uit dat je een verleden hebt samen. En dat moet toch geheim zijn. Hoe langer je wacht, hoe groter het dan wordt en juist dan kan het gedoe opleveren... of heb je hem al ingelicht?
Ik zou in ieder geval aan he man vertellen dat jullie in het verleden iets hebben gehad met elkaar. Dan kun je er ook meteen bij vertellen dat het heel gek en ongemakkelijk voelt om nu buren te zijn. En dat je graag het contact op een laag pitje wilt houden. Dan is dat voor je man duidelijk waarom jij geen zin hebt in een gezamelijke bbq of even een lekker borreluurtje met je buren. Dan hoef je niet allerlei smoesjes te gaan verzinnen.
Volgens mij hebben ze nooit daadwerkelijk wat met elkaar gehad, ze hadden gevoelens voor elkaar maar hebben niets fysieks gedaan.
Ik zou er niet te veel woorden aan vuil maken. Meestal gaan verliefdheden gewoon over. En als hij naast je woont is hij misschien helemaal niet zo fantastisch, maar gewoon een normale man.
Zeg man die nieuwe buurman van ons daar heb ik vroeger wat mee gehad. Die gevoelens zijn er nog steeds en ik zou hem eigenlijk wel in het schuurtje willen bespringen. Hij mij ook , maar maak je geen zorgen we zullen ons netjes inhouden hoor! Even dat jij het ook weet. Oh en wat eten we vanavond?
Als dat al zo zou zijn maakt hem dat nog aantrekkelijker. Als hij een botte boer of dweil in bed zou zijn was de spanning er vast niet geweest. Nu glijdt to van de bank iedere keer dat buurman met de bladhark voorbij komt.
Het kan iedereen gebeuren of je nu 'Gelukkig ' bent of niet in je relatie. Het toeval bestaat niet. Je bent verliefd en woont er naast. Ik zou nooit alleen op bezoek gaan en ondertussen uitvinden hoe ver het zit. Daarnaast ook proberen om zoveel mogelijk afknappers te zoeken. Want hoe rooskleurig het allemaal ook is. Deze man heeft ook maniertjes. Sterkte!
Dan is mijn advies om te stoppen met romantiseren want dit is wat je nu aan het doen bent en ik vind het van de man in kwestie ook niet netjes dat die hier zo mee bezig is. Ik zou echt not amused zijn als mijn man allemaal wilde fantasien heeft over een dame waar die ooit eens een klik of wat dan ook mee heeft gehad. Wat wil je dan voor handvatten?
Heftig hoor. Ik had ooit zo'n snoepjes/kalver liefde gehad, echt helemaal hotel de botel. Was 13 jaar lekker zoenen en zag het helemaal oud worden etc. tot ik dus moest verhuizen man wat was ik verdrietig. Zo'n lange afstand ging niet werken (200km). Op mijn 16e heb ik hem nog gezien maar nee dit zou het niet worden. Maar had ik hem toen niet gezien denk dat ik dit ook wel gehad zou hebben. Ergens ga je het toch romantische maken. Wel zou ik man in vertrouwen nemen. Dit vind ik zelf heel belangrijk vertrouwen en eerlijk kunnen zijn. Sterkte
Nou; om eerlijk te zijn is romantiek niet het eerste wat bij me opkomt als ik aan hem denk Maar volgens mij heb jij de indruk dat ik serieus aan het overwegen ben iets met hem te doen? Want dat wil ik dus juist echt niet. Ik ken hem niet eens. En heb ook helemaal niet de behoefte om hem te kennen. Wel de behoefte om hem te bespringen. En ik zoek dus handvaten om dat in toom te houden. Tot dusver kom ik op: zo min mogelijk contact, man vertellen, focussen op man, leuke dingen doen met man.
Wat is het doel jouw berichtjes echt? @TS , ik zou het echt bespreken met je man. Om je nu te in te lezen over de verschillende soorten huwelijken van anderen, polygamie en weet ik veel , lijkt me niet waar de focus moet liggen. Volgens mij ga je op die manier alleen maar de gevoelens waar je vanaf wil voeden. Niet zozeer de mogelijkheid van een open huwelijk, want dat wil je niet, en anders je man niet, maar je voedt je op die manier wel met zienswijzen die niet goed zijn voor jou op dit moment, denk ik.
