Ik heb altijd in de plantenveredeling gewerkt. Helaas een uitstervend beroep en daarom noodgedwongen wat anders moeten doen. Ik werk nu in de thuiszorg. Best naar mijn zin, maar het is niet echt waar mijn hart ligt. Heb gekeken om opleiding laborante te doen, maar dat is gewoon lastig te combineren met een gezin.
Als ik niet in de zorg had gewerkt dan had ik graag makelaar willen worden. Maar nu werk ik eenmaal in de zorg en vind ik het prima. Ik heb mijn kans gehad en niet aangepakt. Ik zie het als een leermoment die ik mijn kinderen graag leer; pak je kansen en ga doen wat je wilt. Leer door want dan kan je altijd meer bereiken.
ik werk al jaren als palliatief thuisverpleegster maar sinds ik zelf kanker heb gehad met de nodige zware behandelingen is mijn weerstand zo laag dat werken in de zorg niet meer verantwoord zou zijn....daar sta je dan... ik zoek dus volop wat ik nou moet gaan doen(nu nog niet want ik moet nog een hele tijd thuisblijven) ik denk dat,als ik het zou kunnen combineren met mijn uitkering,ik iets ga studeren nu ik toch gedwongen thuis ben,iets wat ik dan wel mag doen eens ik beter ben.ik twijfel over psychologie maar ben bang dat dat wat hoog gegrepen is....ik heb deze week contact opgenomen met het ziekenfonds en zij laten mij volgende week weten of ik het mag combineren.dan nog zien hoe ik het financieel ga aanpakken.pffff maar ik ben een geboren verpleegster en hield heel veel van mijn job dus het doet me echt pijn....
Maar waarom zou je daar niet alsnog voor gaan? Omdat je kinderen hebt, wil het toch niet zeggen dat je je dan maar neer moet leggen bij iets wat je minder graag doet?
Dit klinkt wel erg leuk, zeg! Geef je kinderen zwemles? Aan scholen of aan losstaande kinderen? Moet je hier nog een studie of iets voor doen? Lees een boel verschillende verhalen. Erg leuk! En toch grappig dat er toch best wat vrouwen zijn die liever iets anders hadden willen doen in de zorg.
Ik werkte in de kinderopvang, ik had het niet meer naar m'n zin en ben op zoek gegaan naar wat anders. Nu ben ik projectmanager in de technische sector, werk nog veel met jongeren maar nu ook heel veel met het bedrijfsleven. Ik zou dit nog heel lang willen blijven doen. Ben nu helemaal in m'n element.
Dan had ik waarschijnlijk in de reisbranche gewerkt! Werk nu al bijna tien jaar binnen het huisartsenwereldje. Eerst als assistente en nu alweer heel wat jaartjes als praktijkondersteuner. Ik zie me dit de komende 10 jaar nog wel doen. Misschien nog een specialisatie op het gebied van kanker ooit doen.
Niet alleen door de kinderen. Ook vanwege de financiële middelen. Ik vind het voor nu prima in de zorg.
Ik werk pas 5 jaar in de kraamzorg ben hier mee begonnen net na geboorte van zoontje, daarvoor stond ik in een supermarkt. Zou als ik dit niet zou doen zou ik graag in een bakkerij werken, bak graag en veel dus is wel leuk. Maar ik zit nu heel erg goed en denk er over tien jaar nog wel te zitten hoor
Pfff... zou het niet weten. Heb altijd in de zorg willen werken. Als kind wilde ik 'verpleegster' worden. Het is uiteindelijk psycholoog geworden. Heb het erg naar mijn zin, vind het werk boeiend en het is erg dankbaar werk. Nadeel zijn alle bezuinigingen en het feit dat het steeds meer draait om administratie en het verantwoorden van letterlijk elke minuut werk die je levert. Die tijd zouden we veel beter kunnen besteden aan het wegwerken van de wachtlijsten. Daar baal ik wel eens van. Natuurlijk heb ik ook wel eens een baaldag (sommige patiënten liggen je nu eenmaal beter dan andere) en dan fantaseer ik wel eens: Wat als... Maar dan denk ik eerder aan een lekkere vakantie dan een andere baan.