Vraagje aan ts: heb je nou vroeger wel iets met hem gehad/gedaan? Of was het alleen een crush? Is het niet dat je volledig opgaat of opging in het idee? Hoe mooi het zou kunnen zijn, hoe fantastisch het zou kunnen zijn? Of weet je hoe fantastisch het is met deze man? Heb wel met je te doen met je hoor. Heel vervelende situatie. Het zal je maar gebeuren…. Ik zou m’n man hier niet teveel mee belasten. Zou wel vertellen dat ik in het verleden verliefd op hem ben geweest en het nogal akward vind om nu naast hem te wonen en liever wat afstand houd.
Haha, geen probleem hoor! Ik wist inderdaad toen ik hem leerde kennen dat zij in zijn leven was. Het is allemaal heel open gegaan en zij en ik hebben contact met elkaar gezocht toen het tussen hem en mij serieuzer begon te worden. Uiteindelijk hebben we met zn drieën afgesproken voor koffie. En ja, er was zeker jaloezie, het was erg aftasten in het begin. Wat erg hielp was dat we allemaal heel erg open naar elkaar waren en zij en ik hebben echt geïnvesteerd in goed contact onderling. We wonen alledrie alleen, vooral omdat we onze eigen ruimte heel prettig vinden. In het begin was het even zoeken naar goede afspraken, wanneer zien we elkaar, wat vinden we prettig, etc. Ik vond het bijvoorbeeld heel fijn om het te weten als hij naar haar toe ging. Nu zijn we ruim 3 jaar verder en zijn er eigenlijk geen afspraken meer nodig. Het leuke is dat zij en ik intussen ook echt vrienden zijn geworden, we gaan wel eens winkelen samen en ook brengen we zo nu en dan tijd met zn drieën door. Een groot misverstand is dat mensen die poly zijn nooit last hebben van jaloezie. Dat heb ik echt nog wel eens maar ik heb intussen geleerd dat jaloezie (vaak) wijst op een probleem bij mezelf: mezelf niet mooi of leuk genoeg voelen, onzekerheid, etc. Ik vind het juist ontzettend interessant om dit proces te ervaren en mee te maken en zou intussen niet meer anders willen. De relatie met mijn partner voelt veel dieper hierdoor, misschien juist omdat wij zoveel moeten blijven communiceren. En de vriendschap met haar is echt een aanvulling op mijn leven. Hoe cool is het als je allebei van dezelfde man houdt en met hetzelfde enthousiasme bijv zijn verjaardag kan plannen?
Deze twee dingen samen denk ik inderdaad dat je man vertellen het beste is. Je wil het niet, maar bent jezelf ws niet zeker. Daar kan hij mooi bij helpen. Als hij niet van jouw innerlijke strijd weet kan hij hen op gaan zoeken omdat he he buren wilt leren kennen. Maar als hij op de hoogte is kan hij daar ook rekening mee houden. Zoals jullie niet samen laten zijn zonder anderen eromheen. Puur ter bescherming
Dit idd. Dan snapt hij waarom jij geen borrel samen wil doen of waarom jij het niet ziet zitten om gezellig met de buren de bbq aan te steken. Samen sta je sterker!
Ik snap je wel, ik heb ooit een relatie gehad voor mijn man met iemand waarvan ik denk dat hij oprecht mijn soulmate was. Alles klopte: was hij ziek, was ik het ook. Had de een hoofdpijn, de ander ook. Etc. Wij woonden ver van elkaar af dus sommige dingen konden we niet weten/ aanvoelen. Toch was dit wel wat er gebeurde ik heb zelf na een paar jaar met heel veel pijn in mijn hart de relatie beëindigd. En het heeft heel lang geduurd voor ik er overheen was, ondanks dat ik wist dat het beter was voor mij. Hij net zo, want ik hoorde van zijn beste vriend dat hij op de brug heeft gestaan omdat hij niet zonder mij wilde. Gelukkig heeft hij geen gekke dingen gedaan. pas geleden zag ik hem op mijn werk, hij zag mij niet. En ik ben daar echt dagen door van slag geweest. Ik hou van mijn gezin, maar de liefde die ik voor mijn ex had, was veel sterker dan ik ooit voor mijn man gevoeld heb. ik ben echt wel gelukkig met mijn man en het is ook een goede beslissing geweest met het hoofd, maar mijn ex heeft toch ergens nog een plekje in mijn hart, ook al zal ik daar nooit wat mee doen